Τα ξεφτιλίκια του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου, που έχει το θράσος να απαιτεί και ομολογία Πίστεως από τον Ορθοδοξότατο Πάφου Τυχικό. (βίντεο)

 

Τα ξεφτιλίκια του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου, που έχει το θράσος να απαιτεί και ομολογία Πίστεως από τον Ορθοδοξότατο Πάφου Τυχικό. (βίντεο)

σ.σ. Η δικηγόρος του διωκόμενου Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού κ. Ευαγγελία Πουλλά έκανε σήμερα αποκαλύψεις στο philenews για την «δράση» του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου, ο οποίος ζητάει και τα ρέστα, απαιτώντας ομολογία Πίστεως από τον διωκόμενο Τυχικό. Στην ουσία αυτό που θέλει από τον Μητροπολίτη Πάφου είναι να ομολογήσει ότι είναι λατινόφρονας, οικουμενιστής, ασεβής απέναντι στους Κανόνες και ψευδοποιμένας σαν κι εκείνον και μόνο τότε θα τον αφήσει ήσυχο. 

Στις 4 Οκτωβρίου 2020 ο τότε Πάφου Γεώργιος επέτρεψε σε Αγγλικανούς να τελέσουν «λειτουργία» στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Θεοδώρου στην Πάφο. Στις φωτογραφίες φαίνεται ότι παρακολούθησε και ο ίδιος την αγγλικανική «λειτουργία» (ομοιάζουσα εξωτερικώς με την «λειτουργία του Αγίου Ιακώβου» με την οποία όχι τυχαίως μας περιλούζουν) όπου οι αιρετικοί έθεσαν αλτάριο εντός του ναού και έκαναν όστια. Τα ίδια φρονήματα όμως συμμερίζονται και άλλοι Μητροπολίτες εκεί, γι’ αυτό κατέληξαν να «σφάξουν» ομαδικώς το αθώο αρνίο. Ακολουθούν φωτογραφίες και το δημοσίευμα στο philenews με βίντεο.

……………………………..

Ο Τυχικός περνά στην αντεπίθεση: «Να κάνει ο Αρχιεπίσκοπος ομολογία Πίστεως» – Ποιες κατηγορίες του προσάπτει.

Την ώρα που όλοι περίμεναν την κάθοδο του Επισκόπου Τυχικού στην Κύπρο για να υποβάλει την απολογία του ενώπιον της Ιεράς Συνόδου, η υπεράσπιση του τέως Μητροπολίτη Πάφου, έχει περάσει στην αντεπίθεση και καλεί τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο σε ομολογία Πίστεως γιατί, όπως υποστηρίζει «λατινίζει» και αναγνωρίζει τον Πάπα. Σε παρέμβαση της στην εκπομπή Μέρα Μεσημέρι, η δικηγόρος του Επισκόπου Τυχικού, Ευαγγελία Πουλλά, υποστήριξε με βάση τον 45ο κανόνα του Πηδάλιου ότι «Επίσκοπος, Πρεσβύτερος ή Διάκονος, εἴ τις αἱρετικοῖς συνευξάμενος εὑρεθῇ, ἀφοριζέσθω, ἐὰν δὲ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς ὡς κληρικοῖς ἐνεργεῖν, καθαιρείσθω.», δηλαδή «Επίσκοπος, Πρεσβύτερος ή Διάκονος που θα αποδειχθεί ότι προσευχήθηκε μαζί με αιρετικούς, να αφορίζεται και αν ενεργούν ως κληρικοί, να καθαιρούνται»

Υπενθυμίζεται ότι με βάση τις δηλώσεις του κ. Χριστάκη Ευσταθίου, εκπρόσωπου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, πλησιάζει το τέλος του χρονικού διαστήματος που παραχωρήθηκε για επιστροφή του έκπτωτου Μητροπολίτη Τυχικού στην Κύπρο, προϊδεάζοντας για σύγκληση της Ιεράς Συνόδου.

Στον αντίποδα, η υπεράσπιση του Τυχικού θέτει στο στόχαστρο της κάποιες ενέργειες του Αρχιεπισκόπου, όταν αυτός ήταν Επίσκοπος Πάφου, υποστηρίζοντας ότι η «όλη συμπεριφορά του Μακαριότατου αλλά και αρκετών Επισκόπων, έρχεται σε αντίθεση με τους κανόνες της Εκκλησίας».

«Έχω λάβει υπόψη μου τις τελευταίες μέρες ότι ο Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος, όσο ήταν στη Μητρόπολη Πάφου ως Επίσκοπος Πάφου, παραχώρησε τον καθεδρικό Ναό του Αγίου Θεοδώρου στους Αγγλικανούς και τέλεσαν «Θεία» λειτουργεία, στην παρουσία του ιδίου και φαίνεται ότι κρατάει κάτι και συνπροσεύχεται» είπε η κ. Πουλλά. Πέρασε ίσως στα μουλωχτά αυτό διότι ήταν την περίοδο του κορωνοιού» πρόσθεσε.

Η κ. Πουλλά κατηγόρησε τον Αρχιεπίσκοπό ότι «αυτός που πρέπει να κάνει ομολογία Πίστεως σήμερα κ. Κυριάκου, είναι ο Αρχιεπίσκοπος. Ο οποίος ως επίσκοπος έκανε αυτό το πράγμα. Είναι απαράδεκτο να ζητά από τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό να κάνει ομολογία Πίστεως και να υπογράψει λίβελο».

Η Δικηγόρος του Τυχικού, ισχυρίζεται ότι όλα αυτά που έκανε ο Αρχιεπίσκοπος είναι «παράνομα και αντιεκκλησιαστικά» και ότι αυτός «έφυγε από τα δόγματα της Ορθόδοξης Πίστεως». Σε έντονο και φορτισμένο ύφος, είπε επίσης ότι ο Αρχιεπίσκοπος έπρεπε να «ήταν κατηγορούμενος σήμερα».

«Επειδή δεν βγαίνει κανένας να τα πει, φοβούνται, ντρέπονται δεν έχουν την τόλμη, κάποιος πρέπει να τα πει επιτέλους».

Στη δήλωση του Αρχιεπισκόπου, ότι την ερχόμενη Κυριακή τελειώνει το περιθώριο για τον Τυχικό και ότι αυτό που του προσφέρουν, δεν θα του το προσφέρουν ξανά, η κ. Πουλλά απάντησε «μα τι του προσέφερε η Ιερά Σύνοδος; Ούτε καν ένα τηλεφώνημα δεν του έκαναν να του πουν περαστικά».

Δείτε όλη τη συζήτηση:

–https://youtu.be/M9vStu3zAzY

Philenews

ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

 

Μία Οφειλόμενη Παρέμβαση ως προς το ζήτημα του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.

  

25/10/2025

 

Γράφει ο  Ελπιδοφόρος Σ. Σωτηριάδης

Αφορμώμενος από την πρόσφατη δημοσίευση της απόφασης του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως προς το ζήτημα του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, θεωρώ απαραίτητο να δημοσιεύσω αυτή την παρέμβαση λόγω του ότι διαδίδονται συστηματικά λανθασμένες πληροφορίες από κληρικούς και λαϊκούς κατά τις δημόσιες τοποθετήσεις τους. Πιστεύω ότι είναι καθήκον κάθε ανθρώπου να διερευνά την αλήθεια. Συνεπώς, έχοντας παρακολουθήσει την εξέλιξη και κλιμάκωση των γεγονότων σχετικά με τον Μητροπολίτη Τυχικό που προκλήθηκε από μια μερίδα των μελών της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, κατόπιν ανάμειξης και εξωτερικών επεμβάσεων, όπως η απόφαση της ίδιας της Ιεράς Συνόδου αναφέρει, πιστεύω ότι είναι υποχρέωσή μου να συμβάλω στο να διαλυθεί η σύγχυση που επικρατεί, να κατατεθεί η αλήθεια και να καταπολεμηθεί η συκοφαντία την οποία υφίσταται ο εν λόγω Αρχιερέας.

Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα από την αρχή, δηλαδή από τις διαδικασίες. Κατ’ αρχάς, είναι φανερό ότι παραβιάστηκαν όλα τα άρθρα του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου που αφορούν την ποινική δικονομία περί προδικασίας.1 Δεν συστάθηκε καμία ανακριτική επιτροπή που να έλαβε κάποια καταγγελία (Κ.Χ. Παρ. Β΄ ΙΙ Α΄ §2.1), δεν έγινε διερεύνηση των «αδικημάτων» του Μητροπολίτη (Κ.Χ. Παρ. Β΄ ΙΙ Α΄ §12), δεν ορίστηκε κάποιος ανακριτής (Κ.Χ. Παρ. Β΄ ΙΙ Α΄ §13-4), ούτε ορίστηκε κάποιος Εκκλησιαστικός Εισαγγελέας που να συνέταξε επισήμως κάποιο κατηγορητήριο (Κ.Χ. Παρ. Β΄ ΙΙ Α΄ §15-16). Οι κατηγορίες που παρουσιάστηκαν ως κατηγορητήριο δεν υποβλήθηκαν με βάση την κανονική δομή που ορίζει το Καταστατικό (Κ.Χ. Παρ. Β΄ ΙΙ Α΄ §16.2), δεν απεστάλησαν στον κατηγορούμενο αντίγραφα των μαρτυρικών καταθέσεων, ενώ δεν δόθηκε το κατηγορητήριο και η κλήση κατά συγκεκριμένη ώρα και μέρα ώστε να εμφανισθεί ενώπιον Δικαστηρίου (Κ.Χ. Παρ. Β΄ ΙΙ Α΄ §19).

Πέρα από αυτή την πλήρη παραβίαση όλων των άρθρων που αφορούν την προδικασία, πολλές επίσης πτυχές της κύριας διαδικασίας που προβλέπει το Καταστατικό ΔΕΝ τηρήθηκαν από την Ιερά Σύνοδο. Δεν δόθηκε η ευκαιρία στον Μητροπολίτη Τυχικό να ασκήσει τα δικαιώματά του ως κατηγορούμενος, δηλαδή να προσκαλέσει την εξέταση μαρτύρων κατηγορίας ή υπεράσπισης, να έχει συνήγορο και να προβάλει ενστάσεις (Κ.Χ. Παρ. Β΄ ΙΙ Β΄ §26-27). Δεν κλήθηκαν μάρτυρες ούτε προσήχθησαν άλλα αποδεικτικά στοιχεία από τον Εκκλησιαστικό Εισαγγελέα (αφού δεν ορίστηκε εισαγγελέας) (Κ.Χ. Παρ. Β΄ ΙΙ Β΄ §31) και δεν διαθέτουμε πρακτικά της δίκης (Κ.Χ. Παρ. Β΄ ΙΙ Α΄ §39). Μάλιστα, η ίδια η Ιερά Σύνοδος που συνήλθε ως έκτακτη Σύνοδος μεταμορφώθηκε αυτόματα (άραγε ποιο άρθρο του Καταστατικού Χάρτη προβλέπει κάτι τέτοιο;) και εκτέλεσε χρέη τόσο Εκκλησιαστικού Εισαγγελέα όσο και Δικαστηρίου ταυτόχρονα! Κάτι τέτοιο υπερβαίνει τα όρια κάθε έννοιας δικαίου και λογικής.

Τέλος, ο Κατασταστικός Χάρτης ορίζει ότι, εφόσον υποβληθεί έκκλητο, η απόφαση του Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου δεν εφαρμόζεται μέχρι αυτό να εκδικαστεί. Μόνο σε περίπτωση καθαίρεσης ή αφορισμού η απόφαση έχει άμεσες συνέπειες (Κ.Χ. Ζ΄ §82). Αντιθέτως, λοιπόν, προς αυτή την καταστατική αρχή, η Ιερά Σύνοδος επέβαλε άμεσα στον Μητροπολίτη Τυχικό την απόφαση της έκπτωσης και τον απομάκρυνε από την θέση του αποκόπτοντας μάλιστα και το ήμισυ του μισθού του, χωρίς αυτό να προβλέπεται από τον Καταστατικό Χάρτη. Στην πράξη, οι ιεράρχες οι οποίοι καταδίκασαν τον Μητροπολίτη Τυχικό, μετέτρεψαν τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου σε κουρελόχαρτο και τον ποδοπάτησαν ξεδιάντροπα.

Κι όμως, παρόλο που ο Μητροπολίτης Τυχικός υπέστη όλες αυτές τις αδικίες και αυθαιρεσίες, δεν αντιτάχθηκε στις αποφάσεις της Συνόδου και δεν αντέδρασε στην πρωτοφανή και αδιαμφισβήτητη καταπάτηση του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου. Η Ιερά Σύνοδος αποφάνθηκε στις 22 Μαΐου την έκπτωση και άμεση απομάκρυνσή του από τον Μητροπολιτικό θρόνο της Πάφου και την υποχρέωσή του να καταθέσει ομολογία πίστεως στην οποία θα καταδικάζεται ο αποτειχισμός.[1] Αν και αυτή η απόφαση της Συνόδου είναι αυθαίρετη και δεν στηρίζεται σε κανένα κανόνα της Εκκλησίας, καθότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε κατηγορία ότι ο Μητροπολίτης Τυχικός ενστερνίζεται κάποια αίρεση, εντούτοις ο τελευταίος τήρησε τους όρους της απόφασης αυτής υπογράφοντας στις 18 Ιουνίου 2025 μια πλήρη ομολογία πίστεως, την οποία και απέστειλε σε όλα τα μέλη της Ιεράς Συνόδου.[2] Ο λόγος που η Αρχιεπισκοπή Κύπρου, μέχρι και σήμερα, διαδίδει σε μέσα μαζικής επικοινωνίας ότι δεν έχει λάβει την ομολογία πίστεως παραμένει ακατανόητος. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο με τη σειρά του, παρόλο που αναγνώρισε ότι υπήρξαν πολλές παραλείψεις ως προς τις προβλέψεις του Καταστατικού Χάρτη, δικαίωσε αντικανονικά την απόφαση της Ιεράς Συνόδου,[3] Ωστόσο, η Ιερά Σύνοδος μέχρι σήμερα δεν έχει εφαρμόσει τις αποφάσεις που η ίδια έλαβε στις 22 Μαΐου 2025 ισχυριζόμενη ότι δήθεν δεν έλαβε κάποια ομολογία πίστεως.

Ανεξάρτητα από όλες αυτές τις αυθαιρεσίες της Ιεράς Συνόδου, το πιο σημαντικό είναι η ίδια η ουσία του ζητήματος, το αν δηλαδή αληθεύουν αυτά για τα οποία ο Μητροπολίτης Τυχικός κατηγορείται, και αν αυτά είναι αρκετά ώστε να επιβληθεί σε αυτόν έκπτωση από τον Μητροπολιτικό του θρόνο.

Ως προς την πρώτη κατηγορία περί του θέματος της αποτείχισης, ο κληρικός για τον οποίο γίνεται λόγος στο πρώτο σημείο του ανακοινωθέντος1 σίγουρα δεν απεστάλη στην Θεσσαλονίκη από τον Μητροπολίτη Τυχικό με οποιονδήποτε δόλο αλλά, όπως σημείωσε ο καταδικασθείς και στην δημόσια διευκρίνισή του, απλώς μετέβη στην Θεσσαλονίκη με κανονική άδεια για σπουδές και ο Μητροπολίτης Τυχικός δεν είχε καμία ανάμειξη σε οτιδήποτε έπραξε μετά την αποχώρησή του από την Μητρόπολη Πάφου.

 

Αξιολογώντας το δεύτερο ζήτημα των μεικτών γάμων, και πάλι ο Μητροπολίτης Τυχικός έχει διασαφηνίσει ότι δεν εμπόδισε ποτέ την πραγματοποίησή τους όπως προκύπτει και από τον αριθμό των μεικτών γάμων που διενεργήθηκαν. Το μόνο που ο ίδιος έπραττε ήταν να προτρέπει του αλλόδοξους να γίνουν Ορθόδοξοι Χριστιανοί χωρίς, όμως, να τους ασκεί καμία πίεση.[4] Τέλος, το Ιερό Εξωκκλήσιο το οποίο εγκαινιάστηκε στις 6 Ιουλίου 2024 στα Μέσανα της Πάφου αφιερώθηκε στον Άγιο Επιφάνιο Σαλαμίνος και δευτερευόντως στον Άγιο Νεκτάριο, Επίσκοπο Πενταπόλεως,[5] και όχι στον κληρικό Νεκτάριο Βιτάλη, όπως ψευδώς διαδόθηκε από ποικίλα ΜΜΕ. Το ότι έγινε μια αγιογραφία προς τιμήν του προαναφερθέντος κληρικού μέσα στο Εξωκκλήσιο δεν σημαίνει ότι αφιερώθηκε σε αυτόν. Συνεπώς, κανένας κανόνας της Εκκλησίας δεν παραβιάστηκε εκ μέρους του Μητροπολίτη και καμία κατηγορία δεν αληθεύει.

Έχοντας όλα τα ανωτέρω υπόψη, θα ήθελα να απευθύνω μία ειλικρινή έκκληση προς τα μέλη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου για συμμόρφωσή τους με τον Καταστατικό Χάρτη και τους κανόνες της Εκκλησίας. Θεωρώ ότι, με βάση τα όσα έχουν διασαφηνιστεί πιο πάνω, τα μέλη της Ιεράς Συνόδου οφείλουν να αναθεωρήσουν και να ανακαλέσουν την άδικη απόφασή τους αποκαθιστώντας τον Μητροπολίτη Τυχικό στον θρόνο του. Αν αυτό ακούγεται υπερβολικό, πιστεύω ότι είναι αδιαμφισβήτητη ανάγκη να επανεξεταστεί το ζήτημα του Μητροπολίτη Τυχικού από ένα αρμόδιο Εκκλησιαστικό Δικαστήριο το οποίο θα συσταθεί και θα λειτουργήσει με τρόπο εναρμονισμένο προς τις επιταγές του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου. Αυτή όφειλε να είναι και η απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου με βάση τις παραλείψεις που διαπίστωσε.

Κλείνοντας, θα ήθελα να καταθέσω και το προσωπικό μου βίωμα για τον παρόντα κλυδωνισμό της ενότητας του σώματος της Εκκλησίας.

Ο διχασμός που προωθείται τον τελευταίο καιρό από τους διοικούντες την Πολιτεία και την Εκκλησία της Κύπρου, μου θυμίζει έντονα τα πέτρινα χρόνια του 1972 – 73 κατά τα οποία ζήσαμε και πάλι έναν τραγικό διχασμό ανάμεσα στην Κυπριακή κοινωνία. Αυτή η διχόνοια και διάσπαση της ενότητας μεταξύ των συμπατριωτών μας οδήγησε τελικά στα τραγικά για τον τόπο γεγονότα του αττίλα 1 και αττίλα 2 με την ενεργοποίηση των πνευματικών νόμων.

Μακάρι να έχω λάθος…

Πολύ φοβάμαι όμως, ότι ο σημερινός διχασμός έχει όλες τις προϋποθέσεις να μας οδηγήσει και πάλι σε ένα τρίτο τραγικό αττίλα. Αν, λοιπόν, παρ’ ελπίδα συμβεί κάτι τέτοιο, ας μην θρηνήσουμε επί των ερειπίων για τους πεσόντες ρωτώντας «γιατί». Η απάντηση για τον νέο αττίλα 3 ίσως να βρίσκεται στο παρόν κείμενο και στα όσα τραγικά και αντιεκκλησιαστικά ζούμε σήμερα στην πατρίδα μας.

 

Εύχομαι όλοι να συνέλθουμε πριν είναι και πάλι πολύ αργά…

 

“Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησον ἡμᾶς.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον καὶ βοήθησον ἡμᾶς.

Τίμιε Σταυρὲ φύλαττε ἡμᾶς καὶ τὸν κόσμον σου ἅπαντα τῇ δυνάμει σου.

Ἀπόστολε Βαρνάβα, ἱδρυτὰ καὶ προστάτα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου,

πρέβευε ὑπὲρ ἡμῶν.

Πάντες οἱ ἐν Κύπρῳ διαλάμψαντες Ἅγιοι, πρεσβεύετε ὑπὲρ ἡμῶν.”

Με ανείπωτη αγωνία για τον τόπο και τον πιστό λαό του Θεού.

[1] https://churchofcyprus.org.cy/97978

[2] orthodoxianewsagency

[3] ec-patr.org/anakoinothen

[4] cyprustimes.com

[5] impaphou.org

 

 

Λύσις διὰ τὸν Πάφου Τυχικὸν

Γράφει ὁ κ. Δημήτριος Λαμπρόπουλος

  Ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Πάφου  Τυχικὸς εὑρίσκεται εἰς δεινὴν θέσιν. Διέπραξε μεγάλα σφάλματα, ὄχι βεβαίως τὰ ἀνυπόστατα τὰ ὁποῖα τοῦ καταλογίζει ὁ κατήγορος καὶ ταυτοχρόνως δικαστὴς του Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου, ἀλλὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα τὸν συνεβούλευσαν μύωπες τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων. Ἐπέλεξε νὰ προσφύγη εἰς τὸ Φανάρι καὶ ἐκεῖνο ἐπεβεβαίωσε τὴν ἔκπτωσίν του! Ἔδει –ἐὰν διέθετε τὸ σθενὸς- ἤδη νὰ εἶχε ἀπομακρύνει ἐκ τοῦ περιβάλλοντός του ὅσους τὸν ὡδήγησαν εἰς τὸ ἀτόπημα νὰ προσφύγη διὰ δικαίωσιν εἰς τὸ δήμιόν του!

  Ἡ συλλογιστικὴ ἦτο ἐκ θεμελίων ἀνορθόδοξος, ὄχι μόνον –ὡς ἔγραψαν πολλοὶ- διότι εἶναι παράλογον νὰ αἰτῆσαι ἀποκατάστασιν ἀπὸ ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον θεωρεῖς καὶ διακηρύττεις ὡς ἀνατροπέα τῶν Ἱερῶν Κανόνων, ἀλλὰ πρωτίστως ἐπειδὴ δὲν ὑφίσταται καμία ἐκκλησιαστικὴ βάσις, διὰ νὰ προβῆ κάποιος εἰς ἔκκλητον. Διττὸς ὁ λόγος: Πρῶτον, δὲν ὑφίσταται ἔκκλητον, καθὼς αὐτὸ ἦτο δευτεροβάθμιον δικαστήριον, ὅταν ἦτο ἑνιαία ἡ ἐκκλησιαστικὴ διοίκησις καὶ αἱ Μητροπολιτικαί Σύνοδοι ἐδίκαζον εἰς πρῶτον βαθμόν, ὁπότε οἱ καταδικασθέντες ἐδικαιοῦντο ἐφετεῖον.

  Δεύτερον, διότι αἱ προσφυγαὶ πρὸς τὴν Σύνοδον τοῦ Κων/λεως ἐγίνοντο ἀπὸ περιοχάς, αἱ ὁποῖαι ὑπήγοντο εἰς αὐτόν. Ὅστις μελετήσει παλαιὰ ἔγγραφα καὶ νόμους θὰ διαπιστώση ὅτι ἀναφέρονται εἰς τὰς ὑποκειμένας εἰς τὸ Φανάρι Μητροπόλεις. Ὡστόσον, ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου ἦτο ἐξ ἀρχῆς αὐτοκέφαλος καὶ ἤδη διακηρυγμένη ὡς ἔχουσα τοιοῦτον καθεστὼς ἀπὸ τὴν Γ΄ Οἰκουμενικὴν Σύνοδον, δηλαδὴ πρὶν κἄν τὸ Φανάρι ὑπαγάγη βαθμιαίως τὰς ἑκασταχοῦ αὐτοκεφάλους Μητροπόλεις εἰς τὴν διοίκησιν αὐτοῦ. Ἑπομένως, οὐδέποτε ἀνῆκεν εἰς τὴν διοίκησίν του, ὥστε νὰ ὑπάρχη ἡ ὑποψία ἐκκλήτου. Ἂν αὐτὸ συνέβη ἱστορικὰ εἰς ἐνίας περιπτώσεις εἶναι ἄνευ σημασίας, διότι δὲν δημιουργεῖ ἡ ἐξαίρεσις κανονικὸν καθεστώς. Πρόκειται δι’ ἀντικανονικὴν διαδικασίαν καὶ παρέκκλισιν ἐκ τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας.

  Τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου περιλαμβάνει δυνατότητα προσφυγῆς εἰς τὸ Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως δὲν αἴρει τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι ἀντικανονικόν. Ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τῆς Κύπρου περιλαμβάνει καὶ ὑπερεξουσίας τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, αἱ ὁποῖαι εἶναι σαφῶς ἀντικείμεναι εἰς τὰ θεσπίσματα τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Ἐπιπλέον, εἶναι ἔγγραφον κατὰ βάσιν πολιτικόν, δηλαδὴ συνομολογίας μὲ τὸ Κράτος διὰ τὴν διοίκησιν τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὄχι ἐκκλησιαστικόν. Εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος κάποτε συμμετεῖχε καὶ ὁ Βασιλικὸς Ἐπίτροπος, πρᾶξις καθόλα ἀντικανονικὴ καὶ ὑπονομευτική τῆς συνοδικῆς λειτουργίας. Ἐπειδὴ ἦτο νομοθετημένον ἦτο καὶ ὀρθόδοξον; Προδήλως ὄχι!

  Δημιουργοῦνται πραγματικὰ εὔλογα ἐρωτήματα διὰ ποῖον σκοπὸν ἐξώθησαν τινὲς τὸν Πάφου εἰς τὸ ἀπονενοημένον διάβημα, ἀλλὰ κατὰ πόσον καὶ ὁ ἴδιος εὑρίσκεται εἰς θέσιν νὰ σταθμίση μὲ νηφαλιότητα τὰ βήματα αὐτοῦ. Ὤφειλεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν νὰ δώση προσοχὴν εἰς ὅσα ἐγράφοντο ἀπὸ αὐτὸ ἐδῶ τὸ βῆμα, τὸ ἀνιδιοτελές, ἀνυπόκριτον καὶ πλῆρες εὐαισθησίας διὰ τὰ ἐκκλησιαστικὰ ζητήματα. Ἀπαιτεῖται λόγος τεκμηριωμένος μὲ διαυγεῖς λύσεις, ὑπευθυνότητα καὶ διορατικότητα. Ποίαν διορατικότητα εἶχον ὅσοι προέτρεπαν τὸν Πάφου νὰ καταφύγη εἰς τὸ Φανάρι, ὅταν ὅλαι αἱ ἀποφάσεις του εἶναι προδιαγεγραμμέναι, ἀφοῦ ἔχει καταργήσει τὸ συνοδικὸν σύστημα; Ὡς πρόβατον ἤχθη εἰς προμελετημένην καταδίκην!

  Προφανῶς, εἶναι ἄδικος ἡ ἀπόφασις τοῦ Φαναρίου, καθὼς οἱ διωρισμένοι ὑπὸ τοῦ Κων/λεως Ἀρχιερεῖς δὲν ἐγγυῶνται δικαίαν δίκην. Τὸ ἔχει πράξει καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ὅταν ἤλλαξε τὴν σύνθεσιν κατὰ τὸ δοκοῦν ἢ μᾶλλον κατὰ τὸ συμφέρον, ὥστε νὰ ἔχη τὴν (προσυνενοημένην;) πλειοψηφίαν, διὰ νὰ ἐπιβάλη ποινάς!

  Πρόκειται, ἑπομένως, διὰ κακοδικίαν, καὶ τοῦτο δύναται νὰ τὸ ἀξιοποιήση πρὸς τὸ συμφέρον του, καταγγέλλων τὴν διαδικασίαν. Ἡ κακοδικία ὁδηγεῖ εἰς ἀπαλλαγὴν τοῦ κατηγορουμένου, καθὼς ἡ καταδίκη του ἦτο προκαθωρισμένη.

  Ἕτερον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον τοῦ προσέφερεν αὐτὴ ἡ λανθασμένη διαδικασία, διότι «οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ», εἶναι ἡ παραδοχὴ εἰς τὸ ἐπίσημον ἀνακοινωθὲν τοῦ Φαναρίου (17/10/2025) ὅτι «Κατὰ τὴν ἐξέτασιν τοῦ φακέλλου τοῦ θέματος, διεπιστώθησαν παραλείψεις κατὰ τὴν ἐν τῇ Ἱερᾷ Συνόδῳ τῆς Ἐκκλησίας Κύπρου ἐκδίκασιν τῆς ὑποθέσεως τοῦ Μητροπολίτου Τυχικοῦ ὡς πρὸς τὰς προβλέψεις τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου αὐτῆς»! Διακηρύσσεται δημοσίως urbi et orbi ὅτι δὲν ἐτηρήθη ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου κατὰ τὴν ἐκδίκασιν! Ἡ μὲν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου δὲν πρόκειται νὰ τὸ λάβη ὑπόψιν της (καίτοι θὰ ἔπρεπε καθὼς ἀνοίγει τεράστια ζητήματα ἀξιοπιστίας καὶ ὑπονομεύσεως τοῦ κύρους της), διὰ τὰ δικαστήρια ὅμως εἶναι πειστήριον ἐξ «ἐπισημοτάτου ἀρχῆς» ὅτι ὑπῆρξε καὶ κακοδικία εἰς τὸν πρῶτον βαθμὸν ἐκδικάσεως! Ὀφείλει ἑπομένως ὁ Πανιερώτατος νὰ προσφύγη εἰς κυπριακὰ, ἀλλὰ καὶ διεθνῆ δικαστήρια, προσκομίζων τὴν ἐπιβεβαίωσιν ὅτι παρεβιάσθησαν τὰ συμπεφωνημένα Ἐκκλησίας-Πολιτείας καὶ μάλιστα εἰς τὸ πεδίον τοῦ δικαίου!

  Νὰ ὑπομνήσωμεν ὅτι ἡ καταφυγὴ εἰς τὰ δικαστήρια δὲν εἶναι μόνον ἠθικὴ ὑποχρέωσις, ἀλλὰ καὶ ἔχει τὰς ρίζας αὐτῆς εἰς τὴν βυζαντινὴν πρακτικήν, ὅπου ἀκόμη καὶ ἀποφάσεις τοῦ Πατριαρχείου «ἀνακρίνειν δυνάμενος καὶ διορθοῦσθαι ὁ βασιλεύς, πολλῷ μᾶλλον ὁ συνδικάστην διδούς, δι’ οὐδὲν ἄλλο πάντως, ἀλλ’ ἤ διὰ τὸ δεδιέναι τὸν δικαζόμενον μὴ γένηταί τι παρὰ τῆς συνόδου ἐξ ἀπειρίας ἢ ἀδικίας τῶν δικαζόντων βλαβερὸν ἐπ’ αὐτῷ, πολλῷ πλέον ἀναψηλαφήσει τὰ κριθέντα καὶ διορθώσεται καὶ τῷ ἐξ ἀδικίας ἢ ἀπειρίας τῶν δικασάντων ζημιωθῆναι κινδυνεύοντι περιποιήσεται τὸ ἀζήμιον» (Dosuments Inedits D’ Ecclesiologie Byzantine, σελ. 332 ἑξ.). Ἡ πολιτικὴ ἐξουσία ὑπάρχει, διὰ νὰ διορθώνη τὰς ἀνθρωπίνας ἀτασθαλίας ἐνίων καλουμένων ἐκκλησιαστικῶν ἀνδρῶν.

  Τὸ κυριώτερον ὅμως τὸ ὁποῖον ἔχει χρέος νὰ πράξη ὁ Παν. Τυχικὸς καὶ ἀποτελεῖ καὶ τὸ πλέον βασικὸν «ὅπλον» του εἶναι νὰ ἀποταθῆ εἰς ὅλας τὰς Αὐτοκεφάλους Ἐκκλησίας. Εἴχαμε συμβουλεύσει αὐτὸ ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμήν, ἀλλὰ αἱ κυκλώσασαι αὐτόν Σειρῆνες ἐσαγήνευσαν καὶ ἔπεισαν αὐτὸν νὰ φορέση ὠτοασπίδας μόνον εἰς ὅσα ἐγράφοντο εἰς τὸν «Ο.Τ.». Τραγικόν… Ἡ διεθνοποίησις τοῦ ζητήματος δὲν τυγχάνει ἁπλῶς μία συνήθη καὶ ἀποτελεσματικὴ στρατηγικὴ εἰς τὰ κοσμικὰ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ ἐκκλησιαστικά. Ἡ ἀρχὴ ὅτι «ἡ Ἐκκλησία δύναται χρείας οὔσης νὰ νομοθετῆ ὑπὸ συνήθεις περιστάσεις ὡσαύτως ἐν τῇ σφαίρᾳ τῆς γενικῆς νομοθεσίας, ἐὰν ἅπαντες οἱ ἐπίσκοποι, καίπερ μὴ συνελθόντες ἐν συνόδῳ, προβάλλωσιν ὁμογνωμόνως καὶ ὁμοφώνως διδασκαλίαν τινὰ ἐπὶ ἀντικειμένου» (Μίλας, Ἐκκλησιαστικὸν Δίκαιον, σελ. 414) δύναται νὰ ἐφαρμοσθῆ καὶ εἰς τὴν παροῦσαν περίστασιν καθὼς τὰ περιλαμβανόμενα εἰς τὸ κατηγορητήριον (ἀποτείχισις, τιμὴ ἁγίου πρὸ τῆς ἁγιοκατατάξεως κ.ἄ.) ἀπασχολοῦν εὐρύτερα τὸν Ὀρθόδοξον κόσμον.

  Εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ὁ Πάφου ἔχει τὴν διέξοδον, καταφεύγων εἰς ὅλας τὰς Αὐτοκεφάλους Ἐκκλησίας νὰ ζητήση Μείζονα καὶ Ὑπερτελῆ Σύν­οδον, διὰ νὰ ἐκδικάση τὴν ὑπόθεσίν του, καθὼς ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου ἐξήντλησε τὸ πρωτοβάθμιον δικαστήριον μὲ τὴν σύνθεσιν τῆς ὁλομελείας. Ἔχει συμβῆ καὶ εἰς τὸ παρελθὸν νὰ συγκαλοῦνται τοιαῦται Σύνοδοι ὄχι μόνον διὰ νὰ τηροῦνται τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τῶν Ἱερῶν Κανόνων σχετικὰ μὲ τὴ διεξαγωγὴν δικαίας δίκης, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἐξευρεθῆ ὁριστικὴ λύσις εἰς διεκκλησιαστικὰ θέματα. Τοιοῦτον εἶναι καὶ τὸ παρόν, καθὼς ἐμπλέκεται ἄμεσα καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ δὴ ὁ Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Τὸ ἂν θὰ θέση τὴν Ἀρχιερωσύνην του πρώτην ὁ Πανιερώτατος καὶ θὰ προβῆ εἰς τοιαύτην ἐνεργείαν ἢ ἐὰν θὰ προτιμήση τὴν καταπάτησίν της βολευόμενος εἰς ἕνα ἀρχιεπισκοπικὸν γραφεῖον, ἂς τεθῆ θέμα προσευχῆς καὶ μελέτης τοῦ ὀρθοῦ ἐκκλησιολογικοῦ φρονήματος.

orthodoxostypos

Περὶ τῆς ἔκπτωσης τοῦ Μητροπολίτου Τυχικοῦ καὶ τῆς ποινικοποίησης τῶν ἀντιαιρετικῶν λόγων

 

         Περὶ τῆς ἔκπτωσης τοῦ Μητροπολίτου Τυχικοῦ καὶ τῆς                              ποινικοποίησης τῶν ἀντιαιρετικῶν λόγων

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Μεγάλο προβληματισμὸ καὶ ἀνησυχία μᾶς προκάλεσε ἡ ἔκπτωση τοῦ Πανιερωτάτου Ἐπισκόπου Τυχικοῦ ἀπὸ τὸ Μητροπολιτικὸ Θρόνο τῆς Πάφου, τόσο ὡς πρὸς τὸ κατηγορητήριο, ὅσο καὶ ὡς πρὸς τὴ διαδικασία ποὺ ἀκολουθήθηκε, μὲ τὴν ὁποία παραβιάστηκε κατάφωρα ὁ καταστατικὸς χάρτης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ἀλλὰ καὶ οἱ στοιχειώδεις δικονομικοὶ κανόνες, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ τηροῦνται πρωτίστως ἀπὸ τὰ ἐκκλησιαστικὰ δικαστήρια, ὥστε νὰ μὴν ἀφήνεται οὔτε ὑποψία ἄδικης μεταχείρισης τοῦ κατηγορουμένου, ποὺ θὰ προκαλοῦσε σκανδαλισμὸ στοὺς πιστοὺς καὶ ἀπώλεια τῆς ἐμπιστοσύνης στὴν δικαιοκρισία τῶν δικαζόντων Ἀρχιερέων.
Ἐδῶ καὶ μῆνες, ἦλθε στὸ φῶς τῆς δημοσιότητας ἡ ἄρνηση τοῦ Μητροπολίτου Τυχικοῦ νὰ ὑποδεχθεῖ τὸν Πάπα τῆς Ρώμης, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀποφασιστεῖ... νὰ κομίσει τὴν κάρα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου στὴν Πάφο. Βεβαίως εἶναι ἀμφισβητούμενη ἡ γνησιότητα τῶν λειψάνων πού κατέχουν οἱ παπικοί, ἄν δέν εἶναι ἀπό τό μεγάλο πλιάτσικο τῶν σταυροφόρων τοῦ 1204, ὅπου ἅρπαξαν χιλιάδες ἱερά λείψανα ἀπό τήν Ἀνατολή. Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ἡ κάρα τοῦ Ἁγίου Λαζάρου βρίσκεται στήν Κύπρο, ἀλλά παρουσιάζεται καί σέ παπικό ναό τῆς Μασσαλίας!

Ἀλλά δέν εἶναι μόνο ἐκεῖ τό πρόβλημα. Τέτοιες ὑποδοχὲς συνοδεύονται συνήθως μὲ συμπροσευχὲς καὶ οἰκουμενιστικοὺς λόγους, ποὺ ἀμβλύνουν τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα τοῦ λαοῦ καὶ ἐμπεδώνουν τὴν πλάνη ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν ἔχει οὐσιαστικὲς διαφορὲς ἀπό τὸν παπισμό.

Ἡ ἐπαινετὴ αὐτὴ ἄρνηση τοῦ Πανιερωτάτου προκάλεσε τὴν ὀργὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου καὶ ἔφερε σὲ δυσμένεια τὸν Ἐπίσκοπο Τυχικό, δρομολογώντας τὶς ἐξελίξεις γιὰ τὴν ἔκπτωσή του.

Ἡ ἐπιφυλακτικότητα τοῦ Πανιερωτάτου ἀπέναντι στοὺς μικτοὺς γάμους Ὀρθοδόξων μὲ ἑτεροδόξους ἀποτέλεσε μέρος τοῦ κατηγορητηρίου, παρ' ὅτι αὐτοὶ οἱ γάμοι ἀπαγορεύονται ρητὰ ἀπὸ τοὺς θεοπνεύστους Ἱεροὺς Κανόνες! Συγκεκριμένα οἱ μικτοὶ γάμοι ἀπαγορεύονται ἀπὸ τὸν ιδ΄ Ἱερὸ Κανόνα τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τὸν οβ΄ Ἱερὸ Κανόνα τῆς ΣΤ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τοὺς ι΄ καὶ λα΄ Ἱεροὺς Κανόνες τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου καὶ τὸν κθ΄ Ἱερὸ Κανόνα τῆς ἐν Καρθαγένῃ Τοπικῆς Συνόδου.

Ὡς Ποιμένας πού νοιάζεται γιὰ τὴν πνευματικὴ προκοπὴ καὶ σωτηρία τῶν πνευματικῶν του τέκνων, ὁ Ἐπίσκοπος προέτρεπε τό ἑτερόδοξο μέρος νά βαπτισθεῖ στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, μένοντας πιστὸς στὶς ἀρχιερατικές του ὑποσχέσεις νὰ τηρεῖ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες. Δικάστηκε ἐπειδὴ ἐνδιαφέρθηκε ὡς λόγον ἀποδώσων, γιά νά βοηθήσει τίς ψυχές πού τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Θεός καί ὄχι γιά νά κάνει δημόσιες σχέσεις. Οἱ πιστοί τῆς Πάφου μαρτυροῦν ὅτι τά δύο ἔτη πού εἶναι Μητροπολίτης τους, ἐπικεντρώθηκε στά πνευματικά καί ἡ περιφέρειά τους γνώρισε πνευματική ἄνθιση.

Ἡ ἀντιαιρετικὴ στάση τοῦ Μητροπολίτου Πάφου, εἶναι ἄξια ἐπαίνου καὶ ὄχι τιμωρίας. Δὲν γνωρίζουμε ἐπί μέρους καταστάσεις καὶ ἐνδεχόμενα λάθη του, ὅμως αὐτὰ ποὺ εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας, δὲν μποροῦν νὰ ἀποτελοῦν σὲ καμμία περίπτωση αἰτία τόσο σκληρῆς καὶ πρωτοφανοῦς τιμωρίας, ὅταν τὴν ἴδια στιγμὴ ἀμνηστεύονται στοὺς ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς σοβαρὲς καταπατήσεις τῶν Ἱερῶν Κανόνων, ὅπως οἱ συμπροσευχὲς μὲ αἱρετικούς, ἡ χειροτονία κωλυματούχων κληρικῶν, τὸ μεταθετὸ καὶ ἄλλα ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός.

Μάλιστα, διέρρευσε ὅτι σὲ ἀντίστοιχη δυσμένεια βρίσκεται καὶ ὁ Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος, ἐπειδὴ διετύπωσε εὐθέως τὴν ἀντίθεσή του στὸν Πάπα καὶ τὸν παπισμό!

Εἶναι σημεῖο πνευματικῆς κατάπτωσης, ἡ ποινικοποίηση τοῦ ἀντιαιρετικοῦ λόγου. Οἱ Ἅγιοι Ἱεράρχες ὅλων τῶν ἐποχῶν εἶχαν ὡς κύριο ἔργο τους τὴν καταπολέμηση τῶν αἱρέσεων, ὄχι ἐπειδὴ μισοῦσαν τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ διότι ἡ αἵρεση εἶναι διαστροφὴ τοῦ Εὐαγγελίου καὶ ἀπομακρύνει τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὴ σωτηρία. Κανένας ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Ἱεράρχες δὲν ἁγίασε κάνοντας διπλωματία μὲ τὸν Πάπα καὶ τὶς χιλιάδες παραφυάδες τοῦ προτεσταντισμοῦ. Αὐτὲς οἱ κινήσεις διπλωματικῆς προσέγγισης μὲ συμπροσευχὲς καὶ ὑποχωρήσεις, εἶναι οἱ «κουρελοῦδες τοῦ διαβόλου» κατὰ τὸν Ἅγιο Παΐσιο καὶ θὰ ἔπρεπε οἱ Ἱεράρχες ποὺ νοιάζονται γιὰ τὴ σωτηρία τὴ δική τους καὶ τοῦ ποιμνίου τους νὰ τὶς ἀποφεύγουν.

Ἐκφράζουμε τὴ θλίψη μας γιὰ τὴν παράνομη κατὰ τὸν ἐκκλησιαστικὸ χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου διαδικασία ἔκπτωσης τοῦ Μητροπολίτου Πάφου Τυχικοῦ. Ἡ θλίψη μας εἶναι ἀκόμα μεγαλύτερη ἐπειδὴ στὸ ἐπίσημο ἀνακοινωθὲν τῆς κυπριακῆς Συνόδου ὑπῆρξε παραδοχὴ ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση πίεσε τὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου γιὰ αὐτὴ τὴν ἀπόφαση, διὰ τῆς ὑπουργοῦ παιδείας! Ἐπιπλέον παραδοχὴ ὑπῆρξε καὶ γιὰ τὴν ἀναρμόδια ἀνάμιξη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, γεγονὸς ποὺ δείχνει ὅτι ὄχι μόνο ἀμνηστεύεται ἐκκλησιαστικὰ ὁ αἱρεσιάρχης Πάπας, ἀλλὰ ὅτι χρησιμοποιοῦνται καὶ ἀπὸ τὰ ὄργανα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας οἱ ἀντιχριστιανικὲς παπικὲς πρακτικὲς τοῦ ἀστήρικτου θεολογικὰ πρωτείου ἐξουσίας.

Κλείνοντας, ἀφιερώνουμε στὸν Μητροπολίτη Τυχικὸ τὰ προφητικὰ λόγια τοῦ λαοφιλοῦς μακαριστοῦ Ἱεράρχου, Αὐγουστίνου Φλωρίνης: «Χίλιες φορὲς διάκος, χίλιες φορὲς καλόγερος μὲ Χριστό, παρὰ πατριάρχης ποδοπατῶν θείους καὶ Ἱεροὺς Κανόνας! Χίλιες φορὲς ἐξόριστος στὰ μπουντρούμια, παρὰ ἄθλιος ρασοφόρος κηρύττων τὸ ψεῦδος!»

 

 

Η έκπτωση ενός Μητροπολίτου και η πτώση μιας Εκκλησίας [1]

Γράφει ο Πρεσβύτερος π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος, Εφημέριος του Ι.Ν.Αγ. Νικολάου Πατρών

Η έκπτωση του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Τυχικού από τον Θρόνο της Αποστολικής Μητροπόλεως Πάφου πλημμύρισε με θλίψη, οργή και αγανάκτηση τις ψυχές όχι μόνο του ποιμνίου του αλλά και πολλών πιστών σε όλες σχεδόν τις  τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες[2]:

Α.  Ευτελισμός επισκοπικής Αξίας – έκπτωση Εκκλησίας.

Δυστυχώς, με συνοχή καρδίας, γινόμαστε κοινωνοί των όσων συμβαίνουν σε μια Αποστολική Εκκλησία. Ασφαλώς, όταν σε μία Εκκλησία υπάρχει περιφρόνηση και απαξίωση του επισκοπικού λειτουργήματος υπάρχει σοβαρότατη κρίση στην Εκκλησία αυτή. Όταν, μάλιστα, ο υποβιβασμός και η απαξίωση συντελείται συνοδική αποφάσει τότε αναμφισβήτητα και με πόνο ψυχής διαπιστώνουμε πλέον έκπτωση.

Ως κληρικός-εφημέριος διαπιστώνω με φρίκη ότι ένας απλός εφημέριος μιας επαρχιακής πόλης στην Εκκλησία της Ελλάδος έχει περισσότερες εγγυήσεις να παραμένει στην εφημεριακή μου θέση από όσες έχει ένας Μητροπολίτης της δεύτερης τη τάξει Μητροπόλεως της Αποστολικής Εκκλησίας της Κύπρου να παραμείνει ως Ποιμενάρχης της! Είναι φοβερό να είναι πολύ πιο εύκολο να εκπέσει ένας Μητροπολίτης του Θρόνου του, παρά ένας απλός εφημέριος από την εφημεριακή του θέση! Αλήθεια, πώς μπορούμε να μην πονάμε και ταυτόχρονα να μην θυμώνουμε για τον ευτελισμό της επισκοπικής Αξίας, για το  πώς υποβίβασαν κάποιοι το επισκοπικό Αξίωμα…

Ας σκεφτούμε τους πιστούς της Εκκλησίας της Κύπρου και ιδιαιτέρως τους Παφίτες. Τι ιδέα θα έχουν πλέον για την Ιεραρχία τους; Πώς θα αντιμετωπίζει η συνείδησή τους πλέον τους 10 Αρχιερείς που ψήφισαν με συνοπτικότατες διαδικασίες να εκπέσει ο Μητροπολίτης τους; Η κρίση που προκαλείται στις συνειδήσεις των απλών πιστών πώς μπορεί να θεραπευτεί; Η εξουσία και ο δεσποτο-συνοδική αυθαιρεσία μπορεί να φαίνεται ότι νίκησε αλλά δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι εύκολα θα επιστρέψει ως μπούμερανγκ και τότε αυτός που θα πληγεί δεν θα είναι κάποια πρόσωπα αλλά  το ίδιο το κύρος, η αξιοπρέπεια και η αξιοπιστία της ίδιας της Συνόδου και κατ΄επέκταση και της Εκκλησίας.

Και τότε, ποιος θα φταίει;

Πάντως, όχι ο Τυχικός και το ποίμνιό του!

Β. Τώρα, και επίσκοποι υπό διωγμό…  

Επί πλέον δε, η προχθεσινή μέρα (22.5.25) ήταν ζοφερή για την ανά την Οικουμένη Ορθόδοξη Εκκλησία και για ένα ακόμη λόγο: Στους καιρούς μας μέχρι τώρα, μόνο πρεσβύτεροι και διάκονοι ήταν επικηρυγμένοι και διώχθηκαν από τους οικουμενιστές και τους συνοδοιπόρους τους λόγω του Ορθοδόξου φρονήματός τους και της προσπάθειάς τους να μείνουν πιστοί στην εκκλησιαστική παράδοση και τάξη.

Από προχθές ο αγώνας αυτός παίρνει άλλη διάσταση, διότι έχουμε για πρώτη φορά στα χρόνια μας δίωξη και επιβολή ιδιαίτερα αυστηρής ποινής σε Ορθόδοξο Επίσκοπο, ο οποίος αγωνίζεται να τηρήσει την εκκλησιαστική τάξη και παράδοση. Ναι, γι’ αυτό διώχθηκε και εξέπεσε ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός, ο οποίος με μία αυθαίρετη απόφαση της Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου εκθρονίστηκε από την Αποστολική Μητρόπολη της Πάφου

Ποιο ήταν το αδίκημά του;

Μήπως είναι ανήθικος; Ασφαλώς ΟΧΙ!

Μήπως είναι φιλάργυρος και καταχραστής;  Ασφαλώς, ΟΧΙ!

Μήπως έσφαλε περί την πίστη, συμπροσευχόμενος και συναγελαζόμενος με αιρετικούς; Ασφαλώς ΟΧΙ!

Μήπως συγκάλυπτε, ανομίες και παρανομίες; Ασφαλώς Όχι!

Το “έγκλημά” του ήταν ότι θέλησε να μείνει πιστός στην Ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση και τάξη.

Γ.  Και ο Καταστατικός Χάρτης υπό διωγμό…  

Όσο περνούν οι ημέρες και δημοσιεύεται το τι διημείφθη στην Ι. Σύνοδο, με ποια διαδικασία και ποιον τρόπο δικάστηκε και καταδικάστηκε ο Μητροπολίτης Τυχικός προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, θλίψη και οργή η απροκάλυπτη καταπάτηση του Καταστατικού Χάρτη (Κ.Χ.) από τη συνοδική πλειοψηφία της Κύπρου.

Ακούω και βλέπω με πολλή προσοχή τις δηλώσεις και συνεντεύξεις του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου αναφορικά με τη διαδικασία που τηρήθηκε στην Ι. Σύνοδο κατά τη δίκη του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού και τις αντιπαραβάλλω με όσα προβλέπει ο Καταστατικός Χάρτης αναφορικά με τη λειτουργία της Εκκλησιαστικής Δικαιοσύνης στην Εκκλησία της Κύπρου.

Ειλικρινά, σεβόμενος την αρχιερωσύνη, προτιμώ να σιωπήσω…

Ας δούμε, λοιπόν, τι προβλέπει ο Κ.Χ. της Εκκλησίας της Κύπρου[3] για Αρχιερέα που έχει περιπέσει σε εκκλησιαστικό αδίκημα.

Ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄ στην εισαγωγική ομιλία ενώπιον της Ι. Συνόδου (13.9.2010) για την έγκριση του νέου Καταστατικού Χάρτη αναφερόμενος στις διατάξεις του περί «απονομής της Εκκλησιαστικής Δικαιοσύνης» είχε καυχηθεί ότι «με το νέο Καταστατικό Χάρτη, ρυθμίζεται λεπτομερώς η εκδίκαση εκκλησιαστικών αδικημάτων, εις τα οποία είναι δυνατόν να υποπέσουν κληρικοί παντός βαθμού… Στον Καταστατικό Χάρτη του 1980 δεν υπήρχε τέτοια λεπτομερής αναφορά, η δε απονομή της δικαιοσύνης αφηνόταν στον οικείο Επίσκοπο, ή στην Ιερά Σύνοδο, η οποία και αυτοσχεδίαζε πολλάκις, λόγω της μη υπάρξεως πλαισίων, στα οποία θε έπρεπε να εκινείτο»[4].  Εμμέσως πλην σαφώς ο Μακαριώτατος μέμφεται παλαιότερες αποφάσεις της Ι. Συνόδου «η οποία και αυτοσχεδίαζε πολλάκις» αλλά ταυτόχρονα τη δικαιολογεί  «λόγω της μη υπάρξεως πλαισίων [σ.σ. στον παλαιό Κ.Χ.], στα οποία θε έπρεπε να εκινείτο». Κατά τον Αρχιεπίσκοπο ο ισχύον Κ.Χ. «ρυθμίζει λεπτομερώς την εκδίκαση των Εκκλησιαστικών αδικημάτων» ώστε να μην έχουμε συνοδικούς αυτοσχεδιασμούς…

Ας δούμε λοιπόν επιγραμματικά τι προβλέπει ο ισχύων Κ.Χ. και τι υποχρεούτο η Ι. Σύνοδος να εφαρμόσει κατά τη διαδικασία κρίσης του Μητροπολίτου Τυχικού για να μην «αυτοσχεδιάζει»:

Άρθρο 14 § 2: «Του Θρόνου απομακρύνεται ο Αρχιερεύς λόγω τελεσιδίκου καταδίκης εις καθαίρεσιν, ή εις εκπτωσιν από του Θρόνου».

Άρθρο 14 § 3: «Σε περίπτωση που υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις περί τελέσεως υπό Αρχιερέως σοβαρού Εκκλησιαστικού αδικήματος, η Ιερά Σύνοδος δύναται, δι΄ αποφάσεως, λαμβανομένης δια πλειονοψηφίας των τριών τετάρτων των μελών αυτής, να αφαιρέση απ΄ αυτού την διοίκησιν και διαποίμανσιν της Επαρχίας αυτού, μέχρι της εκδόσως τελεσιδίκου δικαστικής αποφάσεως».

Άρθρο 79 Δ § 2: «Η Ιερά Σύνοδος, υπό σύνθεσιν εις ην μετέχουν ο Πρόεδρος αυτής και τουλάχιστον δώδεκα Αρχιερείς, εκδικάζει τα εκκλησιαστικά αδικήματα Αρχιερέων, επιβάλλουσα τας ποινας… γ) της εκπτώσεως…».

Ο Κ.Χ. απαιτεί τελεσίδικη δικαστική απόφαση για την έκπτωση Μητροπολίτου από το Θρόνο του. Η απόφαση θα εκδοθεί από το αρμόδιο Δικαστήριο (Ι. Σύνοδο) με συγκεκριμένη διαδικασία που προβλέπει ο Κ.Χ. ώστε να μην «αυτοσχεδιάζει» η Σύνοδος. Όταν υπάρχει σοβαρό εκκλησιαστικό αδίκημα μπορεί η Σύνοδος «να αφαιρέση απ΄ αυτού την διοίκησιν και διαποίμανσιν της Επαρχίας αυτού» ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ. Τότε απαιτείται» πλειονοψηφία των τριών τετάρτων των μελών αυτής», δηλαδή 13 μέλη-Αρχιερείς.  

Για την προσωρινή παύση από τη διοίκηση ο Κ.Χ. απαιτεί 13 ψήφους.  για την οριστική έκπτωση από το Θρόνο έφτασαν μόνο οι 10 ψήφοι!

Σύμφωνα με το από 22.5.25 Ανακοινωθέν της Εκτάκτης Συνεδρίας της Ιεράς Συνόδου, η Ιερά Σύνοδος «συνῆλθε ὡς Δικαστήριον, κατὰ τὸ ἄρθρον 79Δ2 τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου»[5].

Τι σημαίνει ότι η Ιερά Σύνοδος «συνήλθε ως Δικαστήριον»;

Σημαίνει ότι η Σύνοδος δεν θα λειτουργεί πλέον βάσει των διατάξεων του Κ.Χ. που αφορά στη συνοδική λειτουργία (άρθρα 4-7 του Κ.Χ.) αλλά με βάση τις διατάξεις του Κ.Χ. που αφορούν στα Δικαστικά Δικαιοδοτικά Όργανα της Εκκλησίας της Κύπρου (άρθρα 78-82 του Κ.Χ. και Παράρτημα Β΄ άρθρα 1-54) . Ό,τι προβλέπεται για τα Εκκλησιαστικά Δικαστήρια αυτό προβλέπεται και για την Ι. Σύνοδο όταν «συνέρχεται ως Δικαστήριο».  

Αξίζει να επισημάνουμε ότι με την «ακροτελεύτιο διάταξη» (άρθρο 54 του Παραρτήματος Β΄ του Κ.Χ.) ενσωματώνονται στην εκκλησιαστική ποινική δικονομία και ρυθμίσεις της (κοσμικής) Κυπριακής Ποινικής Δικονομίας: «Όπου δεν προβλέπεταί τι ειδικώς εν τω παρόντι, ισχύουν αι ρυθμίσεις της ποινικής δικονομίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, αναλόγως εφαρμοζόμεναι». Η διάταξη αυτή είναι κεφαλαιώδους σημασίας, διότι ουσιαστικά εντάσσει στην εκκλησιαστική δικονομία και τις απαιτήσεις για δίκαιη δίκη που προβλέπει ένα σύγχρονο Κράτος Δικαίου (και η Κυπριακή Δημοκρατία) καθώς και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Με άλλα λόγια ένας κληρικός της Εκκλησίας της Κύπρου μπορεί να επικαλεστεί και τις διατάξεις της ΕΣΔΑ (αρμοδίως ερμηνευόμενες, π.χ. από ΕΔΔΑ)  διότι αυτό προβλέπει ο Κ.Χ. της Εκκλησίας του!

Επειδή ορισμένοι δεν έχουν άμεση πρόσβαση στο κείμενο του Κ.Χ. παραθέτουμε τις πλέον σημαντικές διατάξεις του που αφορούν στην περίπτωση του Μητρ. Πάφου:

Ο ισχύον Κ. Χ. στο Παράρτημα Β’   αναφερόμενος στην «Ποινική Δικονομία» και ιδιαιτέρως στην «Προδικασία» (άρθρα 1-19) απαιτεί:

Άρθρο 2 § 1: «Η καταγγελία [σ.σ. για οποιονδήποτε κληρικό] υποβάλλεται εις τα δικαιοδοτικά όργανα της Εκκλησίας της Κύπρου, άτινα παραπέμπουν ταύτην εις την Ανακριτικήν Επιτροπήν[6], εκτός εάν η καταγγελία αφορά εις ήσσονος σημασίας εκκλησιαστικά αδικήματα κληρικών…».

Άρθρο 13 § 1: «Η Ανακριτική Επιτροπή αποφασίζει, μετά από καταγγελία του οικείου Αρχιερέως… ή κατά παραγγελία της Ιεράς Συνόδου, περί της διεξαγωγής, ή μη, ανακρίσεως προς διερεύνησιν: α) εάν υφίστανται αποχρώσαι ενδείξεις ότι Αρχιερεύς τις  έχει διαπράξει οιοδήποτε εκκλησιαστικό αδίκημα».

Άρθρο 13 § 2: «[σ.σ. η Ανακριτική Επιτροπή] Εάν κρίνη  το αναγκαίον  διεξαγωγής ανακρίσεως, ορίζει ως Ανακριτήν ένα εκ των μελών αυτής…»

Άρθρο 13 § 3: «Η Ανακριτική Επιτροπή παρακολουθεί την πορεία του έργου του Ανακριτού»

Άρθρο 14 §§ 1-6: Στο εκτενές άρθρο περιγράφεται με κάθε λεπτομέρεια το ιδιαίτερα κρίσιμο και καθοριστικό έργο του Ανακριτού. Ενδεικτικά: «Ο Ανακριτής οφείλει να προσπαθήση να διερευνήση όλας τας πτυχάς της υποθέσεως, προς ανεύρεσιν της ουσιαστικής αλήθειας. Προς τούτο, συλλέγει οιανδήποτε σχετικήν μαρτυρίαν, ανεξαρτήτως εάν αυτή τείνη προς θεμελίωσιν της ενοχής, ή προς απαλλαγήν, του καθ΄ ου η ανάκρισις» (§ 1),  «Ο Ανακριτής καλεί εις το γραφείον του ή επισκέπτεται τους, κατά την κρίσιν αυτού, πιθανούς μάρτυρας, περιλαμβανομένων και όσων τυχόν  υποδεικνύει εκάστοτε ο καθ΄ ου η ανάκρισις» (§ 2)  και «Όταν ο Ανακριτής έχη, κατά την κρίσιν αυτού, συλλέξει το απαιτούμενον αποδεικτικόν υλικόν, συντάσσει το πόρισμα αυτού, το οποίον και υποβάλλει, ομού μετά του φακέλου της ανακρίσεως, εις την Ανακριτικήν Επιτροπήν. Το πόρισμα του Ανακριτού περιλαμβάνει περίληψιν των μαρτυριών και την εισήγησιν αυτού, εάν στοιχειοθετήται, ή όχι, διάπραξις εκκλησιαστικού αδικήματος, και, εν καταφατική περιπτώσει, εάν το αποδεικτικόν υλικόν δικαιολογή την δίωξιν, κατά συγκεκριμένου προσώπου, ή προσώπων» (§ 6).

Άρθρο 15 § 1: «Μετά το πέρας της ανακρίσεως η Ανακριτική Επιτροπή προβαίνει εις την εξέτασιν και αξιολόγησιν του υποβληθέντος εις αυτήν φακέλου της ανακρίσεως και πορίσματος Ανακριτού  και αποφαίνεται διά την άσκησιν διώξεως κατά συγκεκριμένου προσώπου, ή προσώπων, και διά την παραπομπήν των κατηγορουμένων εις την, επ’  ακροατηρίω, διαδικασίαν».

Ο Κ.Χ. είναι απολύτως σαφής: Καταγγελία κατά Αρχιερέως διαβιβάζεται από την Ι. Σύνοδο στην 5μελή Ανακριτική Επιτροπή (3 τουλάχιστον Αρχιερείς και πρεσβύτεροι) και  –πλέον όχι η Σύνοδος αλλά–  η Ανακριτική Επιτροπή θα κρίνει αν συντρέχει λόγος διεξαγωγής ανακρίσεων σε βάρος του Αρχιερέα! Αν η Επιτροπή κρίνει αναγκαίες ανακρίσεις ορίζει έναν Αρχιερέα από τα μέλη της ως Ανακριτή, το έργο του οποίου αυτή παρακολουθεί! Το έργο του Ανακριτού είναι κεφαλαιώδους σημασίας κρίσιμο και καθοριστικό και αποβλέπει στην ανεύρεση της ουσιαστικής αλήθειας της καταγγελίας. Σημαντική είναι και η εισήγηση-πόρισμα του Ανακριτού εάν στοιχειοθετείται ή όχι η διάπραξη του εκκλησιαστικού αδικήματος που είχε καταγγελθεί. Όμως για την άσκηση δίωξης αποφασίζει η 5μελής Ανακριτική Επιτροπή (και όχι μόνος του ο Αρχιερέας-Ανακριτής) προς την οποία αποστέλλεται όλος ο φάκελος της ανακρίσεως μαζί με το πόρισμα του Ανακριτού!

Κατά τον Κ.Χ. μόνο η 5μελής Ανακριτική Επιτροπή -ΚΑΙ ΟΧΙ Η Ι. ΣΥΝΟΔΟΣ-  θα αποφασίσει αν θα ασκηθεί δίωξη ή όχι κατά του Αρχιερέως! Η Ι. Σύνοδος δεν έχει την παραμικρή συμμετοχή και εμπλοκή!  Περιμένει…

Άρθρο 15 § 2: «Εφ΄ όσον αποφασίσει την άσκησιν διώξεως και την παραπομπήν ορίζει τον κληρικόν, ο οποίος θα εκπληρώση χρέη Εκκλησιαστικού Εισαγγελέως, διά την παρουσίαν της υποθέσεως ενώπιον του αρμοδίου εκκλησιαστικού διακαιοδοτικού οργάνου, και αναθέτει εις τούτον την σύνταξιν του κατηγορητηρίου. Εάν ο κατηγορούμενος είναι Αρχιερεύς, ο οριζόμενος Εκκλησιαστικός Εισαγγελεύς πρέπει να είναι και αυτός Αρχιερεύς και, ει δυνατόν, να προηγήται κατά τα πρεσβεία του κατηγορουμένου»

Άρθρο 15 § 3: «Εάν η Ανακριτική Επιτροπή κρίνη ότι δεν υφίστανται αποχρώσαι ενδείξεις διά την άσκησιν διώξεως και την παραπομπήν, θέτει τον φάκελον της ανακρίσεως εις το αρχείον».

Άρθρο 16: «Ο Εκκλησιαστικός Εισαγγελεύς συντάσσει το κατηγορητήριον, βάσει του ανακριτικού υλικού και της αποφάσεως της Ανακριτικής Επιτροπής, προς τούτο δε ακολουθεί τους κανόνας συντάξεως κατηγορητηρίου, ως αυτοί εκτίθενται εν τω επομένω άρθρω».

Άρθρο 17 §§ 1-10. Στο άρθρο αυτό (το πλέον εκτενές του Κ.Χ. που αφορά στην απονομή της δικαιοσύνης!) εκτίθενται λεπτομερώς οι κανόνες συντάξεως του κατηγορητηρίου ως προς τη μορφή και  το περιεχόμενό του.

Άρθρο 19: «Μετά τη σύνταξιν του κατηγορητηρίου, ο Εκκλησιαστικός Εισαγγελεύς καταχωρίζει το κατηγορητήριον εις την γραμματείαν του αρμοδίου Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου και, ακολούθως, αποστέλλει εις τον κατηγορούμενον αντίγραφα των μαρτυρικών καταθέσεων, το κατηγορητήριον και κλήσιν απευθυνομένην προς τον κατηγορούμενον, όπως εις συγκεκριμέην ημέραν και ώραν εμφανισθή ενώπιον του Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου».

Άρθρο 21 § 4: «Όταν, καθ’ οιονδήποτε στάδιον της δίκης, φαίνεται εις το Δικαστήριον ότι το κατηγορητήριον είναι τύποις, ή ουσία, ελαττωματικόν, το Δικαστήριον δύναται να εκδώση διάταγμα δια την μεταβολήν του κατηγορητηρίου…». Σε αυτή την περίπτωση κατά την κρίση του Δικαστηρίου αναβάλλεται η δίκη (άρθρο 22 § 3).

Εάν η 5μελής Ανακριτική Επιτροπή κρίνει ότι δεν υφίστανται αποχρώσες ενδείξεις για άσκηση διώξεως η καταγγελία τίθεται στο αρχείο, χωρίς την παραμικρή συμμετοχή και εμπλοκή της Ι. Συνόδου! Αν η Επιτροπή ασκήσει δίωξη κατά του Αρχιερέως, τότε ορίζει έναν άλλον Αρχιερέα ως Εκκλησιαστικό Εισαγγελέα για να συντάξει το κατηγορητήριο σύμφωνα με συγκεκριμένους κανόνες που προβλέπει ο Κ.Χ. και με βάση το ανακριτικό υλικό τού Ανακριτού-Αρχιερέως και την απόφαση της Ανακριτικής Επιτροπής! Αφού συνταχθεί το κατηγορητήριο ο Εκκλησιαστικός Εισαγγελέας το καταθέτει στην Γραμματεία της Συνόδου (αφού πρόκειται για κατηγορούμενο Αρχιερέα), κοινοποιεί ολόκληρο το φάκελο με το κατηγορητήριο και τις μαρτυρικές καταθέσεις στον κατηγορούμενο και του απευθύνει κλήση να εμφανιστεί συγκεκριμένη ημέρα και ώρα ενώπιον της Ι. Συνόδου ως αρμοδίου Δικαστηρίου (αφού πρόκειται για Αρχιερέα, άρθρο 79Δ2) για να δικαστεί σύμφωνα με το συγκεκριμένο κατηγορητήριο.  Ο Κ.Χ. απαιτεί το κατηγορητήριο βάσει του οποίου δικάζεται ο Αρχιερέας να είναι άψογο. Τυχόν διαπιστωθέν ελάττωμα  «τύποις ή ουσία» απαιτείται τροποποίησή του που μπορεί να οδηγήσει και σε αναβολή της δίκης! 

Άρθρο 26: «Πας κατηγορούμενος ενώπιον οιουδήποτε Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου έχει τα ακόλουθα δικαιώματα:… β) Να προβάλη τους ισχυρισμούς αυτού ενώπιον του δικάζοντος Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου και να έχη επαρκή χρόνον, και διευκόλυνσιν, διά την προπαρασκευήν της υπερασπίσεως αυτού, γ) Να εξετάζη, ή να προκαλή την εξέτασιν μαρτύρων κατηγορίας, και να ζητή την προσέλευσιν και εξέτασιν μαρτύρων υπερασπίσεως… δ) Να έχη συνήγορον, επιλεγόμενον υπό του ιδίου, μεταξύ κληρικών, ή δικηγόρων…».

Άρθρο 31 §§ 1-10. Εκτίθεται λεπτομερώς ο «τρόπος διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας» με την σύντομη έκθεση των απόψεων του Εκκλησιαστικού Εισαγγελέως και του κατηγορουμένου προς υποστήριξιν ή αναίρεσιν της κατηγορίας, την ενδελεχή εξέταση των προτεινομένων μαρτύρων, την προσκόμιση των αποδεικτικών μέσων  εκατέρωθεν προς απόδειξη ή αναίρεση της κατηγορίας, την αγόρευση του Εκκλησιαστικού Εισαγγελέως και του κατηγορουμένου.

Άρθρο 33 § 2. «…Προ της επιβολής της ποινής, ο Εκκλησιαστικός Εισαγγελεύς και ο κατηγορούμενος αγορεύουν, ως προς την επιβλητέαν ποινήν.  Προσέτι, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου ερωτά τον κατηγορούμενον, εάν συντρέχη λόγος μη επιβολής της ποινής».

Άρθρο 40: «Το Δικαστήριον έχει εξουσίαν να ρυθμίζη, κατ΄ ελευθέραν κρίσιν, την ενώπιον αυτού διαδικασίαν, κατά τον εκάστοτε κρινόμενον, ως επιθυμητόν, τρόπον, και υπό την προϋπόθεσιν ότι ούτος δεν αντίκειται εις τας διατάξεις του παρόντος».

Επίσης, αξίζει να επισημάνουμε ότι:

Σύμφωνα με το άρθρο 3 «Τα κυριώτερα αποδεικτικά μέσα εις την εκκλησιαστικήν δίκην είναι: α) οι μάρτυρες, β) τα έγγραφα, γ) η ομολογία του κατηγορουμένου, δ) η πραγματογμωμοσύνη, ε) η αυτοψία».

Άρθρο 7 § 2: «…δικαστικά πρόσωπα είναι εξαιρετέα και εάν διήγειρον, ή διεγείρουν, υπονοίας μεροληψίας, ήτοι υφίστανται γεγονότα ικανά να δικαιολογήσουν εμφανώς δυσπιστίαν διά την αμερόληπτον άσκησιν των καθηκόντων αυτών»

Άρθρο 7 § 3: «Τα ανωτέρω δικαστικά πρόσωπα οφείλουν να δηλώσουν αμέσως εις την Ανακριτικήν Επιτροπήν, ή εις το Δικαστήριον, τον γνωστόν εις ταύτα λόγον εξαιρέσεως αυτών, αιτούμενα την εξαίρεσιν αυτών».

Άρθρο 7 § 4: «Ο εν γένει τρόπος διευθύνσεως της διαδικασίας, ή της υποβολής ερωτήσεων προς τους μάρτυρας, ή τον κατηγορούμενον, δεν δύναται, καθ’  εαυτόν, να θεμελιώση λόγον εξαιρέσεως. Δύναται, εν τούτοις, να θεμελιώση την εξαίρεσιν, όταν συνδυάζηται ούτος προς άλλα περιστατικά, μαρτυρούντα ότι ο δικαστής διακατέχεται δυσμενώς προς τον κατηγορούμενον».

Σύμφωνα με τον Κ.Χ. είναι καθοριστικός ο ρόλος του Εκκλησιαστικού Εισαγγελέως, ο οποίος, ασφαλώς, διαφοροποιείται από αυτόν του δικαστού ή του Προέδρου του Δικαστηρίου (του Προέδρου της Ι. Συνόδου και  Αρχιεπισκόπου σε περίπτωση δίκης Αρχιερέως). Δεν είναι δυνατόν να εκτελεί χρέη Εκκλησιαστικού Εισαγγελέως ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου!

Τέλος, ο Κ.Χ. προβλέπει τα θεμελιώδη δικαιώματα μίας δίκαιης δίκης που υποχρεούται να παρέχει μία σύγχρονη Πολιτεία (και ασφαλώς και προπαντός η Εκκλησία του Χριστού!) που θέλει να σέβεται τον εαυτό της και θέλει να υπάγεται στον νομικά πολιτισμένο κόσμο. Μεταξύ άλλων μία δίκαιη δίκη απαιτεί χωρίς την παραμικρή έκπτωση:

·   Σεβασμό των αρχών του κράτους δικαίου.

·   Αντικειμενικούς και αμερόληπτους δικαστές που δεν εγείρουν υπόνοιες μεροληψίας εις βάρος του κατηγορουμένου.

·   Διαφοροποίηση του προσώπου του καταγγέλλοντος, του Ανακριτού, του  Εισαγγελέως και των Δικαστών. Είναι αδιανόητο να υπάρχει ταύτιση σε ένα και το αυτό πρόσωπο των ανωτέρω ιδιοτήτων!  

·   Διαδικαστικές εγγυήσεις με συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο λειτουργίας των Οργάνων απονομής της δικαιοσύνης κατά το στάδιο της προδικασίας και της ακροαματικής διαδικασίας.  

·   Επαρκή χρόνο και κάθε θεμιτή διευκόλυνση στον κατηγορούμενο για την προπαρασκευή της υπερασπίσεώς του.

·   Δυνατότητα εξετάσεως μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως.

·   Παρουσία συνηγόρου υπερασπίσεως.

Δ. Τελικά, ποια σχέση έχει η Συνοδική συνεδρία της 22.5.25 με τις προβλέψεις του Κ.Χ.;

Επισήμανση: Πριν προχωρήσω στο σημείο αυτό, θέλω να καταστήσω σαφές ότι κατέβαλα ιδιαίτερη προσπάθεια να επιβεβαιώσω τα όσα αναφέρω στην παράγραφο αυτή με προσωπική επικοινωνία με σημαίνοντα στελέχη της Εκκλησίας της Κύπρου [ενώπιον Θεού δηλώνω κατηγορηματικά ότι πέραν ενός μηνύματος συμπαραστάσεως εκ μέρους μου ουδεμία επικοινωνία είχα με τον Πανιερώτατο Τυχικό μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος]. Παρ’ όλα αυτά επειδή δεν έχω όλα τα δεδομένα της διαδικασίας αν σε κάποιο σημείο αδικώ πρόσωπα ή καταστάσεις παρακαλώ να μου υποδειχθεί και είμαι πρόθυμος να ανακαλέσω.

Νομίζω, ότι οι πλέον αρμόδιοι να απαντήσουν στο ερώτημα ποια σχέση έχει η Συνοδική συνεδρία της 22.5.25 με τις προβλέψεις του Κ.Χ. είναι οι  Συνοδικοί Ιεράρχες και ιδιαιτέρως οι 10 Αρχιερείς που καταδίκασαν τον Μητροπολίτη Πάφου.

Πάντως από όσα έχει δηλώσει ο πολυεμφανισθείς στους τηλεοπτικούς δέκτες Αρχιεπίσκοπος Κύπρου δεν φαίνεται να τηρήθηκε καμία από τις προβλέψεις του Κ.Χ. τόσο κατά την προδικασία όσο και κατά τη διαδικασία της δίκης! Ακριβέστερα,  δεν φαίνεται να υπήρχε καν προδικασία!

Είναι πολλοί μήνες τώρα που καλλιεργείται από κύκλους της Αρχιεπισκοπής πολεμικό κλίμα εναντίον του Μητροπολίτου Πάφου με βασικό στοιχείο την άρνησή του να συμμετάσχει στις τυχόν εκδηλώσεις για τη μεταφορά της Αγ. Κάρας του Απ. Παύλου από τη Ρώμη στην Κύπρο. Όπως ο ίδιος ο Μητρ. Τυχικός είχε δηλώσει, τότε, για λόγους συνειδήσεως δεν θα ήθελε να συν-παρασταθεί και προπαντός να συμπροσευχηθεί με παπικούς (καρδιναλίους) παραβιάζοντας ιερούς κανόνες και προκαλώντας σύγχυση στον πιστό λαό της επαρχίας του. Ασφαλώς, δεν απαγόρευσε σε κανένα να παραστεί και να υποδεχθεί την Αγ. Κάρα στην Πάφο. Ο ίδιος δεν θα συμμετείχε! Η στάση αυτή του Μητροπολίτου Πάφου είχε εξοργίσει τον Αρχιεπίσκοπο, οποίος είχε εκφραστεί τότε με ασυνήθιστα σκληρούς χαρακτηρισμούς κατά του συνεπισκόπου του. Ήταν πρόδηλο ότι ο Αρχιεπίσκοπος είχε πάρει το θέμα πολύ προσωπικά και δεν ανεχόταν τον παραμικρό αντίλογο…

Ακόμα και με πρόταση για αλλαγή του Κ.Χ. αναφορικά με την τοποτηρητεία του Αρχιεπισκοπικού θρόνου είχε απειλήσει δημόσια… 

Παρά τη σιωπή και τις ελάχιστες δηλώσεις του Μητροπολίτου Πάφου -πάντοτε σε χαμηλούς τόνους, με συγκατάβαση και σεβασμό στον Αρχιεπίσκοπο-    το ζήτημα συνέχιζε να τροφοδοτεί συγκεκριμένο δημοσιογραφικό χώρο, ο οποίος, προφανώς σε διατεταγμένη υπηρεσία, δημιουργούσε και συντηρούσε μια ανεξήγητη για τον πολύ κόσμο ένταση. Η προχθεσινή εξέλιξη και η χθεσινή επιλεγμένη δημοσίευση στοιχείων της δικογραφίας εναντίον του Μητροπολίτη Πάφου καθιστά σαφές ποιους εξυπηρετούσε…

Προφανώς, η άρνηση του Μητρ. Πάφου να υποδεχθεί και να συμπροσευχηθεί με καρδιναλίους ως κανονικούς επισκόπους, ιερείς και διακόνους της Εκκλησίας του Χριστού είναι το κρίσιμο που οδήγησε την έκπτωσή του. Βέβαια αυτό δεν θα μπορούσε να γραφεί ως αιτιολογία για την καταδικαστική απόφαση. Και βρέθηκαν άλλα εκκλησιαστικά “εγκλήματα”!

Από όσα δήλωσε ο Μακαριώτατος σε πολλές συνεντεύξεις του σε διαφορετικά τηλεοπτικά κανάλια προκύπτει ότι:

Υπήρξαν κάποιες καταγγελίες κατά του Μητροπολίτου Πάφου. Οι καταγγελίες αφορούσαν: στη μη έκδοση αδείας γάμου Ορθοδόξου με ετερόδοξο, μη αναγνώριση βαπτίσματος ετεροδόξων-αιρετικών, πρόταση για (ανα)βαπτισμό προσερχομένων στην Ορθοδοξία από τον προτεσταντικό χώρο και καταγγελίες με ασαφές περιεχόμενο από Υπουργό Παιδείας Ελλάδος, από Υπουργείο Εξωτερικών Ελλάδος, από Εκκλησία Ελλάδος, από Μητροπόλεις Ελλάδος, από Αρχιεπισκοπή Αμερικής, από Οικουμενικό Πατριαρχείο, από πρεσβείες, από, από, από… Όχι το Βατικανό δεν διαμαρτυρήθηκε… Ούτε ο Δαλάι Λάμα…

Σύμφωνα με δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου, κατά τις συνεδρίες της Ι. Συνόδου  (Σεπτέμβριος 2024 και Φεβρουάριος 2025) έγιναν κάποιες υποδείξεις στον Μητροπολίτη Τυχικό και αυτός υποσχέθηκε συμμόρφωση. Αλλά δεν συμμορφώθηκε…

Έτσι, ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος συνέταξε ένα κείμενο 38 σελίδων που συμπεριέλαβε όλες τις καταγγελίες που είχε δεχθεί από τον Σεπτέμβριο 2024 και εξής. Ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος χαρακτήρισε το κείμενό του ως «κατάθεση». Συγκάλεσε την Ιεραρχία της Κύπρου σε έκτακτη συνεδρίαση ως Ι. Σύνοδο και όχι ως Δικαστήριο. Κατά τη συνεδρίαση διάβασε την πολυσέλιδη (38 σελίδες) «κατάθεση» που ο ίδιος είχε συντάξει και πρώτη φορά έβλεπαν και άκουγαν τόσο οι λοιποί αρχιερείς όσο και ο Μητροπολίτης Πάφου. Ζήτησε εξηγήσεις από τον Μητροπολίτη Τυχικό τις οποίες και έλαβε. Στη συνέχεια ζήτησε από τον Τυχικό να βγει από την αίθουσα, συζήτησαν οι Αρχιερείς και η δίκη ολοκληρώθηκε με την καταδικαστική απόφαση: οριστική έκπτωση από τον Θρόνο της Αποστολικής Μητροπόλεως Πάφου!

Το επίσημο ανακοινωθέν αναφέρει ότι η Σύνοδος «συνήλθε ως Δικαστήριο»!

Διάρκεια δίκης: λιγότερο από 4 ώρες!

Ούτε νεωκόρο δεν απολύουμε με τέτοια διαδικασία…

Προς δόξαν του Συνοδικού συστήματος, της δίκαιης δίκης και του κράτους δικαίου…

Από τις πολλές εμφανίσεις του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου στα τηλεοπτικά κανάλια έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον η δήλωσή του στην εκπομπή «Ενημέρωση Τώρα» της 23.5.25 του OMEGATV στην οποία αποκαλύπτει το πλέον κρίσιμο σημείο της ενώπιον της Συνόδου διαδικασίας:

«Μακαριώτατος: Και για να καταρτήσω εκείνη την πολυσέλιδη κατάθεσίν μου, για να μαζέψω όλα αυτά τα περιστατικά, είναι όλα αυτά τα οποία μαζεύτηκαν από τον Σεπτέμβρη και εντεύθεν.

Δημοσιογράφος: Του δώσατε την ευκαιρία Μακαριώτατε, σε αυτή την πολύσελιδη κατάθεσή σας να απαντήσει γραπτώς, ή να σας πει εσάς προσωπικά την απάντησή του;

Μακαριώτατος: Δεν… ναι…  βεβαίως… χθες τα πήρε γραπτώς…

Δημοσιογράφος: Όχι χθες, τις προηγούμενες μέρες…

Μακαριώτατος: Τα ανέγνωσα εχθές, τα είχε μπροστά του και τα ανέγνωσα. Και ζητήθηκε να τοποθετηθεί πάνω σε αυτές τις τρεις κατηγορίες τις οποίες  ήξερε. Δεν τις θέλαμε γραπτώς, ήταν προφορικές»[7].

Τόσο απλά!

Οι πρόνοιες του Κ.Χ. για προδικασία και ακροαματική διαδικασία τι έγιναν;

Τίθενται, λοιπόν, κάποια ερωτήματα στα οποία, νομίζω, οι αρμόδιοι πρέπει να δώσουν κάποιες απαντήσεις στο λαό του Θεού:

Αν από το Σεπτέμβριο 2024 υφίσταται ζήτημα με καταγγελίες κατά του Αρχιερέως Τυχικού, γιατί δεν παραπέμφθηκαν οι καταγγελίες αυτές, εντολή της Συνόδου, στην προβλεπόμενη από τον Κ.Χ. 5μελή εξ Αρχιερέων και πρεσβυτέρων «Ανακριτική Επιτροπή»;

Υπάρχει απόφαση «Ανακριτικής Επιτροπής» ότι υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις για διάπραξη εκκλησιαστικού αδικήματος εκ μέρους του Πανιερ. Τυχικού, όπως προβλέπεται στον Κ.Χ.;

Γιατί δεν ορίστηκε Ανακριτής για να διεξάγει κανονικές ανακρίσεις ώστε να επιβεβαιωθούν ή μη οι καταγγελίες, όπως προβλέπει ο Κ.Χ.;

Γιατί δεν υπάρχει πόρισμα Ανακριτού, όπως προβλέπεται στον Κ.Χ.  ;

Γιατί δεν ασκήθηκε κανονική δίωξη, από την «Ανακριτική Επιτροπή» σύμφωνα με τον Κ.Χ.;

Γιατί δεν ορίστηκε «Εκκλησιαστικός Εισαγγελέας» από την «Ανακριτική Επιτροπή» σύμφωνα με τις προβλέψεις του Κ.Χ.;

Ποιο είναι το κατηγορητήριο; Υπάρχει κατηγορητήριο ή μήπως δεν υφίσταται καθόλου;

Ποιος το συνέταξε;

Βάσει ποιου ανακριτικού υλικού και ποιας αποφάσεως της Ανακριτικής Επιτροπής συνετάγη το κατηγορητήριο;

Ποιοι εξετάστηκαν ως μάρτυρες κατηγορίας και ποιοι προτάθηκαν από τον κατηγορούμενο;

Κατατέθηκε από τον Εκκλησιαστικό Εισαγγελέα και πότε στη Γραμματεία της Ι. Συνόδου το κατηγορητήριο, όπως προβλέπει ο Κ.Χ.;

Πότε κοινοποιήθηκε στον κατηγορούμενο το κατηγορητήριο και πότε το σύνολο των μαρτυρικών καταθέσεων;

Υπήρξε εκ μέρους του Εκκλησιαστικού Εισαγγελέως κλήση στον Μητρ. Τυχικό ως κατηγορούμενο για να εμφανιστεί ενώπιον Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου;

Υπήρξε συνήγορος του κατηγορουμένου, όπως προβλέπεται στον Κ.Χ.;

Ποιος ήταν ο Εκκλησιαστικός Εισαγγελέας κατά την ακροαματική  διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου-Συνόδου;

Ποιο το περιεχόμενο της αγόρευσης και ποια η πρόταση του Εκκλησιαστικού Εισαγγελέως περί της ενοχής κατά το προτελευταίο στάδιο της ακροαματικής  διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου-Συνόδου;

Ποια η εισήγηση του Εκκλησιαστικού Εισαγγελέως αναφορικά με την επιβλητέα ποινή κατά την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου-Συνόδου;

Μήπως ο Αρχιεπίσκοπος με τις εμπαθείς δηλώσεις του τους τελευταίους μήνες εναντίον του Μητρ. Πάφου «διεγείρει υπονοίας μεροληψίας» που «δικαιολογούν δυσπιστία διά την αμερόληπτον άσκησιν των καθηκόντων του» ως Δικαστού και Προέδρου του Δικαστηρίου;

Ο Αρχιεπίσκοπος δήλωσε ότι ανέγνωσε στη Σύνοδο την 38σέλιδη «κατάθεσή» του με τις καταγγελίες και κάλεσε τον Τυχικό να παράσχει εξηγήσεις επ΄ αυτών. Εκτιμάται ότι η διαδικασία αυτή παρέχει «επαρκή χρόνον, και διευκόλυνσιν, διά την προπαρασκευήν της υπερασπίσεως» του κατηγορουμένου, όπως ρητά προβλέπει ο Κ.Χ. αλλά και όλες οι διατάξεις του Κυπριακού Ποινικού Δικαίου και της ΕΣΔΑ για δίκαιη δίκη;

Αν στην υπόθεση του Μητροπολίτου Τυχικού δεν υπήρχε ούτε Ανακριτική Επιτροπή, ούτε Ανακριτής, ούτε ανακρίσεις, ούτε πόρισμα Ανακριτού, ούτε Εκκλησιαστικός Εισαγγελέας, ούτε απόφαση για άσκηση δίωξης, ούτε κατηγορητήριο, ούτε μάρτυρες κατηγορίας και υπερασπίσεως,  ούτε κλήση σε κατηγορούμενο, ούτε πρόταση ενοχής και ποινής από τον Εκκλησιαστικό Εισαγγελέα, μπορούμε να μιλάμε για δίκαιη δίκη ή για παρωδία δίκης που προσβάλει όχι μόνο όσους συνέπραξαν αλλά  ολόκληρη την Εκκλησία που την ανέχεται;

Μπορούμε να μιλάμε για τελεσίδικη απόφαση με την οποία εκθρονίστηκε ο Μητροπολίτης Πάφου;

Υφίσταται,  απόφαση και ποιου “Δικαστηρίου” στις 22.5.25,;

Τελικά, τι, σημαίνει ότι η Ι. Σύνοδος «συνήλθε ως Δικαστήριον»;

Δεν είναι στις προθέσεις του παρόντος η απάντηση στην ουσία της Συνοδικής αποφάσεως.

α) Δεν μπορώ όμως να μην σχολιάσω την καταγγελία Β΄ του επισήμου «Ανακοινωθέντος της εκτάκτου συνεδρίας της Ι. Συνόδου»[8] περί συστηματικής άρνησης τελέσεως μεικτών γάμων και άρνησης του Μυστηρίου του Χρίσματος εκ μέρους του Μητροπολίτου Τυχικού:

Σύμφωνα με απόλυτα αξιόπιστες πληροφορίες στην Ι. Μητρόπολη Πάφου το 2023 εκδόθηκαν 19 άδειες, το 2024 15 άδειες και το 2025 (μέχρι 22.5.) 4 άδειες! Μάλιστα εντός του 2025 τελέστηκαν δύο γάμοι όπου το ένα μέρος είχε γίνει δεκτό στην Ορθόδοξη Εκκλησία (εκτός Κύπρου) με το Μυστήριο του Χρίσματος! Και όμως ο Μητροπολίτης καταδικάστηκε, όπως αναφέρει το επίσημο «Ανακοινωθέν»  γιατί δεν τελούσε μεικτούς γάμους και δεν έκανε δεκτό το Χρίσμα!

Προφανώς ο Μητροπολίτης Τυχικός ασκεί κατά γράμμα και πνεύμα την πρόνοια του Κανονικού Δικαίου περί οικονομίας τόσο στο Μυστήριο του Γάμου όσο και στην εισδοχή των ετεροδόξων[9] και δεν έχει μετατρέψει οικονομία  σε κανονικότητα αντίθετα στο πνεύμα της αληθούς εκκλησιαστικής οικονομίας.

β) Επίσης, ζητείται από τον Μητροπολίτη Πάφου να  «ὑποβάλει, γραπτῶς, Ὁμολογίαν Πίστεως, στὴν ὁποία νὰ περιλαμβάνεται καταδίκη τοῦ ἀποτειχισμοῦ». Κύριε ελέησον! Είναι δυνατόν Σύνοδος να ζητά από Μητροπολίτη ο οποίος έχει υποσχεθεί κατά τη χειροτονία του να τηρήσει τους Ιερούς Κανόνες και την Εκκλησιαστική παράδοση να υποβάλει τώρα Ομολογία Πίστεως που να αρνείται τον 15ο κανόνα της Πρωτοδευτέρας επί Μ. Φωτίου Συνόδου και την πρακτική των Πατέρων της Εκκλησίας μας (ενδεικτικά: Αγ. Γρηγορίου Παλαμά, Μάρκου Ευγενικού, Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου);  

Συμπερασματικά:

Είναι απολύτως σαφές ότι η συνοδική απόφαση της 22.5.25 με την οποία εκθρονίστηκε ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός θα καταγραφεί στην εκκλησιαστική ιστορία της Κύπρου ως μνημείο συνοδικής αυθαιρεσίας και περιφρόνησης της κανονικής τάξης της Αποστολικής Εκκλησίας της Κύπρου.

Τυχόν υλοποίησή της θα αποτελέσει τραγικό άλλοθι για επανάληψή της  και για άλλους Αρχιερείς που δεν είναι «υπάκουα παιδιά» (Αρχιεπίσκοπος Κύπρου) στα κελεύσματα μια συγκυριακής συνοδικής πλειοψηφίας ευπρόσβλητης από εξωθεσμικά και εξωεκκλησιαστικά κέντρα ακόμα και της αλλοδαπής.

Με την απόφαση της 22.5.25 δεν δικάστηκε, δεν καταδικάστηκε ο Μητροπολίτης Τυχικός, αλλά στο πρόσωπό του καταδικάστηκε η εκκλησιαστική τάξη.

 

Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

Πρεσβύτερος
……………………………………..
[1]  Αφιερούται στους κάθε εποχής «γονείς» του Τυφλού Ομολογητού του σημερινού Ευαγγελίου (Ιω. 9, 1-37), οι οποιοι «ινα μη αποσυνάγωγοι γένηνται» προτιμούν πάντοτε τη συμπόρευση με τη διεφθαρμένη εξουσία εγκαταλείποντας τους υιούς της Αληθείας στη μανία της,  με την ελπίδα ότι κάποτε θα ανοίξουν και αυτών οι οφθαλμοί της καρδίας ώστε να δουν και να χαρούν την Αλήθεια του Χριστού.

[2]  Ο κάθε επίσκοπος ανήκει σε μία τοπική Εκκλησία αλλά ταυτόχρονα είναι και επίσκοπος της ανά την Οικουμένη Εκκλησίας του Χριστού και οφείλει να μεριμνά για σύμπασα την Εκκλησία, ανεξάρτητα και πέρα από δικαιοδοσίες. Αντίστοιχα, λοιπόν, και εμείς οι πιστοί οφείλουμε να ενδιαφερόμαστε, να προσευχόμαστε και να μετέχουμε στη χαρά και τη θλίψη του Επισκόπου στον οποίο άμεσα υπαγόμαστε, αλλά ταυτόχρονα έχουμε χρέος να συμπαριστάμεθα, ανεξάρτητα από το κόστος,  στο έργο και τη διακονία κάθε Ορθοδόξου Αρχιερέως. Ιδιαιτέρως μάλιστα όταν προδήλως διώκεται για την πιστότητά του στην Ορθόδοξη πίστη και εκκλησιαστική παράδοση. Άλλωστε η Παύλεια προτροπή «ει πάσχει εν μέλος συμπάσχει πάντα τα μέλη» δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους όταν μάλιστα δεν πρόκειται περί απλού μέλους αλλά περί επισκόπου.

[3] Καταστατικός Χάρτης της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Κύπρου, Λευκωσία 2010, στο διαδίκτυο  https://churchofcyprus.org.cy/wp-content/uploads/2015/10/KATASTATIKO_KAThAREYOYSA.pdf

[4] Καταστατικός Χάρτης της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Κύπρου, Λευκωσία 2010, σελ. 8.

[5] https://churchofcyprus.org.cy/97978

[6] Σύμφωνα με το άρθρο 12 § 1 «Η Ανακριτική Επιτροπή συγκροτείται εκ πέντε κληρικών, εκ των οποίων οι τρεις, τουλάχιστον, είναι Αρχιερείς»

[7] Χρον. στιγμή 3:38-4:23 στο  https://www.youtube.com/watch?v=ocne1iFoMKo&t=76s 

8] https://churchofcyprus.org.cy/97978

[9] Μ. Βασιλείου, Κανόνας 1ος: «Ἐὰν μέντοι μέλλῃ τῇ καθόλου οἰκονομίᾳ ἐμπόδιον ἔσεσθαι τοῦτο, πάλιν τῷ ἔθει χρηστέον καὶ τοῖς οἴκονομήσασι τὰ καθ᾽ ἡμᾶς Πατράσιν ἀκολουθητέον. Ὑφόρομαι γὰρ μήποτε, ὡς βουλόμεθα ὀκνηροὺς αὐτοὺς περὶ τὸ βαπτίζειν ποιῆσαι, ἐμποδίσωμεν τοῖς σῳζομένοις διὰ τὸ τῆς προτάσεως αὐστηρόν», πρβλ. Μ. Βασιλ-47.