῞Αγιος Μηνᾶς ὁ Μεγαλομάρτυς
(11 Νοεμβρίου)
῾Ο ῞Αγιος μεγαλομάρτυς Μηνᾶς γεννήθηκε τὸ 245 μ.Χ. στὸ Νίκιο τῆς Κάτω Αἰγύπτου ἀπὸ ειδωλολάτρες γονεῖς. ῾Ο Μηνᾶς ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ γνώρισε τὸ Χριστὸ ἀγωνιζόταν νὰ τηρεῖ τὶς ἐντολὲς Του. ῞Οταν μεγάλωσε κατατάχθηκε στὸ τάγμα τοῦ ἱππικοῦ τῶν Ρουτιλιανῶν τὸ ὁποῖο εἶχε γιὰ ἕδρα τὴν σημερινὴ Κιουτάχεια τῆς Μικρᾶς ̉Ασίας. ῾Ο Μηνᾶς ὑπῆρξε ὑπόδειγμα στρατιώτου. Στὸ στρατὸ γνώρισε καὶ συνδέθηκε πνευματικά καὶ μὲ ἄλλους στρατιῶτες, ἀρκετοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἔγιναν χριστιανοί.
῾Ο Μηνᾶς μετὰ τὴ στρατιωτικὴ του θητεία ἀφιερώθηκε στὸν Κύριο καὶ ζοῦσε σὰν πραγματικὸς ἀσκητής. Μάλιστα μαζὶ μὲ συστρατιῶτες του δημιούργησε μία κοινοβιακὴ σκήτη ὅπου ἔπιδόθηκαν στὴν ἄσκηση καὶ τὴν προσευχή. ῾H ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς ἔκανε τὸν ἅγιο νὰ κατεβεῖ στὸν κόσμο, ὅπου γινόταν τρομερὸς διωγμὸς ἐναντίον τῶν Xριστιανῶν. Mὲ θάρρος ὠμολόγησε στὸν ἡγεμόνα τὴν πίστι του στὸ Xριστό. Αὐτὸ θεωρήθηκε ὑβριστικὸ καὶ γι̉ αὐτὸ ὁδηγήθηκε σὲ δίκη καὶ τὸν κατάδίκασαν σὲ φρικιαστικὰ μαρτύρια τὰ ὁποία ὑπέμεινε καρτερικὰ καὶ δοξολογῶντας τὸν Θεό. Τέλος τὸν ἀποκεφάλησαν. Χριστιανοὶ περιμάζεψαν τὸ ἱερὸ του λείψανο καὶ τὸ ἔθαψαν σὲ ἀσφαλὴ τόπο. ῞Υστερα ἀργότερα κάποιος ἔπαρχος τοῦ Κοτυαίου ὀνομαζόμενος ̉Αθανάσιος, ἀφοῦ τοποθέτησε τὸ λείψανο τοῦ ῾Αγίου σὲ πολυτελὴ λάρνακα τὸ μετέφερε στὴν πατρίδα του, τὴν Αἴγυπτο.
ᾨδαὶ ῾Ικετήριοι
εἰς τὸν ῞Αγιον Μηνᾶν τὸν Μεγαλομάρτυρα
Ποίημα τοῦ κ. Γεωργίου Μηλίτση, διδασκάλου
Εὐλογήσαντος τοῦ ῾Ιερέως, τὸ Κύριε εἰσάκουσον, μεθ̉ ὃ τὸ Θεὸς Κύριος (τετράκις) καὶ τὰ ἑξής:
Ἦχος δʹ. ῾Ο ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ…
ῷ στρατηλάτι ἐκτενῶς νῦν προσδράμωμεν* ἁμαρτωλοί καὶ ταπεινοὶ καὶ προσπέσωμεν* ἐν μετανοίᾳ κραζοντας ἐκ μέσης ψυχῆς,* ῞Αγιε, βοήθησον καί διάσωσον πάντας* ἐκ παντοίων θλίψεων καί ποικίλων παγίδων˙* μὴ ἀποστρέψῃς ἱκέτας κενούς,* σὲ γὰρ μεσίτην,* Μηνᾶ, ὀνομάζομεν.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ…
Ἀπολυτίκιον Ἦχος δʹ. Ταχὺ προκατάλαβε.
τρατείαν κατέλιπες τὴν κοσμικήν, ἀθλητά,* οὐράνιον εἴληφας τὴν κληρουχίαν, σοφέ,* καὶ στέφος ἀμάραντον,* δόξαν ἀποδιώξας* βασιλέως γηΐνου,* ἄθλους δὲ διανύσας* μαρτυρίου γενναίου.* Διό, μεγαλομάρτυς Μηνᾷ,* πρέσβευε σωθήναι ἡμᾶς.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ… Θεοτοκίον.
ὐ σιωπήσωμεν ποτέ, Θεοτόκε,* τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι.* Εἰ μὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα* τὶς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων;* Τὶς δὲ διεφύλαξεν ἔως νῦν ἐλευθέρους;* Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα ἐκ σοῦ˙* σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεὶ* ἐκ παντοίων δεινῶν.
῾Ο Νʹ (50ος) Ψαλμὸς καὶ ἀρχόμεθα τοῦ Κανόνος.
ᾨδὴ αʹ. ῾Υγρὰν διοδεύσας...
ὰς χείρας μου αἴρω δεητικῶς,* Μηνᾶ στρατηλάτα,* ̉Ὀρθοδόξων καταφυγή,* εὐμένισον δέομαι ὁ τάλας* τὸν Πανοικτήρμονα κτίστην τοῦ σύμαντος.
ὸν πλοῦτον ὃν δέδωκέ μοι Θεὸς* ἀφρόνως ὁ τάλας ἐδαπάνησα, θαυμαστέ,* διὸ πρὸς σε, Μηνᾶ, καταφεύγω* καὶ ἐξαιτῶ ταῖς λιταῖς σου,* πανάριστε.
̉ ώσεις καὶ ὄγκους, θαυματουγέ,* ταχὺ ἀπελαύνεις καὶ ὑγείαν δίδως πιστοῖς˙* διὸ πρὸς σε προσφεύγομεν πάντες* καὶ ταῖς λιταῖς σου αἰτοῦμεν,* Θεόφιλε.
Θεοτοκίον.
ροστάτης ἀκοίμητος καὶ φρουρὸς* ἡμῶν ἀνεδείχθῃς, Θεοδόξαστε Μαριάμ,* διὸ σοι προσφεύγωμεν ἱκέται* καὶ ἐξαιτοῦμεν τὴν χάριν Σου, ῎Αχραντε.
ᾨδὴ γʹ. Οὐρανίας ἁψῖδος...
῾κ τροχαίου, Παμμάκαρ,* σὺ διαφύλαξον* πάντας τοὺς προστρέχοντας πόθῳ* πρὸ τῆς εἰκόνος Σου* καὶ ἐξαιτοῦντας, Μηνᾶ,* τὴν σὴν βοήθειαν πίστει* καὶ Χριστὸν δοξάζοντας,* Πανευωδέστατε.
̉ ρφανά τε καὶ χήρας,* Θαυματουργέ, φύλαττε* ἐκ τῆς τῶν δαιμόνων μανίας* καὶ πάσης θλίψεως* καὶ ἡμᾶς, θαυμαστέ,* τοὺς σοι προσπίπτοντας πίστει* ἐκ τῶν νόσων, ῞Αγιε,* τάχος προστάτευσον.
̉ νεργίαν λιταῖς σου,* Μηνᾶ ἀκατάβλητε,* διώκει ὁ Πλάστης, ταχέως* ἀπὸ τῶν τέκνων Του˙* διὸ γονυκλινεῖς* σοι καταφεύγομεν, Μάρτυς,* καὶ αἰτοῦμεν ἅπαντες* τὴν μεσιτείαν σου.
Θεοτοκίον.
οῦ πυρὸς τὴν μανίαν,* καταστέλεις, ῎Αχραντε,* καὶ τοὺς κινδυνεύοντας τάχος* σώζεις, Παντάνασσα,* διὸ πίστει πιστοὶ* σοι καταφεύγουσι πόθῳ* καὶ αἰτοῦσι ἅπαντες* τὴν προστασία Σου.
ιάσωσον* ἀπό κινδύνων, ἱκέτας σου, στρατηλάτα* ὅτι πάντες δεητικῶς πρὸς σε καταφεύγομεν* τὸν μέγαν τῶν ̉Ορθοδόξων προστάτην.
̉ πίβλεψον* ἐν εὐμενείᾳ, πανύμνητε Θεοτόκε,* ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν,* καὶ ἴασαι* τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.
Κάθισμα. Ἦχος βʹ. Πρεσβεία θερμή.
ὺ πρέσβυς θερμὸς* καὶ τεῖχος ἀπροσμάχητον* ἐδείχθης, Μηνᾶ,* καὶ κόσμου καταφύγιον* ἐκτενῶς βοῶμέν σοι,* Θεοδόξαστε μάρτυς, πρόφθασον* καὶ ἐκ κινδύνων λύτρωσαι ἡμᾶς,* τοὺς σοι πόθῳ καὶ πίστει προσφεύγοντας.
ᾨδὴ δʹ. Εἰσακήκοα, Κύριε…
̉ ατρὸς ὁ ἀλάνθαστος* ἀνεδείχθης, μάρτυς, καὶ καταφύγιον,* πάντων τῶν νοσοῦντων, ἔνδοξε,* καὶ τῆς νεολαίας σὺ τὸ πρότυπον.
ῆς καρδίας μου ἄκανθας,* Μηνᾶ θαυματόβρυτε, καταμάρανον* καὶ ταπείνωσιν παράσχου μοι* στρατηλάτα Χριστοῦ, ἱκετεύω σε.
ὰ λοιμώδη νοσήματα* καὶ τοὺς ὄγκους, Μηνᾶ, τάχος θεράπευσον* καὶ ἡμᾶς τοὺς σοι προσπίπτοντας* ὑγιείαν δίδου, τρισμακάριστε.
Θεοτοκίον.
῾ λοψύχως σοῦ δέομαι* τὰ τέλη ἀνώδυνα πᾶσι δώρησε* καὶ κατεύνασον τὸν τάραχον* τοῦ νοὸς μου, Μαρία Θεόνυμφε.
ᾨδὴ εʹ. Φώτισον ἡμᾶς...
ώρησον καμὲ* ὑγιείαν καὶ ταπείνωσιν,* πνεῦμα συνέσεως καὶ φόβον Θεοῦ*, ἵνα ὑμνῶ σὲ ἀπαύστως,* Μηνᾶ ἀήττητε.
ίστιν ἀκλινῆ* καὶ ἀγάπην τάχος χάρισον* πᾶσι τοῖς προστρέχουσι πρὸς σε θερμῶς* καὶ ἐξαιτοῦσι, Μηνᾶ σεμνέ, σὴν βοήθειαν.
έχου προσευχὰς* ̉Ὀρθοδόξων, ἀξιάγαστε,* καὶ ἐκ δεινῶν καὶ παντίων συμφορῶν* πάντας ἡμᾶς ῥῦσαι* σοῦ δεόμεθα, ῞Αγιε.
Θεοτοκίον.
όβον τοῦ Θεοῦ* τῇ καρδίᾳ μου ἐμφύτευσον* καὶ ὑγιείαν σὺ παράσχου ταχὺ* τῷ ἀναξίῳ ἱκέτῃ σου, Θεονύμφευτε.
ᾨδὴ στʹ.Τὴν δέησιν ἐκχεῶ...
ἰρήνην τῇ ̉Εκκλησία ἐξαίτει* καὶ οἰκίαις πιστῶν τὴν γαλήνην* τοὺς δὲ προστρέχοντας πόθῳ καὶ πίστει* τῷ ἱερῷ σου τεμένει σὺ φρούρησον* ἐκ πάντων τῶν ἐπιβουλῶν* καὶ λοιμοῦ ἀνεργίας διάσωσον.
ρουρὸν σε τῆς νεολαίας ἅπαντες* ὀνομάζομεν, Μηνᾶ στρατηλάτα,* καὶ ἰατρὸν τοῦ καρκίνου, Θεόφρων,* καὶ τῶν γερόντων προστάτην ἀκοίμητον·* διὸ τῶν πιστῶν οἱ χοροὶ* σοι προσφεύγουσι πόθῳ, μακάριε.
ροστάτην τῶν ̉Ὀρθοδόξων ἅπαντες* καλοῦμεν σέ, ὦ Μηνᾶ χριστομάρτυς,* τῆς δὲ ῾Ελλάδος ὑπέρμαχον μέγαν* καὶ μοναζόντων φρουρὸν ἀκατάβλητον·* δεόμεθά σου ταπεινῶς* ἐκ τῆς πλάνης πάντας προφύλαξον.
Θεοτοκίον.
̉ παύστως σὲ ἱκετεύω ὁ τάλας,* μὴ παρίδῃς τὸν σὸν δοῦλον, Παρθένε,* ἀλλὰ παράσχου ἐμοὶ τῷ ἀθλίῳ* ὑπομονὴν καὶ ταπείνωσιν, Δέσποινα,* καὶ δίδου μοι εὐθυπορεῖν* πρὸς ὁδοὺς τοῦ Σωτῆρος, Πανάχραντε.
ιάσωσον* ἀπὸ κινδύνων, ἱκέτας σου, στρατηλάτα* ὅτι πάντες δεητικῶς πρὸς σε καταφεύγομεν* τὸν μέγαν τῶν ̉Ὀρθοδόξων προστάτην.
῎χραντε,* ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως* ἐπ̉ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα* δυσώπησον,* ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.
Καὶ πάλιν Δέησις ὑπὸ τοῦ ῾Ιερέως: ̉ Ελέησον ἡμᾶς ὁ Θεὸς…
῾Ο Χορός: Κύριε, ἐλέησον. (δωδεκάκις)
῾Ο ῾Ιερεύς: ῞Οτι ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος… καὶ τὸ
Κοντάκιον. Ἦχος βʹ. Προστασία...
ὺ προστάτης τῶν ̉Ορθοδόξων ἀκαταίσχυντος* καὶ μεσίτης πρὸς τὸν Πλαστουργὸν ἀμετάθετος,* μὴ παρίδῃς* ἁμαρτωλῶν δεήσεων φωνάς˙* ἀλλὰ πρόφθασον, θαυματουργέ,* εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν* τῶν πιστῶς δεομένων σοι* δέχου τὰς παρακλήσεις* καὶ σπεῦσον εἰς ἱκεσίαν,* σὺ εἶ προστάτης θερμός,* Χριστομάρτυς, τῶν τιμῶντων σε.
Καὶ εὐθὺς τὸ Προκείμενον. Ἦχος δʹ.
ίκαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει καὶ ὡσεὶ κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται. (δίς)
Στίχος: Πεφυτευμένος ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου.
ίκαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει καὶ ὡσεὶ κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται.
῾Ο ῾Ιερεύς: Καὶ ὑπὲρ τοῦ καταξιωθῆναι ἡμᾶς τῆς ἀκροάσεως τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου …
῾Ο Χορός: Κύριε ἐλέησον (τρίς)
῾Ο ῾Ιερεύς: ̉ Εκ τοῦ κατὰ ̉Ιωάννην ἁγίου Εὐαγγελίου, τὸ ἀνάγνωσμα. Πρόσχωμεν. (Κεφ. ιεʹ 17 - ιστʹ 2)
῾Ο Χορός: Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι.
ἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς· ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους. Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμὲ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν. Εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει˙ ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ' ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος. Μνημονεύετε τοῦ λόγου οὗ ἐγὼ εἶπον ὑμῖν˙ οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. Εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν˙ εἰ τὸν λόγον μου ἐτήρησαν, καὶ τὸν ὑμέτερον τηρήσουσιν. Ἀλλὰ ταῦτα πάντα ποιήσουσιν ὑμῖν διὰ τὸ ὄνομά μου, ὅτι οὐκ οἴδασι τὸν πέμψαντά με. Εἰ μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον˙ νῦν δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχουσι περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν. Ὁ ἐμὲ μισῶν καὶ τὸν πατέρα μου μισεῖ. Εἰ τὰ ἔργα μὴ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς ἃ οὐδεὶς ἄλλος πεποίηκεν, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον˙ νῦν δὲ καὶ ἑωράκασι καὶ μεμισήκασι καὶ ἐμὲ καὶ τὸν πατέρα μου. ̉Αλλ' ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος ἐν τῷ νόμῳ αὐτῶν, ὅτι ἐμίσησάν με δωρεάν. ῞Οταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ˙ καὶ ὑμεῖς δὲ μαρτυρεῖτε, ὅτι ἀπ' ἀρχῆς μετ̉ ἐμοῦ ἐστε. Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα μὴ σκανδαλισθῆτε. ̉Αποσυναγώγους ποιήσουσιν ὑμᾶς˙ ἀλλ̉ ἔρχεται ὥρα ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῷ.
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ…
αῖς τοῦ Ἀθλοφόρου,* πρεσβείαις, Ἐλεῆμον,* ἐξάλειψον τὰ πλήθη* τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ…
αῖς τῆς Θεοτόκου* πρεσβείαις, Ἐλεῆμον,* ἑξάλειψον τὰ πλήθη,* τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Στίχος: Ἐλέησόν με ὁ Θεὸς κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου...
Ἦχος πλ. βʹ. Ὅλην ἀποθέμενοι...
ὴ ἐγκαταλείπῃς με* εἰς τῶν δαιμόνων τὰς χείρας* Μηνᾶ τρισμακάριστε,* ἀλλὰ δέξαι δέησιν τοῦ ἱκέτους σου* νόσοι κατέβαλον ὅλον μου τὸ σῶμα* καὶ τὸ ἄγχος μὲ κατέστησεν* ἀξιοθρήνητον* ὡς καὶ τῶν ἀνθρώπων περίγελων˙* πάντοθεν πολεμούμενος* καὶ ρηγορίαν οὐκ ἔχω πλὴν σου,* ἔνδοξε, ἁπάντων* ἀκοίμητος προστάτης καὶ φρουρὸς,* μὴ παραβλέπῃς τὴν δέησιν,* πάντων τῶν ὑμνοῦντων σε.
῾Ο ῾Ιερεύς. Σῶσον ὁ Θεὸς τὸν λαὸν σου…
῾Ο Χορός. Κύριε, ἐλέησον. (δωδεκάκις)
῾Ο ῾Ιερεύς. ̉Ελέη καὶ οἰκτιρμοῖς…
Καὶ ἀποπληροῦμεν τὰς λοιπὰς ᾨδὰς τοῦ Κανόνος.
ᾨδὴ ζʹ. Οἱ ἐκ τῆς ̉ Ιουδαίας...
̉ κ ποικίλων παγίδων* τὸν ἱκέτην σου, Μηνᾶ, ταχὺ διάσωσον* καὶ ποίησον λιταῖς σου* δοχεῖον Παρακλήτου,* ἵνα ᾄδω, ὁ ἄθλιος˙* Χαῖρε, ὦ μάρτυς Χριστοῦ* πιστῶν χαρὰ καὶ κλέος.
ῶν ἀτέκνων συζύγων* καταφύγιον γέγονας, ἀκατάβλητε,* καὶ τῶν σφοδρῶς ποθούντων* τὸν βίον τῶν ἀγγέλων* ποδηγέτης ἀλάνθαστος* διὸ σέ, ὀπλίτα Χριστοῦ,* πιστοὶ δοξολογοῦσι.
υτρωτὴν καὶ Σωτήραν* ἱκετεύεις ἁπαύστως, Μηνᾶ τρισένδοξε,* ὑπὲρ τῶν σὲ ὑμνοῦντων* καὶ πόθῳ προσκυνοῦντων* τὴν εἰκόνα σου, εὔσημε˙* διὸ ἐνθερμως πιστοί,* Χριστὸν δοξολογοῦσι.
Θεοτοκίον.
αναγία Παρθένε,* ̉Ορθοδόξων τὸ καύχημα καὶ κραταίωμα* ἱκέτας μὴ παρίδῃς* καὶ μὴ ἐγκαταλείπῃς,* ἵνα πάντες κραυγάζωμεν˙* Χαῖρε, Παρθένε ἁγνή,* πιστῶν ἡ βακτηρία.
ᾨδὴ ηʹ. Τὸν Βασιλέα...
ὸν Βασιλέα τῶν οὐρανῶν, Στρατηλάτα,* καθικέτευε πάντες βοῶμεν,* ὅπως ἀπαλλάξῃ* ἱκέτας ἐκ τοῦ μίσους.
οὺς ̉Ὀρθοδόξους ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ Βελίαρ* σὺ διάσωσον τάχος αἰτοῦμεν* καὶ πᾶσι παράσχου* μετάνοιαν, φωσφόρε.
οὺς ἐν ἀνάγκαις* καὶ τοὺς ἐν θλίψεσι ὄντας* παραμύθησον πάντες αἰτοῦμεν,* Μηνᾶ ἀθλοφόρε,* καὶ δίδου ὑγιείαν.
Θεοτοκίον.
ὲ τῶν ῾Ελλήνων* καὶ ̉Ὀρθοδόξων χορείαι* ἀνυμνοῦσι ἁπαύστως, Παρθένε,* καὶ πόθῳ αἰτοῦσι* ἰδεῖν Υἱοῦ Σου δόξαν.
ᾨδὴ θʹ. Κυρίως Θεοτόκον.
ηνᾶ θαυματοβρύτα,* πάντων ἱκεσίας* σὺ τοῦ Κυρίου τῷ θρόνῳ προσάγαγε,* ὅπως παράσχῃ ἱκέταις* τὴν Θείαν Χάριν Του.
῾ κέταις σὺ παράσχου* ἄλυπον τὸν βίον* ὑπομονήν, ἐλπίδαν καὶ σύνεσιν,* ἵνα δοξάζουσι πάντες* σέ, Μηνᾶ ἔνδοξε.
οὺς ῾Ιεραποστόλους* φύλαττε λιταῖς σου* ἐκ τῶν βελῶν τοῦ ἀλάστορος δέομαι* καὶ τὴν ̉Ορθόδοξον πίστιν* παντοῦ στερέωσον.
Θεοτοκίον.
οὶ Δέσποινα προσπίπτω* καὶ καθικετεύω* τοὺς ̉Ὀρθοδόξους ἐκ πλάνης διάσωσον* καὶ κεκοιμημένοις λιταῖς σου* δίδου ἀνάπαυσιν.
Καὶ εὐθὺς τὰ Μεγαλυνάρια
῎ ξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς* μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον,* τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον* καὶ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.* Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ* καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ,* τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν,* τὴν ὄντως Θεοτόκον σὲ μεγαλύνομεν.
ὲ τὸν στρατηλάτην τοῦ ̉Ιησοῦ* καὶ πιστῶν τὸ κλέος* ἱκετεύομεν ταπεινῶς,* μὴ ἐγκαταλείπεις* ἡμᾶς, Μηνᾶ φωσφόρε,* ἀλλὰ πᾶσι παράσχου* ὑγείαν, ἔνδοξε.
αίροις, τῆς Αἰγύπτου γόνος λαμπρὸς* καὶ τῶν ̉Ὀρθοδόξων* ὁ ἀσύλητος θησαυρός.* Χαίροις, τῶν νοσούντων* ἀνάργυρος θεράπων* καὶ πάντων τῶν ἐν θλίψει τὸ παραμύθιον.
εῦτε εὐφημήσωμεν οἱ πιστοί,* Μηνᾶν φωτοφόρον,* τῶν ἀτέκνων καταφυγή* τῶν δὲ ̉Ὀρθοδόξων προστάτην τε καὶ κλέος* καὶ πάντων τῶν ἐν θλίψει* τὸ παραμύθιον.
̉ κτενῶς ἱκέτευε τὸν Θεὸν* ὑπὲρ τῆς ῾Ελλάδος* εἰρηναίαν αὐτὴν τηρεῖν* καὶ λυτροῦσθαι πάντων* δεινῶν τε καὶ κινδύνων* τῶν ̉Ορθοδόξων κλέος,* Μηνᾶ πανάριστε.
ύναμιν παράσχου, Θαυματουργέ,* πᾶσι τοῖς ποθοῦσι* καθαρθεῖναι ἐκ τῶν παθῶν* καὶ στεφανηφόρους* ἀξίωσον λιταῖς σου* σὺν σοὶ ἐν Παραδείσῳ* δοξάζειν Κύριον.
Χ αίρουν καὶ ἀγάλλονται οἱ πιστοί,* Μηνᾶ θεοφόρε,* καὶ δοξάζουσι τὸν Θεὸν* τὸν δόντα προστάτην,* σὲ τὸν θαυματοβρύτην,* τῶν ̉Ορθοδόξων κλέος καὶ κατάφύγιον.
Π ᾶσαι τῶν ἀγγέλων αἱ στρατιαί,* Πρόδρομε Κυρίου,* ̉Αποστόλων ἡ δωδεκάς,* οἱ ῞Αγιοι πάντες,* μετὰ τῆς Θεοτόκου,* ποιήσατε πρεσβείαν,* εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.
῾Ο Χορός: Α῞ γιος ὁ Θεός, ῞Αγιος Ἰσχυρός, ῞Αγιος ̉Αθάνατος ἐλέησον ἡμᾶς. (τρίς) Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῶ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ̉Αμήν. Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς˙ Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν˙ ῞Αγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου. Κύριε, ἐλέησον (τρίς). Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῶ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ̉Αμήν. Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου˙ ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου˙ γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον˙ καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν˙ καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
῾Ο ῾Ιερεύς: ῞Οτι σοῦ ἐστὶν ἡ βασιλεία … καὶ εἶτα τὸ
̉Απολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
τρατείαν κατέλιπες τὴν κοσμικήν, ἀθλητά,* οὐράνιον εἴληφας τὴν κληρουχίαν, σοφέ,* καὶ στέφος ἀμάραντον,* δόξαν ἀποδιώξας* βασιλέως γηΐνου,* ἄθλους δὲ διανύσας* μαρτυρίου γενναίου.* Διό, μεγαλομάρτυς Μηνᾷ,* πρέσβευε σωθήναι ἡμᾶς.
῾Ο ῾Ιερεύς: ̉ Ελέησον ἡμᾶς ὁ Θεός … καὶ μνημονεύει τὰ ὀνόματα, ὑπὲρ ὧν τελεῖται ἡ Παράκλησις καὶ ποιεῖ μκρὰν ἀπόλυσιν.
Δόξα σοι Χριστὲ ὁ Θεὸς, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν. Κύριε …
῾Ο Χορός: Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ … Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ … Κύριε, ἐλέησον (τρίς) Πάτερ, ἅγιε εὐλόγησον.
Τῶν πιστῶν ἀσπαζομένων τὰς ἱερὰς εἰκόνας ψάλλομεν:
῏Ηχος βʹ. ῞Οτε ἐκ τοῦ ξύλου.
άντας τοὺς προστρέχοντας πιστῶς* πρὸ τῆς ἱερᾶς σου εἰκόνας,* Μηνᾶ θεοδόξαστε,* δίδου σὺ μετάνοιαν,* ὑπομονὴν καὶ χαράν,* φωτισμὸν καὶ ταπείνωσιν,* εἰρήνην καὶ πίστιν,* ἄγγελον ἀκοίμητον καὶ ὁδηγὸν ἀσφαλῆ.* Μάρτυς τοῦ Θεοῦ τοῦ ῾Υψίστου,* πτωχῶν ἀνεδείχθης προστάτης* καὶ τῶν ̉Ορθοδόξων καταφύγιον.
῏Ηχος πλ. δʹ.
έσποινα, πρόσδεξαι* τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου* καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς* ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.
῏Ηχος βʹ.
ὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου* εἰς σὲ ἀνατίθημι,* Μῆτερ τοῦ Θεοῦ,* φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.
῏Ηχος αʹ.
ῇ πρεσβεία Κύριε, πάντων τῶν ἁγίων* καὶ τῆς Θεοτόκου* τὴν σὴν εἰρήνην δὸς ἡμῖν* καὶ ἐλέησον ἡμᾶς,* ὡς μόνος οἰκτίρμων.
῾Ο ῾Ιερεύς ἤ ὁ Προεστώς.
ι̉ εὐχῶν τῶν ῾Αγίων Πατέρων ἡμῶν,* Κύριε ̉Ιησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός,* ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.
̉ Αμήν.
. Εἰς τὰ δύο πρῶτα τροπάρια ἑκάστης ᾠδῆς λέγομεν: ῞Αγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν, εἰς δὲ τὰ δύο τελευταῖα: Δόξα Πατρὶ…, Καὶ νῦν…
