Κατατέθηκε επιστολή προς υπεράσπιση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ιερά Σύνοδο της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας

 

Κατατέθηκε επιστολή προς υπεράσπιση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ιερά Σύνοδο της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας

Κατατέθηκε επιστολή προς υπεράσπιση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ιερά Σύνοδο της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ: ΑΣ ΜΗΝ ΠΡΟΔΙΔΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΜΑΣ!

Ζούμε σε μέρες σκληρών δοκιμασιών για την Ορθοδοξία. Ο λαός του Θεού, καθώς και ένα διόλου ευκαταφρόνητο μέρος του κλήρου της Βουλγαρικής Εκκλησίας, έχουν ήδη δείξει επανειλημμένα ότι δεν μένουν απαθείς όταν η Αλήθεια υφίσταται εμπαιγμό και διωγμό! 

Αυτό εκδηλώθηκε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους: ξεκινώντας από τον ίδιο τον Βούλγαρο Πατριάρχη, ο οποίος ήδη από την εποχή που ήταν Μητροπολίτης Βιδινίου συγκαταλεγόταν στους πιο ένθερμους επικριτές του Φαναρίου και υπερασπιστές των ιερών κανόνων σε ολόκληρη την παγκόσμια Ορθοδοξία, για να φτάσουμε στην «Ανοιχτή Επιστολή – Έκκληση υπέρ της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και για τη διατήρηση της κανονικής συνοδικότητας της Εκκλησίας του Χριστού». Η επιστολή αυτή διαθέτει εμπεριστατωμένη νομικο-κανονική τεκμηρίωση και κατατέθηκε στην Ιερά Σύνοδο στις 9 Μαΐου 2023 με περισσότερες από 2000 υπογραφές ευσεβών Βούλγαρων μοναχών, μοναζουσών, ηγουμένων από 6 μοναστήρια, κληρικών από 9 επαρχίες της ΒΟΕ, λαϊκών, εκπροσώπων του κοινωνικού, επιστημονικού και πολιτικού χώρου, οι οποίοι απευθύνουν την εξής έκκληση:

«Σας παρακαλούμε επιτακτικά για την πνευματικά υπεύθυνη και άμεση αντίδρασή σας, καλώντας τις υπόλοιπες Τοπικές Εκκλησίες να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια με σκοπό τον άμεσο τερματισμό της καταστροφικής πολιτικής εναντίον της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΟΟΕ).»

Στην «Ανοιχτή Επιστολή» οι ορθόδοξοι Βούλγαροι στηλιτεύουν τις δογματικές και κανονικές αναντιστοιχίες στις αντιεκκλησιαστικές ενέργειες του πατρ. Βαρθολομαίου, παραθέτοντας μια σειρά από Αποστολικούς Κανόνες και κανόνες που θεσπίστηκαν από τους Αγίους Πατέρες των Επτά Οικουμενικών Συνόδων και των Τοπικών Συνόδων:

«– δογματικά, στο κείμενο του ουκρανικού «Τόμου '19» περιέχεται η ομολογία της εκκλησιολογικής αίρεσης του παπισμού, η οποία αντίκειται στο δόγμα ότι ο Χριστός είναι η «Κεφαλή της Εκκλησίας, η οποία είναι το Σώμα Του» (Εφεσ. 1:22-23), ανακηρύσσοντας ως Κεφαλή της Εκκλησίας τον Οικουμενικό Πατριάρχη και όχι τον Χριστό: «...η αυτοκέφαλη εκκλησία στην Ουκρανία αναγνωρίζει ως κεφαλή της τον αγιώτατο αποστολικό και πατριαρχικό Οικουμενικό Θρόνο, όπως (πράττουν) και οι υπόλοιποι πατριάρχες και προκαθήμενοι»·

– δογματικά-κανονικά, με την άμεση παρέμβαση στο έδαφος άλλης Τοπικής Εκκλησίας και στη δικαιοδοσία της, μέσω της αναγνώρισης και της παραχώρησης «αυτοκεφαλίας» σε αναθεματισμένους και «αυτοχειροτόνητους» σχισματικούς, αντίθετα προς: τους 32ο και 35ο Αποστολικούς Κανόνες· τους 5ο, 6ο και 16ο Κανόνες της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου· τον 2ο Κανόνα της Δεύτερης Οικουμενικής Συνόδου· τον 8ο Κανόνα της Τρίτης Οικουμενικής Συνόδου· τον 17ο Κανόνα της Τέταρτης Οικουμενικής Συνόδου· τον 25ο Κανόνα της Έκτης Οικουμενικής Συνόδου· τους 13ο, 15ο, 22ο Κανόνες της Συνόδου της Αντιοχείας· τον 3ο Κανόνα της Συνόδου της Σαρδικής·

– κανονικά, με το συλλείτουργο με τη σχισματική «ΟΕΟ» (Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας), αντίθετα προς: τους 10ο και 11ο Αποστολικούς Κανόνες· τον 2ο Κανόνα της Συνόδου της Αντιοχείας· τον 9ο Κανόνα της Συνόδου της Καρθαγένης·

– κανονικά, με το κείμενο του «Τόμου» της «ΟΕΟ», όπου ο Οικουμενικός Πατριάρχης διεκδικεί το δικαίωμα του ανώτατου αμετάκλητου διαιτητικού δικαστηρίου πάνω σε όλους τους κληρικούς όλων των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών – «Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο οποίος έχει την κανονική ευθύνη να λαμβάνει αμετάκλητες αποφάσεις για περιπτώσεις επισκόπων και άλλων κληρικών των τοπικών εκκλησιών», αντίθετα προς τους Κανόνες 9 και 17 της Τέταρτης Οικουμενικής Συνόδου.»

Ανήμερα της εορτής της Βάπτισης των Ρως – στις 28.07.2023 – η Έκκληση δημοσιεύτηκε στην πρώτη σελίδα του γνωστού και πλέον έγκριτου ελληνικού εκκλησιαστικού εντύπου «Ορθόδοξος Τύπος» με τίτλο «ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ», όπου για την επιστολή αναφέρεται:

«Ο "Ορθόδοξος Τύπος" δημοσιεύει σήμερα επιστολή Βούλγαρων πιστών, οι οποίοι με παρρησία απευθύνονται στους ιεράρχες τους, υποστηρίζοντας θερμά το δίκαιο στο ουκρανικό ζήτημα. Εμείς, οι πιστοί Έλληνες, τι πράξαμε; Πού είναι ο ζήλος των αδελφών μας; Αντιλαμβανόμαστε ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει οδηγηθεί σε σχίσμα εξαιτίας της δικής μας αδιαφορίας;».

Επί του παρόντος, εφόσον έχουμε νέο πατριάρχη και η κατάσταση εις βάρος της ΟΟΕ κλιμακώνεται, η Έκκληση κατατέθηκε εκ νέου στην Ιερά Σύνοδο (αρ. πρωτ. 467 / 10.07.2026). Στο Συμπλήρωμά της, ο λαός του Θεού δηλώνει κατηγορηματικά:

«Δεδομένου ότι στις 2 Ιουλίου 2026 το Έκτο Διοικητικό Εφετείο του Κιέβου, ανέβαλε την επόμενη ακροαματική διαδικασία, που σχετίζεται με τη νομική εκκαθάριση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΟΟΕ), ορίζοντάς την για τις 22 Ιουλίου 2026, επιβεβαιώνοντας εκ νέου τη θέση μας, καταθέτουμε για δεύτερη φορά την Ανοιχτή Επιστολή – Έκκληση, η οποία είχε κατατεθεί στην Ιερά Σύνοδο με αρ. πρωτ. 248 / 09.05.2023.»

«Σας παρακαλούμε επιτακτικά να εισακούσετε τη φωνή του λαού του Θεού, αντιδρώντας εγκαίρως ενόψει της κλιμάκωσης του προβλήματος, και να το αναγνωρίσετε ως απειλή που αφορά τη Συνοδική ακεραιότητα της Εκκλησίας του Χριστού και, πιο συγκεκριμένα, απειλεί εξίσου και για πολλούς λόγους το καθεστώς της ΒΟΕ. Στη συνημμένη τεκμηρίωση της Ανοιχτής Επιστολής – Έκκλησης, κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου, ο οποίος παραμένει υπαρκτός και σήμερα, γι' αυτό και η ομολογιακή και άψογα κανονική ΟΟΕ χρειάζεται περισσότερο από ποτέ μια γενναία, φιλάδελφη, ηθική, πνευματική, αρμόζουσα εκκλησιαστικο-ιεραρχική υποστήριξη. Ελπίζουμε προσευχητικά ο Κύριος να δώσει δύναμη και σοφία στην Ιερά Σύνοδό μας για να επιτελέσει το ιερό της καθήκον.»

Και ιδού τι αναφέρει η ουσία της επιβεβαιωμένης επιστολής προς τον Βούλγαρο Πατριάρχη και την Ιερά Σύνοδο:

«Πέρασαν πάνω από τρία χρόνια από την προηγούμενη Ανοιχτή Επιστολή-Έκκληση υπέρ της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΟΟΕ) του Απριλίου 2023 (με πάνω από 2000 υπογραφές κληρικών και λαϊκών), η οποία παραμένει αναπάντητη και χωρίς τις ανάλογες αξιοπρεπείς ενέργειες εκ μέρους της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δυστυχώς, κατά την περίοδο που μεσολάβησε, οι διωγμοί κατά της ομολογιακής ΟΟΕ από το ουκρανικό κράτος όχι μόνο δεν σταμάτησαν, αλλά κλιμακώνονται μπροστά στα μάτια μας.»

«Στις 2 Ιουλίου 2026 είχε προγραμματιστεί δικαστική δίκη κατά της ΟΟΕ (προς το παρόν αναβληθείσα για τις 22 Ιουλίου), με σκοπό να τεθεί εκτός νόμου και να υποβληθεί σε νέους, ακόμη πιο σκληρούς διωγμούς και βιαιοπραγίες – ασύγκριτα βαρύτερους από τους διωγμούς κατά της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας την περίοδο του θλιβερού σχίσματος 1992-2004. Η παρούσα Ανοιχτή Επιστολή-Έκκληση επιβεβαιώνει πλήρως τη στάση μας του Απριλίου 2023, στην οποία προσθέτουμε την ολοένα αυξανόμενη απορία μας για την ανεξήγητη και απαράδεκτη για εμάς θεσμική σιωπή και πνευματική αδράνεια από την πλευρά της Ιεράς Συνόδου της ΒΟΕ.»

«Η ενεργοποίηση της εκκλησιαστικής "πέμπτης φάλαγγας" στην Ουκρανία, η νομιμοποίηση της σχισματικής "Συνόδου" από την κρατική εξουσία και η βίαιη καταπάτηση εκ μέρους του κράτους απέναντι στην κανονική ΟΟΕ θυμίζουν όχι μόνο το βουλγαρικό σχίσμα, αλλά και την υποστηριζόμενη από τους Μπολσεβίκους στην ΕΣΣΔ λεγόμενη "Ζώσα Εκκλησία" (τους "ανακαινιστές"), τη δικαστική δίωξη του αγίου πατριάρχη Τύχωνα και της κανονικής Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, την αναγνώριση των "ανακαινιστών" από το Φανάρι... Στόχος της δικαστικής δίωξης κατά της ΟΟΕ είναι η νομική απονομιμοποίηση και η διοικητική παράλυση μιας κανονικής τοπικής εκκλησίας υπέρ του κανονικά μη νόμιμου, δηλητηριώδους σωσία της, της "ΟΕΟ" (του ιδιότυπου ουκρανικού αντίστοιχου της "Ζώσας Εκκλησίας" του 1922, όπως ήταν και η δική μας "εναλλακτική σύνοδος" το 1992).»

«Αυτή η πράξη είναι ο επόμενος πικρός καρπός του εκκλησιαστικού σχίσματος στην Ουκρανία, το οποίο δημιουργήθηκε μέσω του αντικανονικού και αντιεκκλησιαστικού "τόμου" που επιδόθηκε το 2019 από τον πατρ. Βαρθολομαίο. Τέτοιου είδους διοικητικές-έγγραφες "μεθοδεύσεις" δεν έχουν εξουσία πάνω στο μυστικό σώμα της Εκκλησίας, η οποία έχει περάσει επανειλημμένα από περιόδους αποστασίας, διωγμών και μαρτυρίου. Η ΟΟΕ, επί 7 ολόκληρα χρόνια, στεφανώνεται μπροστά στα μάτια μας με ουράνια ομολογιακά, αιματηρά και αναίμακτα στεφάνια μαρτυρίου, με επικεφαλής τον Μακαριώτατο Ονούφριο, Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας, μαζί με τους πιστούς ενώπιον του Θεού άξιους αρχιερείς, ιερείς και λαϊκούς.»

«Ένας τέτοιος λαός του Θεού σώζεται διά της ομολογίας, αλλά αν επιτρέψουμε, με τη σιωπή μας, να προδώσουμε τους αδελφούς μας, αυτή η αποστασία αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε θλιβερές συνέπειες για όλους μας, κατά τις οποίες, κατά παραχώρηση Θεού, οι μεθοδείες του πονηρού θα έβαζαν σε πειρασμό και θα ενθάρρυναν σχισματικές τάσεις σε κάθε άλλη Τοπική Εκκλησία, ώστε να υλοποιηθεί ένα παγκόσμιο σχίσμα, βασισμένο σε γήινα πολιτικά θέλγητρα. Όλα αυτά δεν συμβαίνουν χωρίς τη σύμπραξη φιλόδοξων κληρικών, οι οποίοι πάντα βρίσκονται, εκπροσωπώντας ξένα προς τον λαό του Θεού απατηλά ιδιοτελή συμφέροντα. Μη γένοιτο!»

«Εφιστούμε την προσοχή σας και στο γεγονός ότι ζούμε αδιάκοπα με τον πόνο για τους πολυπαθείς αδελφούς μας, τους Βούλγαρους της Βεσσαραβίας, πιστά τέκνα της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, τους οποίους μέσω της μακροχρόνιας αδράνειας και σιωπής στερούμε από τη ζωτικής σημασίας υποστήριξη που ζητούν απεγνωσμένα ενάντια στην αυθαιρεσία της πολιτικής εξουσίας στην Ουκρανία. Δόξα τω Θεώ, η Εκκλησία στη Βουλγαρία επί του παρόντος δεν υφίσταται υπέρμετρη πίεση και δεν απαιτείται από αυτήν ιδιαίτερο θάρρος για να υπερασπιστεί την αλήθεια, την κανονικότητα, την ελευθερία της συνείδησης και του θρησκεύματος.»

«Αναμένουμε από την Ιερά Σύνοδο να εξέλθει από την πολυετή "πολιτικά ορθή" σιωπή της, να νιώσει τον πόνο στο σώμα της Εκκλησίας ως δικό της πόνο και να δηλώσει ότι δεν αποδέχεται τη βάναυση και καταστροφική παρέμβαση του ουκρανικού κράτους και του προφανώς υποταγμένου και κατασταλτικού δικαστικού του συστήματος στις υποθέσεις και τη ζωή της Εκκλησίας. Διότι η Εκκλησία είναι μία, και η ΟΟΕ δεν ανήκει μόνο στους Ουκρανούς ορθόδοξους χριστιανούς, αλλά και σε εμάς, επειδή όλοι είμαστε μέλη ενός Θεοσύστατου σώματος. «Καὶ εἴτε πάσχει ἓν μέλος, συμπάσχει πάντα τὰ μέλη, εἴτε δοξάζεται ἓν μέλος, συγχαίρει πάντα τὰ μέλη. ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους.» (Α' Κορ. 12:26–27)»

«Ελπίζουμε σύντομα, μαζί με ολόκληρη την αταλάντευτη Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία, να χαρούμε με μια αξιοπρεπώς διατυπωμένη θέση, αρμόζουσα για την Ιερά Σύνοδο της ΒΟΕ, μέσω της οποίας, με την άνωθεν δοθείσα αρμοδιότητα, να προστατεύσουμε τους εν Χριστώ αδελφούς μας. Διότι για το αντίθετο έχει ειπωθεί: «με τη σιωπή προδίδεται ο Θεός» (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος).»

Μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο της Έκκλησης εδώ: https://www.peticiq.com/podkrepa_na_upc

Αδελφοί και αδελφές εν Χριστώ, ας ενωθούμε προσευχητικά για να δώσει ο Κύριος σοφία και δύναμη στους αρχιερείς μας! Ας σταθούμε στο πλευρό των ομολογητών της Ορθοδοξίας και ας μην προδώσουμε τον Θεό με τη σιωπή μας! Αμήν!
———
Σύνταξη «Χριστοφόροι»,

https://www.facebook.com/hristonostsi/posts/pfbid0DuTPgH9ZGHq5DFofWTkmCp2a9ywsn3bcB1ywrxXwEouRLEvrcfvvfjbZRUDWhonvl

Το εκκλησιολογικό έγκλημα του πατρ. Βαρθολομαίου στην Ουκρανία εξηγημένο σε 10 λεπτά (Βασίλειος Τουλουμτσής).

 

Το εκκλησιολογικό έγκλημα του πατρ. Βαρθολομαίου στην Ουκρανία εξηγημένο σε 10 λεπτά (Βασίλειος Τουλουμτσής).

 

Εισήγηση στο Διεθνές Συνέδριο με θέμα: The Crucifixion of Orthodoxy in the 21st Century: Spiritual Wars, the Ecumenist Offensive, and Global Politics

«Θα ήθελα κι εγώ με την σειρά μου αρχικώς να συγχαρώ το Κέντρο Γεωστρατηγικών Μελετών στο Βελιγράδι για την διοργάνωση του παρόντος διεθνούς συνεδρίου και επίσης να τους ευχαριστήσω θερμά για την τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυναν.

Στην σύντομη εισήγηση που θα ακολουθήσει θα αναφερθούμε στον τρόπο αποδοχής των λεγόμενων πρώην σχισματικών Ουκρανών από πλευράς του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως δίχως αναχειροτονία, αλλά και στην επιχειρηματολογία που προέβαλαν προκειμένου να δικαιολογηθεί η συγκεκριμένη αντιεκκλησιαστική πρακτική.

Εξαρχής είναι απαραίτητο να σημειωθεί ότι η εκκλησιαστική θεραπεία των σχισμάτων έχει χαρακτήρα όχι απλώς συμφιλιωτικό αλλά θεραπευτικό. Επί τη βάση της δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας και της Κανονικής Παράδοσης. Καθώς συγκαλύπτοντας και όχι εξαλείφοντας τις αντιθέσεις, παραμένει πάντοτε ενεργός ο κίνδυνος της αλλοίωσης και της εκ νέου διαίρεσης του εκκλησιαστικού σώματος.

Κανένας εκκλησιαστικός θεσμός και κανένα Πατριαρχείο δεν βρίσκεται υπεράνω της εκκλησιαστικής Παράδοσης, ώστε να έχει το προνόμιο να μεταχειρίζεται κατά το δοκούν και αποσπασματικά στοιχεία της Παραδόσεως, προκειμένου να ικανοποιεί συμπλεγματικές ορέξεις και φιλοδοξίες παγκόσμας εξουσίας επί της Ορθόδοξης Καθολικής Εκκλησίας, διαιρώντας μάλιστα το εκκλησιαστικό σώμα χωρίς καμμία συστολή.

Η ουσία του προβλήματος, του ουκρανικού σχίσματος, δεν αποτελεί ο τόμος της αυτοκεφαλίας, είναι βεβαίως προβληματικός και ο τρόπος απόδοσης αλλά και οι απoδέκτες αυτού, αλλά ο τόμος έρχεται ως δευτερεύον πρόβλημα. Το κύριο και πρώτιστο πρόβλημα του ουκρανικού ζητήματος είναι η έλλειψη ιερωσύνης στους δεχθέντες τον τόμο, καθώς αυτοί ουδέποτε χειροτονήθηκαν εντός της Εκκλησίας, ενώ στο πλαίσιο της αυτοκεφαλίας δημιουργήθηκε, και έως και σήμερα υποστηρίζεται, μία διαδοχή φερομένων ως «ιερέων» που όσο περνάει ο καιρός τόσο δυσχεραίνεται έτι περαιτέρω η δυνατότητα θεραπείας.

Η ομάδα η οποία τον Ιανουάριο του 2019 έλαβε τον τόμο αυτοκεφαλίας από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως συγκροτήθηκε από τριών ειδών «επισκόπους»:

α) από πρώην κανονικούς επισκόπους που αποσχίστηκαν από το Πατριαρχείο της Μόσχας

β) από δεχθέντες χειροτονία εντός του σχίσματος

γ) και από αυτο-τιτλοφορούμενους ως επισκόπους, οι οποίοι πολύ πιθανό να είναι και αβάπτιστοι

Εδώ να κάνουμε μία παρένθεση και να πούμε ότι η άσκηση εκκλήτου από πλευράς ειδικά του Μακαρίου Μαλέτιτς αποτελεί έναν τραγέλαφο, διότι ο χαρακτήρας της εκκλήτου προφυγής είναι η αναίρεση μίας καταδικαστικής και καθαιρετικής πράξης, η οποία στην περίπτωση του Μαλέτιτς δεν υφίσταται. Δεν υπάρχει, διότι δεν υπάρχει ιερωσύνη, δεν υπάρχει αρχική χειροτονία.

Και παρ’ ότι οι τρεις περιπτώσεις φέρουν διαφορετικά εκκλησιολογικά χαρακτηριστικά, εντούτοις όλοι ανεξαιρέτως έτυχαν της ίδιας μεταχείρισης. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο αναγνωρίστηκαν όλοι ανεξαιρέτως ως αρχιερείς της Εκκλησίας.

Με τον τρόπο αυτό και την δημιουργία του συγκεκριμένου εκκλησιαστικού συνονθυλεύματος, θεωρήθηκε ότι επήλθε η θεραπεία, την στιγμή που η ύπαρξη παράλληλης εκκλησιαστικής δομής στον ίδιο τόπο, με την αναίτια περιθωριοποίηση του κανονικού Μητροπολίτη Ονουφρίου στοιχειοθετεί και αποτελεί ντε φάκτο σχίσμα.

Μία Εκκλησία όμως για να γίνει αυτοκέφαλη θα πρέπει πρωτίστως και προηγουμένως να είναι Εκκλησία, εφόσον Εκκλησία σημαίνει και συνεπάγεται υποστατά μυστήρια, αγιαστική χάρη και ιερωσύνη. Κατά συνέπεια είναι άλλο το ζήτημα της αποκατάστασης στην ιερωσύνη και διαφορετικό το ζήτημα της αυτοκεφαλίας. Αυτό σημαίνει ότι η αυτοκεφαλία δεν έχει δική της αυτόνομη χαρισματική υπόσταση αλλά θεμελιώνεται πρωτογενώς στην εκκλησιαστική υπόσταση μίας κατά τόπον Εκκλησίας, η οποία δευτερογενώς καθίσταται αυτοκέφαλη. Δεν είναι δυνατόν μία κίνηση διοικητικού χαρακτήρα, όπως είναι η αυτοκεφαλία, να προσδώσει απροϋπόθετα και μαγικώ τω τρόπω αρχιερωσύνη σε ανθρώπους που ποτέ δεν την έλαβαν και ενδεχομένως δεν ανήκαν καν στο Σώμα της Εκκλησίας. Ειδάλλως δημιουργείται το πρωτοφανές παράδοξο να έχουμε μία ομάδα η οποία να κατέχει μεν τόμο αυτοκεφαλίας αλλά να μην είναι Εκκλησία.

Η «επιχειρηματολογία» του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως κατά βάση βασίστηκε, θεμελιώθηκε, πάνω στην αλλοίωση κειμένων, στην παρερμηνεία Ιερών Κανόνων και ιστορικών γεγονότων της εκκλησιαστικής ιστορίας. Μία τέτοια προσπάθεια υπήρξε η δικαιολόγηση της μη αναχειροτόνησης των σχισματικών Ουκρανών μέσω του τρόπου αποδοχής των πρώην εικονομάχων επισκόπων από την 7η Οικουμενική Σύνοδο χωρίς αναχειροτόνηση.

Το δεδομένο όμως που διαφοροποιεί ριζικά τις δύο περιπτώσεις είναι ότι οι εικονομάχοι έφεραν υποστατή ιερωσύνη εντός της Εκκλησίας προ της αιρετικής τους απόκλισης και ήταν ακριβώς αυτός ο λόγος που η Εκκλησία δεν τους χειροτόνησε εκ νέου. Οι σχισματικοί της Ουκρανίας όμως δεν έχουν αυτό το βασικό χαρακτηριστικό, με εξαίρεση ασφαλώς τους αρχιερείς που ανήκαν πριν στο Πατριαρχείο της Μόσχας από όπου και αποσχίστηκαν και ακολούθως καθαιρέθηκαν. Πράγμα που σημαίνει ότι άνευ χειροτονίας δεν είναι ιερείς και για αυτό δεν δύνανται να προσφέρουν την λατρεία της Εκκλησίας προς τον Θεό.

Σύμφωνα με την 7η Οικουμενική Σύνοδο και την διαχρονική συνείδηση και πράξη της Εκκλησίας, τα όρια της Εκκλησίας και οι θεμελιώδεις εκκλησιολογικές αρχές είναι εκείνες που προσδιορίζουν αρχικώς την δυνατότητα, διότι δεν οικονομούνται όλες οι περιπτώσεις, και δευτερευόντως τον τρόπο αποδοχής των εξαιρέσεων επιστρεφόντων, με το δεδομένο ότι δεν υφίστανται μυστήρια εκτός Εκκλησίας. Συνεπώς, η αποδοχή των πρώην εικονομάχων επισκόπων έλαβε χώρα κάτω από αυστηρό καθεστώς συγκεκριμένων εκκλησιολογικών προϋποθέσεων, με απαραίτητη προϋπόθεση η επισκοπική χειροτονία να είχε αρχικώς τελεστεί στους κόλπους της Εκκλησίας προ της αιρετικής απόκλισης.

Με άλλα λόγια. Η σημειούμενη πορεία εκκινά από την εκκλησιολογία και κατευθύνεται προς την εξέταση του τρόπου αποδοχής.

Σύμφωνα με την παρερμηνεία της 7ης Οικουμενικής Συνόδου, η οποία φιλοδοξεί να υποστηρίξει την μη αναχειροτονία, σημειώνεται η ακριβώς αντίθετη πορεία. Εκκινά από τον τρόπο αποδοχής και κατευθύνεται προς την διαμόρφωση μίας νεάς εκκλησιολογίας.

Θεωρείται παγιωμένος ο τρόπος της μή αναχειροτόνισης, ως δήθεν θεμελιωμένος στην διαχρονική συνείδηση της Εκκλησίας και εκ του τρόπου της απροϋπόθετης αναγνώρισης ιερωσύνης εκτός Εκκλησίας, διαμορφώνονται νέα, διευρυμένα μεν αδιευκρίνιστα δε, εκκλησιολογιικά όρια, εφόσον η μη αναχειροτόνιση δηλώνει την προ-ϋπαρξη υποστατής ιερωσύνης.

Όμως υπό την άποψη αυτή δεν υπάρχουν όρια της Εκκλησίας και επομένως δεν υπάρχουν κατ’ ουσίαν αιρετικοί και σχισματικοί. Γενόμενοι αυτοί a priori δεκτοί, τα μυστήρια της Εκκλησίας και των εκτός Αυτής διαφόρων ετερόδοξων και σχισματικών κοινοτήτων τίθενται επί ίσοις όροις. Ωσαν το πρόβλημα να αφορά σε διακοπή κοινωνίας και όχι σε έκπτωση εκ της Εκκλησίας.

Το εν λόγω εκκλησιολογικό σχήμα παραπέμπει ευθέως στην εκκλησιολογία του Κονγκάρ [Yves Congar], η οποία αργότερα έγινε και η εκκλησιολογία της δεύτερης Βατικανής συνόδου. Με κυρίαρχο στοιχείο αυτής να αποτελεί η έννοια της διαβαθμισμένης μετοχής όλων των «ιστορικών εκκλησιών» στην «μία εκκλησία» και την ύπαρξη ενός παγκόσμιου «πρώτου».

Στη νέα αυτήν περιεκτική εκκλησιολογία δεν υπάρχουν σχίσματα και αιρέσεις. Υπάρχουν απλώς χωρισμένοι αδελφοί με τους οποίους και επί τη βάση του θεωρούμενου ως ενός «χριστιανικού βαπτίσματος», υφίσταται κοινωνία ατελούς μορφής, η οποία καθίσταται ως τέλεια μέσω της εκκλησιαστικής κοινωνίας με τον παγκόσμιο «πρώτο». Αυτή η κοινωνία τελειοποιεί και αναπληρώνει το ατελές της κοινωνίας.

Γι’ αυτό και δεν υφίσταται επανάληψη τέλεσης μυστηρίων για τους λατίνους, δεδομένου ότι η Β’ Βατικανή ήρε την αποκλειστική εκκλησιολογία της Α’ Βατικανής συνόδου, αναγνωρίζοντας έγκυρα και υποστατά μυστήρια σε όλες τις ιστορικές «εκκλησίες».

[σ.σ. Σε αυτό το σημείο κατανοούμε, πώς η ψευδοσύνδος της Κρήτης που ονόμασε τις αιρέσεις «εκκλησίες», με την ιστορική τους έννοια όπως μας είπε ο Αθηνών Ιερώνυμος, μπήκε στην τροχιά της Β’ Βατικανής των παπικών για τα περαιτέρω.]

Συνοψίζοντας όλα τα ανωτέρω, η πρακτική που εφαρμόστηκε ως προς τον τρόπο αποδοχής και αναγνώρισης των σχισματικών και αχειροτόνητων ομάδων των Ουκρανών, δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με την 7η Οικουμενική Σύνοδο και δεν εναρμονίζεται με την Ορθόδοξη εκκλησιολογία, για την οποία δεν υφίστανται μυστήρια, συνεπώς και ιερωσύνη, εκτός της Εκκλησίας.

Φέρει χαρακτηριστικά Βατικάνειας εκκλησιολογίας, σύμφωνα με την οποία το θεμέλιο ενότητας της Εκκλησίας δεν είναι πλέον η Πίστη και η Παράδοση της Εκκλησίας, αλλά το πρόσωπο του παγκόσμιου «πρώτου». Η κοινωνία με τον «πρώτο» είναι αυτή που αναπληρεί την ανάγκη της αναχειροτονίας, αποτελώντας παράλληλα και τον αναγκαίο όρο ενότητας της «Εκκλησίας» και κοινωνίας με την «Εκκλησία».

Προς την νεόκοπη στοιχειοθέτηση ενός παγκόσμιου πρωτείου άνευ ίσων, εργάστηκε συστηματικά ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας, μέσω της περσοναλιστικής παρερμηνείας του τριαδιολογικού δόγματος και της υποστήριξης της οντολογικής προτεραιότητας του Πατρός ει βάρος των Υποστάσεων Υιού και Πνεύματος. Με αποτέλεσμα, η αιρετική τριαδολογία να κατοπτρίζεται εικονικά σε μία αναλόγως προβληματική εκκλησιολογία, την «εκκλησιολογία του πρωτείου».

Στο επίπεδο της τριαδολογίας, ο Ζηζιούλας ταύτιζε τον Θεό μόνο με την υπόσταση του Πατρός και υποστήριζε ότι όπως ενδοτριαδικά υπάρχει ο Πατήρ ως πρώτος, κατ’ αντιστοιχία και στο επίπεδο της εκκλησιολογίας υπάρχει και πρέπει να υπάρχει ένας παγκόσμιος πρώτος, ο οποίος αποτελεί ταυτόχρονα και το σημείο ενότητας της «Εκκλησίας». Άνευ του πρώτου ή άνευ της κοινωνίας με τον πρώτο, δεν υφίσταται ενότητα.

Στην πραγματικότητα το ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα, πέραν από παραγγελία κέντρου γεωπολιτικής ισχύος, υπήρξε περαιτέρω και μία πολύ βολική περίπτωση προκειμένου να εκφραστεί στο πρακτικό επίπεδο της εκκλησιολογίας η αιρετική αρειανική τριαδολογία του αποθανόντος μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννου Ζηζιούλα, ως «εκκλησιολογία του πρωτείου». Η οποία θέτει τις Τοπικές Εκκλησίες σε διαφορετικά και άνισα επίπεδα υπό έναν πρώτο, την εκκλησιαστική παράδοση απλώς ως αποθήκη επιχειρημάτων απ’ όπου λαμβάνεται μόνον ό,τι εξυπηρετεί την κάθε περίσταση, ενώ η απροϋπόθετη αναγνώριση ιερωσύνης, εκτός της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αποτελεί ένα πολύ βολικό και εξυπηρετικό προηγούμενο προς την επιχειρούμενη πανχριστιανική ενότητα.

Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.»

https://www.youtube.com/watch?v=vXHxDubah0E

Απομαγνητοφώνηση ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

Ο ΟΗΕ δια την αδικίαν εις βάρος της Αυτόνομης Εκκλησίας της Ουκρανίας

 

Ο ΟΗΕ δια την αδικίαν εις βάρος της Αυτόνομης Εκκλησίας της Ουκρανίας

 

Ο ΟΗΕ δια την αδικίαν εις βάρος της Αυτόνομης Εκκλησίας της Ουκρανίας

(Κάποιες Ορθόδοξες Εκκλησίες σκοπίμως σωπαίνουν;)

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Τα εγκλήματα σε βάρος της μόνης αναγνωρισμένης Τοπικής Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, συνεχίζονται και μας θλίβουν βαθύτατα. 

 Η συνεχιζόμενη αντιεκκλησιαστική βία σε βάρος της Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, της μονής αναγνωρισμένης Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των κατά Τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, δεν κάμπτει τη σκόπιμη σιωπή, όσων επιλέγουν κάτι τέτοιο;  Έως πότε όμως;   Θα έλθουν καλύτερες μέρες για την Εκκλησία, γιατί ‘’Ο Χριστός κυβερνά την Εκκλησία’’, όπως τόνιζε ο Άγιος Παΐσιος. 

 Σε άρθρο του κ. Γιώργου Λειμωνίδη, το οποίο δημοσιεύτηκε στη Romfea.gr στις 22/4/2026, το οποίο τιτλοφορείτο ‘’ΟΗΕ και Διεθνής Αμνηστία για απαγόρευση της Εκκλησίας στην Ουκρανία’’, ανεφέροντο μεταξύ άλλων τα εξής : ‘’ Στο επίκεντρο της διεθνούς κριτικής βρίσκεται η διαχείριση της ουκρανικής κυβέρνησης απέναντι στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, υπό του Μητροπολίτη Ονουφρίου με τη Διεθνή Αμνηστία και εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ να εκφράζουν σοβαρές ανησυχίες για τις μεθοδεύσεις απαγόρευσής της’’.

Είναι όμως μόνο αυτή η μορφή αντιεκκλησιαστικού πολέμου, σε βάρος της μόνης αναγνωρισμένης Τοπικής Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών;  Η όποια σκόπιμη σιωπή, δεν διαγράφει τα αντιεκκλησιαστικά εγκλήματα. 

Η βίαιη αρπαγή Ιερών Ναών, τι είναι;  Οι βανδαλισμοί Ιερών Ναών και Μονών, τι είναι;  Να θυμίσουμε ότι, όλα αυτά εγίνοντο και πριν τη λεγόμενη ‘’Ενωτική Σύνοδο’’ στην Ουκρανία.  Τότε όλες οι Τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες τα κατεδίκαζαν. Η διακοπή της Θείας Λειτουργίας, και οι επιθέσεις σε πιστούς την ώρα που εκκλησιάζοντo, γιατί συνοδεύεται από τέτοια συνένοχη αφωνία.  

Έγινε αναφορά στο εν λόγω άρθρο του κ. Γιώργου Λειμωνίδη, σε ‘’στοχοποίηση Θρησκευτικής Ταυτότητας’’.  Υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία γι’ αυτό;  Όπως ορθά παρατηρείται στο εν λόγω άρθρο, ‘’ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η προειδοποίηση για διωγμό κατά της Ουκρανικής Εκκλησίας’’.  Ο ΟΗΕ τα βλέπει και αυτοί τα αγνοούν ή μάλλον ‘’πρέπει’’ να τα αγνοούν;  Γιατί τέτοια σκόπιμη αφωνία; 

Να θυμίσουμε τη φυλάκιση του  Ηγουμένου Παύλου της Λαύρας του Κιέβου, την οποία και πάλιν συνόδευσε συνένοχη αφωνία.  Να θυμίσουμε ότι πέταξαν την Θεία Κοινωνία στο δρόμο με το Άγιο Δισκοπότηρο οι εχθροί της Εκκλησίας και πάλιν η αντίχριστη αυτή πράξη συνοδεύτηκε από σκόπιμη σιωπή.  Τι άλλο θέλουν να ακούσουν, για να σπάσει μια τέτοια σκόπιμη σιωπή; 

Προκαλεί λύπη και προβληματισμό, το ακόλουθο το οποίο τονίζεται στο εν λόγω άρθρο στη Romfea.gr : ‘’ Οι ειδικοί επέκριναν τις ποινικές διώξεις εναντίον κληρικών, ενός δημοσιογράφου και ενός δικηγόρου υπεράσπισης, χαρακτηρίζοντάς τις ως μορφή «συλλογικής τιμωρίας»’’.  Στο άρθρο αυτό επισημαίνεται ότι, ‘’η διεθνής κοινότητα καλεί πλέον το Κίεβο να ευθυγραμμίσει τις ενέργειές του με τα διεθνή πρότυπα προστασίας των ελευθεριών’’.  Γιατί υπάρχουν Τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες (ολίγιστες ευτυχώς), οι οποίες επιμένουν στη σκόπιμη σιωπή;  

Να θυμίσουμε και το πρωτάκουστο της αντιεκκλησιαστικής ασέβειας του εκδικητικού ‘’ελέγχου’’ από το καθεστώς Ζελένσκι, σε βάρος Αγίων Λειψάνων στην Ουκρανία.  Την εθνοφυλετική ασέβεια ‘’ελέγχου’’ των Αγίων Λειψάνων στο Κίεβο, συνόδευσε και πάλιν η σκόπιμη σιωπή.  Ο πρωτάκουστος ο αντιεκκλησιαστικός εθνοφυλετισμός, ο οποίος στρεφόταν εις βάρος των Αγίων Λειψάνων, με ασεβή αντιεκκλησιαστικό ‘’έλεγχο’’ από το καθεστώς Ζελένσκι, συνοδεύτηκε και πάλιν από σκόπιμη σιωπή. 

Να θυμίσουμε και την αντιεκκλησιαστική ασέβεια σε βάρος του Αγίου Αλέξανδρου Νιέφσκι.  Σε άρθρο το οποίο δημοσιεύτηκε στη Romfea.gr στις 8/2/2024 με τίτλο ‘’Η Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας διέγραψε τον Άγιο Αλέξανδρο Νιέφσκι’’, σημειώνοντο μεταξύ άλλων τα εξής : «Συνήλθε την Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2024 η Ιερά Σύνοδος της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας, υπό την προεδρία του Μητροπολίτου Κιέβου κ. Επιφανίου.   Μία από τις αποφάσεις που προκαλεί αλγεινή εντύπωση ήταν η διαγραφή από το Αγιολόγιο του Αγίου Μεγάλου Πρίγκηπα Αλεξάνδρου Νιέφσκι, ο οποίος ανέκαθεν τιμούνταν στη Γη των Ρως ως υπέρμαχος και προστάτης της Ορθοδοξίας’’.  Και αυτή την ασέβεια αλλοίωσης του Εορτολογίου της Εκκλησίας, κάλυψε και πάλιν η συνένοχη σιωπή.  Η σκοπιμότητα της σιωπής είναι εμφανέστατη.  Θα ομιλήσει όμως ο Θεός.

Ας  ενθυμηθούμε τι δήλωνε ο Μητροπολίτης Κίτρους Γεώργιος, όταν εκπροσώπησε την Εκκλησία της Ελλάδας στις εκδηλώσεις της Αυτόνομης Εκκλησίας της Ουκρανίας το έτος 2017 στο Κίεβο, τονίζοντας την ανάγκη επιστροφής των σχισματικών στην Κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας και την ανάγκη επιστροφής των 40 και πλέον Ιερών Ναών που είχαν με βία αρπαγεί.  Ποιος φανταζόταν όμως τότε τέτοια ανατροπή, και μια τέτοια συνένοχη σιωπή για το αντιεκκλησιαστικό αυτό μένος; 

Πριν την κληθείσα ‘’Ενωτική Σύνοδο’’ στην Ουκρανία,  όλοι αυτοί οι βανδαλισμοί εναντίον  Ιερών Ναών της Αυτόνομης Εκκλησίας της Ουκρανίας, πανορθοδόξως κατεδικάζοντο.  Τότε όλοι αυτοί οι βανδαλισμοί, ήταν αποτέλεσμα  αντιεκκλησιαστικής φαυλότητας και τώρα δεν είναι;  Ο ΟΗΕ διαμαρτύρεται και κάποιοι επιμένουν στη σκόπιμη σιωπή;  Αντιλαμβανόμαστε τη μεγάλη δυσκολία κάποιων, καθότι δεν ‘’πρέπει’’ να καταδικάζουν τα αντιεκκλησιαστικά εγκλήματα, σε βάρος της μόνης αναγνωρισμένης Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών και ως εκ τούτου η ‘’σιωπή’’ είναι προτιμότερη. 

«Κραυγή αγωνίας από τον Συνοδικό μητροπολίτη Κυθήρων: “Κανονικό έγκλημα” το Ουκρανικό – Πώς κοιμούνται αυτοί που πρωτοστάτησαν;» Τι είπε για τον Ονούφριο

 

«Κραυγή αγωνίας από τον Συνοδικό μητροπολίτη Κυθήρων: “Κανονικό έγκλημα” το Ουκρανικό – Πώς κοιμούνται αυτοί που πρωτοστάτησαν;» Τι                                είπε για τον Ονούφριο

Σε μια συνέντευξη-ποταμό που θα συζητηθεί, ο Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ σπάει τη σιωπή του στο vimaorthodoxias.gr και εξαπολύει έναν πύρινο λόγο ενάντια στις φρικαλεότητες που εκτυλίσσονται στην Ουκρανία.

Συνέντευξη στον Γιώργο Θεοχάρη

Με γλώσσα αιχμηρή και «ιερή αγανάκτηση», ο Σεβασμιώτατος εν διστάζει να χαρακτηρίσει την απόδοση της αυτοκεφαλίας ως ένα «κανονικό έγκλημα», οι καρποί του οποίου είναι οι σημερινοί διωγμοί, οι λεηλασίες ναών και οι κακοποιήσεις πιστών που θυμίζουν το ολοκαύτωμα των πρώτων χριστιανικών αιώνων.

Ο Μητροπολίτης αποκαλύπτει το παρασκήνιο της επεισοδιακής Συνόδου της Ιεραρχίας το 2019, καταγγέλλοντας την απουσία ουσιαστικής ψηφοφορίας και τη μεθοδευμένη έκδοση δελτίου τύπου που εμφάνισε μια πλασματική ομοφωνία. Δηλώνοντας απερίφραστα πως ο ίδιος δεν αναγνωρίζει τον Επιφάνιο και δεν συλλειτουργεί με όσους τον αποδέχονται, θέτει ένα αμείλικτο ερώτημα προς τους πρωτεργάτες της ουκρανικής κρίσης: «Πώς κοιμούνται αυτοί οι άνθρωποι;». Μια αποκλειστική μαρτυρία που αναδεικνύει τον βαθύ πόνο μιας ψυχής που αρνείται να συμβιβαστεί με την αντικανονικότητα και τη βαρβαρότητα.

Δημοσιογράφος: Σεβασμιότατε ευλογείτε. Καταρχήν για τις καταιγιστικές εξελίξεις στην εκκλησία της Ουκρανίας, με τις λεηλασίες ναών, αρπαγή λειψάνων που μεταδίδουν ακόμα και τα διεθνή μεγάλα πρακτορεία ειδήσεων ανά τον κόσμο… Τι έχετε να σχολιάσετε εσείς; Εννοώ στην εκκλησία του Ονουφρίου, αυτά που γίνονται εις βάρους των μοναστηριών και ναών που ανήκουν στην Εκκλησία του Μητροπολίτη Ονουφρίου.

Μητροπολίτης Κυθήρων: Μάλιστα. Λοιπόν, αγαπητέ μου, λυπούμαι. Μαθαίνω, πληγώνεται η ψυχή μου και πληγώνεται και η καρδιά κάθε ορθοδόξου. Πρόκειται για βαρβαρότητες, πρόκειται για απαίσιες ενέργειες. Δεν είναι χριστιανοί αυτοί. Δεν είναι άνθρωποι. Δεν είναι τίποτε δηλαδή, οι οποίοι τόσο σκληρά φέρονται κατά των Ορθοδόξων, κατά της Ορθοδόξου Κανονικής Εκκλησίας της Ουκρανίας υπό τον Μακαριώτατο κύριο Ονούφριο.

 Έχω πάρει θέση για αυτό το θέμα από το 2018-19 που ήμουν συνοδικός μητροπολίτης και το συζητούσαμε αυτό τακτικά στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο. Λέγαμε τον προβληματισμό μας όλοι εκεί για αυτό το πράγμα που θα γινόταν· θα γινόταν η αυτοκεφαλία σε αχειροτόνητους, σε σχισματικούς, σε αναθεματισμένους και λοιπά. Αυτό το συζητούσαμε όλη τη χρονιά.

 Μητροπολίτης Κυθήρων: Το 2019 τον Οκτώβριο, μετά την τακτική σύνοδο που κάναμε, προσετέθη μία ημέρα έκτακτης συνόδου που δυστυχώς ο Μακαριότατος εισηγήθηκε για την αυτοκεφαλία της Ουκρανίας υπό τον Επιφάνιο. Αντέδρασα τότε μέσα εκεί, και άλλοι αρχιερείς αντιδράσανε για αυτό το θέμα. Αλλά μετά, χωρίς να γίνει ψηφοφορία –ούτε φανερή, ούτε κρυφή, ούτε δια ανατάσεως χειρών– αλλά επειδή μίλησαν και αρκετοί υπέρ της αυτοκεφαλίας (μπορεί να μιλήσαμε όλοι μαζί 33 και όλοι οι υπόλοιποι δεν είχαν μιλήσει, δεν είχαν εκφραστεί), την ώρα που ήταν Σάββατο και έφευγαν –μερικοί είχανε φύγει– συνετάσσετο δελτίο τύπου. Εκεί στο δελτίο τύπου, σαν να γινόταν ψηφοφορία. Μα δεν είναι στο δελτίο τύπου, δεν κάνουμε ψηφοφορία. Απλώς καταγράφεται αυτό και κατεγράφη ότι αποφάσισε η Εκκλησία της Ελλάδος.

Αυτό λοιπόν μετεδόθη, ότι έλαβε απόφαση η Εκκλησία της Ελλάδος. Εγώ διαφώνησα και το έγραψα μετά και λέω: δεν ελήφθη κάποια απόφαση από την Ιεραρχία, δηλαδή με ψηφοφορία. Αυτό το είχε πει και ένας μητροπολίτης, είπε “αν θέλετε απόφαση να κάνουμε ψηφοφορία”. Δεν έγινε.

Δημοσιογράφος: Το μνημονεύουν όλοι οι αρχιερείς της Ελλαδικής Εκκλησίας τον Επιφάνιο;

Μητροπολίτης Κυθήρων: Δεν το ξέρω. Δεν νομίζω. Εγώ δεν τον μνημονεύω πάντως. Νομίζω ότι αρκετοί δεν τον μνημονεύουν. Πέρασε στα δίπτυχα αλλά εγώ προσωπικά δεν το αποδέχομαι, δεν τον μνημονεύω και δεν επικοινωνώ και με εκείνους που έχουν συλλειτουργήσει. Δεν θέλω να συλλειτουργήσω, γιατί θεωρώ ότι αυτό το πράγμα είναι αντικανονικό και βλέπετε τα αποτελέσματα τώρα. Έχουμε γεγονότα πρωτοχριστιανικής εποχής, ολοκαύτωμα έχουμε των τριών αιώνων των διωγμών. Φοβερό.

Και αυτοί οι οποίοι πρωτοστάτησαν έχουν μεγάλη ευθύνη ενώπιον του Θεού.

Δημοσιογράφος: Ίσως να το μετάνιωσαν λέτε αυτοί που πήραν την απόφαση για την αυτοκεφαλία;

Μητροπολίτης Κυθήρων: Είχα ακούσει ανεπισήμως ότι το μετάνιωσαν, αλλά πρέπει αυτό το πράγμα να το πουν ευσταθώς και να άρουν όλο αυτόν τον διωγμό ο οποίος γίνεται εις βάρος του κανονικού μητροπολίτου και της κανονικής ιεραρχίας και του πιστού λαού που είναι εκατομμύρια.

Δημοσιογράφος: Βεβαίως, βλέπουμε εικόνες από το πρακτορείο Reuters που πραγματικά μας κάνουν να μείνουμε άναυδοι. Κακοποιούν πιστούς, κληρικούς. Πώς κοιμούνται αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι πρωτοστάτησαν;

Μητροπολίτης Κυθήρων: Σας το λέω με ιερή αγανάκτηση αυτό, σας το λέω από καρδιάς. Εγώ στις εγκυκλίους μου –Πρωτοχρονιάτικη, Χριστουγεννιάτικη– μνημονεύω πάντοτε αυτό το θέμα, ότι εδώ πρόκειται περί κανονικού εγκλήματος. Είναι φοβερό και βλέπουμε τα αποτελέσματα. «Εκ του καρπού το δένδρον γιγνώσκεται» δεν είπε ο Χριστός; Ορίστε, τα βλέπετε αυτά.

Δημοσιογράφος : Πάντως ο Μητροπολίτης Ονούφριος δεν έχει δημιουργήσει προβλήματα στην εκκλησία της Ουκρανίας. Είναι ένας φιλήσυχος μητροπολίτης

Μητροπολίτης Κυθήρων: Τον ευλαβούμε βαθύτατα και τον μνημονεύω με όλη μου την καρδιά.

Δημοσιογράφος:Ευχαριστώ πολύ Σεβασμιώτατε 

Μητροπολίτης Κυθήρων: Δεχτείτε αυτό τον πόνο της ψυχής μου γιατί πονάω πάρα πολύ. Να δώσει ο Θεός να λήξει αυτό το δράμα του ουκρανικού λαού. Το δράμα είναι φοβερό.

 Δημοσιογράφος: Σαφέστατα, θα μεταφερθεί στο «Βήμα Ορθοδοξίας». Ευχαριστώ πολύ.

 

Σεβαστείας Θεοδόσιος: Ζητούμε επείγουσα και στοχευμένη δράση για να σταματήσει ο διωγμός της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία.

  

Σε μια εποχή που βιώνουμε την τραγωδία της Γάζας και προσευχόμαστε θερμά για τον τερματισμό του πολέμου εκεί, στρεφόμαστε επίσης αυτές τις δύσκολες μέρες στην Ουκρανία, όπου οι εκστρατείες διωγμού και στοχοποίησης έχουν πρόσφατα αυξηθεί, με στόχο την υπονόμευση της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία, της μόνης νόμιμης Ορθόδοξης Εκκλησίας εκεί, με επικεφαλής τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ονούφριο.
Αρκετοί μητροπολίτες, ιερείς και πιστοί σε αυτήν την εκκλησία έκαναν επείγουσες εκκλήσεις για βοήθεια. Ναοί καταλαμβάνονται, κληρικοί συλλαμβάνονται και μητροπολίτες, με επικεφαλής τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ονούφριο, στοχοποιούνται και διώκονται με διάφορους τρόπους,  γνωστούς αλλά και αγνώστους.

Το καθεστώς Ζελένσκι επιδιώκει να διώξει αυτήν την εκκλησία με στόχο να επιβάλει την ύπαρξη μιας άλλης “εκκλησίας”, η οποία στην πραγματικότητα δεν είναι εκκλησία και την οποία δεν αναγνωρίζουμε με κανέναν τρόπο. Αναγνωρίζουμε μόνο τη νόμιμη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας και τον επικεφαλής της, τον Μητροπολίτη Ονούφριο. Δεν αναγνωρίζουμε καμία άλλη οντότητα που δημιουργήθηκε για να υπονομεύσει το καθεστώς της μόνης νόμιμης και επίσημης Εκκλησίας.
Οι κραυγές βοήθειας που εκπέμπουν οι επίσκοποι αυτής της Εκκλησίας πρέπει να φτάσουν παντού και πρέπει να φτάσουν στα Ηνωμένα Έθνη, όπου βρίσκεται σήμερα ο Ζελένσκι. Οι εκκλησίες σε όλο τον κόσμο πρέπει επίσης να αναλάβουν δράση και να υψώσουν τη φωνή τους, ζητώντας να τερματιστούν αυτές οι αδικίες και αυτός ο πρωτοφανής διωγμός που στρέφεται εναντίον μιας σεβάσμιας Εκκλησίας, της οποίας η ιστορία είναι συνυφασμένη με την ιστορία της Ουκρανίας και του λαού της.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ονούφριο και σε όλους τους επισκόπους, ειδικά σε εκείνους που στοχοποιούνται άμεσα και υφίστανται πρωτοφανή διωγμό. Ζήτησαν βοήθεια σε όλες τις διεθνείς γλώσσες, ελπίζοντας ότι αυτές οι κραυγές θα φτάσουν στο κοινό τους.
Προσευχόμαστε στα Ιεροσόλυμα και ενώπιον του Παναγίου Τάφου για αυτή την μαρτυρική  Εκκλησία, η οποία στοχοποιείται από τους εχθρούς της Ορθόδοξης πίστης. Οι εχθροί αυτής της Εκκλησίας είναι εχθροί της απανταχού παγκόσμιας Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δεν μπορούμε να δεχτούμε την ύπαρξη μιας εναλλακτικής εκκλησίας ή μιας εναλλακτικής εκκλησιαστικής οντότητας. Η ιστορική και αρχαία Ουκρανική Εκκλησία είναι γνωστή για τα μοναστήρια, τις εκκλησίες, τους πιστούς, τους μητροπολίτες, τους επισκόπους, τους κληρικούς, τους μοναχούς και τις μοναχές της.
Καλούμε τις χριστιανικές εκκλησίες σε όλο τον κόσμο, τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τους διεθνείς φορείς να εργαστούν για να σταματήσουν τις πρακτικές του Ζελένσκι και της κυβέρνησής του εναντίον αυτής της εκκλησίας. Αυτές οι παραβιάσεις και οι διώξεις είναι απαράδεκτες.

Μητροπολίτης Θεοδόσιος Χάνα

Αρχιεπίσκοπος Σεβάστειας της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας

Έκκληση Τσερκάσι Θεοδοσίου προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη

 

         Έκκληση Τσερκάσι Θεοδοσίου προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη

 

Έκκληση προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, κάνει ο Μητροπολίτης Τσερκάσι κ. Θεοδόσιος με την οποία εκφράζει την απελπισία του για τη δεινή κατάσταση που επικρατεί στην Επαρχία του.

Απευθυνόμενος στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο εκ μέρους του ποιμνίου του, τονίζει πως η άμεση προσφώνησή του δεν αποτελεί αυθάδεια.

Ο λόγος της απευθείας επικοινωνίας τους είναι οι παλαιότερες συνομιλίες τους στο Φανάρι, όπου ο Πατριάρχης του έδωσε το δικαίωμα να του μιλάει απευθείας για τα προβλήματα της Ορθοδοξίας στην Ουκρανία.

Επιπλέον, οι τραγικές συνθήκες που βιώνει η επισκοπή του τον ανάγκασαν να μιλήσει.

Ο Μητροπολίτης Θεοδόσιος στο βιντεοσκοπημένο μήνυμά του περιγράφει τη βίαιη κατάληψη του Καθεδρικού Ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Τσερκάσι από την «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας», στην οποία ιερείς, μοναχοί και λαϊκοί τραυματίστηκαν.

Μάλιστα, ο ίδιος δέχτηκε χτύπημα στο κεφάλι με ρόπαλο, με αποτέλεσμα να υποστεί διάσειση.

Στην έκκλησή του, αναφέρει επίσης πως ο ηγέτης της ΑΕΟ, Επιφάνιος Ντουμένκο, τέλεσε τελετή στον καταληφθέντα ναό χρησιμοποιώντας κλεμμένα λειτουργικά σκεύη, μεταξύ των οποίων και το Άγιο Ποτήριο του Μητροπολίτη.

Σε άλλο σημείο ο Μητροπολίτης Θεοδόσιος εκφράζει τη βαθιά του απογοήτευση για τη σιωπή του Οικουμενικού Πατριάρχη σχετικά με αυτά τα εγκλήματα.

Αναφέρει πως ακόμη και ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών έχει καταδικάσει τα γεγονότα στο Τσερκάσι και έχει ζητήσει άμεση διερεύνηση.

Παράλληλα, κάνει παραλληλισμό με την κατάσταση του 20ου αιώνα, όταν ένας προκάτοχος του Πατριάρχη συνεργάστηκε με τους μπολσεβίκους στις διώξεις κατά της Εκκλησίας.

Στο τέλος της έκκλησής του, ο Μητροπολίτης Θεοδόσιος καλεί τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο να ανακαλέσει τον Τόμο που χορήγησε στην ΑΕΟ και να αποκαταστήσει την κανονική τάξη.

Τονίζει ότι η αδιάλλακτη θέση του Πατριάρχη μπορεί να οδηγήσει σε ένα δεύτερο μεγάλο σχίσμα στην παγκόσμια Ορθοδοξία.

Επίσης, Θεωρεί ότι η μόνη λύση είναι η ακύρωση της νομιμοποίησης των σχισματικών, οι οποίοι πρέπει πρώτα να μετανοήσουν για την αμαρτία του σχίσματος.

Τέλος, τον προτρέπει να μην επιτρέψει στην προσωπική τιμή ή στην τιμή της έδρας να σταθούν εμπόδιο στην επούλωση των δεινών εκατομμυρίων Ορθοδόξων χριστιανών.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Η Ουκρανική Εκκλησία απορρίπτει το κρατικό τελεσίγραφο ως «πλασματικό» και νομικά εσφαλμένο

 

Η Ουκρανική Εκκλησία απορρίπτει το κρατικό τελεσίγραφο ως «πλασματικό» και νομικά εσφαλμένο

 

Ο Μακαριώτατος Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Ονούφριος εξέδωσε μια δυναμική απάντηση σε κυβερνητική οδηγία που απαιτεί από την Μητρόπολη Κιέβου της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας να προσκομίσει περισσότερες αποδείξεις για την πλήρη διακοπή όλων των δεσμών της με τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία έως τις 18 Αυγούστου, χαρακτηρίζοντας την εντολή «κατάφωρη παρέμβαση» στις εκκλησιαστικές υποθέσεις που παραβιάζει τόσο το ουκρανικό όσο και το διεθνές δίκαιο.

  Η Κρατική Υπηρεσία για την Εθνοπολιτική και την Ελευθερία Συνείδησης (DESS) απαίτησε από την Μητρόπολη του Κιέβου να υποβάλει ψηφίσματα που να δηλώνουν την αποχώρηση της Εκκλησίας από την ROC, να ακυρώνουν όλες τις διατάξεις της ROC, να αναγνωρίζουν ως άκυρες τις αποφάσεις της ROC σχετικά με τις επαρχίες της UOC και να δηλώνουν δημόσια τη διαφωνία τους με τους διορισμούς της ROC.

  Ταυτόχρονα, οι ουκρανικές αρχές έχουν επανειλημμένα αποδείξει ότι έχουν προηγούμενη δέσμευση για δίωξη της UOC και δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τυχόν δηλώσεις ή έγγραφα που ενδέχεται να προσκομίσει η Εκκλησία.

Σε μια λεπτομερή επιστολή απαντώντας στο DESS, ο Μητροπολίτης Ονούφριος τονίζει ότι η Εκκλησία δεν ενημερώθηκε ποτέ σωστά για την έρευνα σχετικά με την υποτιθέμενη ρωσική της σχέση, ούτε της δόθηκε η ευκαιρία να παρουσιάσει αποδεικτικά στοιχεία προς υπεράσπισή της. Η Εκκλησία έλαβε το τελεσίγραφο στις 21 Ιουλίου, χωρίς προηγούμενη επίσημη επικοινωνία σχετικά με την έρευνα που ξεκίνησε τον Μάιο.

«Η Μητρόπολη Κιέβου της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στερήθηκε την ευκαιρία να εξοικειωθεί με τα προαναφερθέντα έγγραφα του DESS που ρυθμίζουν την ερευνητική διαδικασία και, το πιο σημαντικό, να εκφράσει τη θέση της σε αυτά τα ζητήματα», αναφέρει ο Μητροπολίτης Ονούφριος στην απάντησή του.

Ο προκαθήμενος της UOC επικρίνει ιδιαίτερα το DESS επειδή βασίζει την έρευνά του σε αυτό που χαρακτήρισε ξεπερασμένα και άσχετα στοιχεία. Επισημαίνει ότι το DESS συνεχίζει να επικαλείται μια θρησκευτική εξέταση του 2019, παρά τις σημαντικές αλλαγές που υιοθετήθηκαν στη Σύνοδο της Εκκλησίας στις 27 Μαΐου 2022, όταν ανακήρυξε επίσημα την ανεξαρτησία της από το Πατριαρχείο Μόσχας.

Ο Μακαριώτατος τονίζει επίσης ότι οι ουκρανικές αρχές βασίζονται κυρίως σε ρωσικά έγγραφα και όχι σε τρέχον υλικό της UOC. «Τα αποτελέσματα της έρευνας δεν βασίζονται ως επί το πλείστον σε τρέχοντα έγγραφα της Ουκρανίας, ιδίως σε έγγραφα της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας… αλλά κυρίως σε έγγραφα ενός ξένου κράτους που πραγματοποίησε ένοπλη επίθεση κατά της Ουκρανίας», αναφέρει η επιστολή. Σημειώνει ότι το DESS χρησιμοποίησε «δημοσιεύσεις από διάφορες διαδικτυακές πηγές, ένας σημαντικός αριθμός των οποίων δημοσιεύεται επίσης σε ιστότοπους του κράτους που πραγματοποίησε στρατιωτική επίθεση κατά της Ουκρανίας».

Ο Μητροπολίτης διερωτάται γιατί οι ερευνητές θα «αναγνώριζαν τη νομιμότητα για την Ουκρανία εγγράφων από ξένους οργανισμούς ενός κράτους που πραγματοποίησε στρατιωτική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας ή/και κατέλαβε προσωρινά μέρος του εδάφους της Ουκρανίας».

Ο Μητροπολίτης Ονούφριος αμφισβητεί επίσης την ικανότητα και την αμεροληψία της πενταμελούς ερευνητικής ομάδας, σημειώνοντας ότι δεν έχουν εμπειρία στη θεολογία ή το κανονικό δίκαιο και έχουν εκφράσει δημόσια προκατειλημμένες απόψεις κατά της UOC. Έχει υποβάλει ένσταση στο δικαστήριο σχετικά με τη σύνθεση της ερευνητικής ομάδας.

Η επιστολή περιγράφει επίσης εκτενώς τις ανθρωπιστικές συνεισφορές της UOC από την έναρξη του ρωσικού πολέμου το 2022, τεκμηριώνοντας συνολική βοήθεια ύψους άνω των 241,5 εκατομμυρίων UAH (5,8 εκατομμύρια δολάρια). Αυτό περιλαμβάνει την παροχή 193 οχημάτων στις ουκρανικές δυνάμεις, την παράδοση 1.037 τόνων ανθρωπιστικών προμηθειών στον στρατό, τη διανομή 8.000 τόνων βοήθειας σε πολίτες, την παροχή 1,5 εκατομμυρίου ζεστών γευμάτων και την παροχή στέγης σε πάνω από 50.000 εσωτερικά εκτοπισμένων σε μοναστήρια.

«Δυστυχώς, οι σύγχρονες κοινωνικές και ανθρωπιστικές δραστηριότητες της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας παρέμειναν εκτός της προσοχής της ερευνητικής ομάδας», γράφει ο Μητροπολίτης Ονούφριος, αμφισβητώντας το κατά πόσον το DESS είχε «απλώς αγνοήσει» αυτές τις συνεισφορές στην πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας.

Ο Μητροπολίτης υποστηρίζει ότι ο νόμος βάσει του οποίου διεξάγεται έρευνα κατά της Εκκλησίας παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, σημειώνοντας ότι «η εθνική ασφάλεια δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των σκοπών που απαριθμούνται στο Άρθρο 9 §2» ως νόμιμοι λόγοι για τον περιορισμό της θρησκευτικής ελευθερίας.

Το DESS είχε απαιτήσει από τον Μητροπολίτη Ονούφριο να υποβάλει ψηφίσματα που να δηλώνουν την αποχώρηση της Εκκλησίας από τη δομή της ROC, να ακυρώνουν όλες τις διατάξεις της ROC, να αναγνωρίζουν ως άκυρες τις αποφάσεις της ROC σχετικά με τις επισκοπές της UOC και να δηλώνουν δημόσια τη διαφωνία τους με τους διορισμούς της ROC.

Η απάντηση του Μητροπολίτη επικρίνει επίσης το DESS για την αναφορά σε δικαστική απόφαση του Σεπτεμβρίου 2024, η οποία δεν έχει αποκτήσει νομική ισχύ και παραμένει υπό έφεση, χαρακτηρίζοντάς την «απαράδεκτη» να χρησιμοποιηθεί εκκρεμής δικαστική διαμάχη ως βάση για διοικητική δράση.

Ο Μητροπολίτης Ονούφριος καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι απαιτήσεις της συνταγής είναι «πλασματικές, δεν έχουν καμία σχέση με την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία και ως εκ τούτου δεν μπορούν να γίνουν δεκτές για εφαρμογή». Χαρακτηρίζει ολόκληρη τη διαδικασία ως έχουσα έναν «ειλικρινά χειριστικό χαρακτήρα» που είναι «απόλυτα μακριά από την αντικειμενικότητα και τις πραγματικότητες στις οποίες υπάρχει η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία».

orthochristian.com