῞Αγιος Βησσαρίων Αʹ ὁ Γέρων
ἢ ὁ πρώην ̉Επίσκοπος Τρίκκης (1490)
(῾Η μνήμη του ἑορτάζεται τὴν 1ῃ Κυριακὴ τοῦ μηνὸς ̉ Οκτωβρίου)
῞Αγιος Βησσαρίων Αʹ ὁ Γέρων
῾Ο ῞Αγ. Βησσαρίων διετέλεσε ̉̉Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης, μὲ ἕδρα τὰ Τρίκαλα, κατὰ τὴν περίοδο 1490 -1499.
̉Ελάχιστα εἶναι γνωστὰ γιὰ τὴ ζωὴ του. Γνωρίζουμε ὅτι διετέλεσε ἐπίσκοπος Δημητρι- άδος ἐνὼ παραιτήθηκε ἀπὸ τὸν θρόνο τῆς Λαρίσης τὸ 1499 λόγω γήρατος. Καθώς ἐπὶ ὅλη σχεδὸν τὴ διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας ἦταν γνωστὴ ἡ ὕπαρξη μόνον τοῦ Βησσαρίωνος Βʹ, κάποιες πηγὲς ποὺ ἀναφέρονταν στὸν Βησσαρίωνα Αʹ, ὅπως ἕνα Πατριαρχικὸ Σιγγίλλιο ποὺ ἀναφέρεται στὴν ἄνοδό του στὸν θρόνο τῆς Λαρίσης τὸ 1490, προκαλοῦσαν σύγχυση. ῾Η ὕπαρξή του διαπιστώθηκε τὸ 1920, ὅταν ἀποκαλύφθηκε μία τοιχογραφία στὸν ῾Ιερὸ Ναὸν τῶν ῾Αγίων ̉Αναργύρων Τρικάλων. Στὴν τοιχογραφία ἀπεικονίζονται συνολικά ἑπτὰ ἅγιοι ἀρχιεπίσκοποι Λαρίσης, μεταξὺ αὐτῶν καὶ οἱ δύο Βησσαρίωνες, μὲ τὶς προσωνυμίες «ὁ πρώην» καὶ «ὁ τοῦ Σωτῆρος» ἀντίστοιχα.
῾Η μνήμη του ἑορτάζεται τὴν 1ῃ Κυριακὴ τοῦ μηνὸς ̉ Οκτωβρίου.
Παρακλητικὸς Κανὼν
εἰς τὸν ῞Αγιον Βησσαρίων Αʹ τὸν Γέροντα ̉ Επίσκοπον Τρίκκης
Ποίημα τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου
Εὐλογήσαντος τοῦ ῾Ιερέως, τὸ Κύριε εἰσάκουσον, μεθ̉ ὃ τὸ Θεὸς Κύριος (τετράκις) καὶ τὰ ἑξῆς:
῏Ηχος δʹ. ῾Ο ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ...
Τῷ ̉Αρχιθύτι ἐκτενῶς νῦν προσδράμωμεν* ἁμαρτωλοί καὶ ταπεινοὶ καὶ προσπέσωμεν* ἐν μετανοίᾳ κραζοντας ἐκ μέσης ψυχῆς,* ῞Αγιε, βοήθησον καὶ διάσωσον πάντας* ἐκ παντοίων θλίψεων καὶ ποικίλων παγίδων˙* μὴ ἀποστρέψῃς ἱκέτας κενούς,* σὲ γὰρ μεσίτην* καὶ φύλακα ἔχομεν.
Δόξα Πατρὶ... τὸ ̉ Απολυτίκιον. ῏Ηχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τὸν Τρικκαίων ἡ πόλις ἡ περιώνυμος,* Βησσαρίωνα, τιμᾶ τὸν θαυματόβρυτον* καὶ ἀσπάζεται αὐτοῦ* τὸ θεῖον εἰκόνισμα,* ὅτι ἐβίωσε σεμνῶς* καὶ ἐποίμανεν σοφῶς* ταύτην ὡς ̉Αρχιθύτης* καὶ πρεσβεύει πρὸς τὸν Σωτήρα* διδόναι πᾶσι* τὸ θεῖον ἔλεος.
Καὶ νῦν ... Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσωμέν ποτε, Θεοτόκε,* τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι˙* εἰμὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα,* τὶς ἡμᾶς ἐρρύσατο* ἐκ τοσούτων κινδύνων;* Τὶς δὲ διεφύλαξεν* ἕως νῦν ἐλευθέρους;* Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα, ἐκ σοῦ˙* σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεὶ* ἐκ παντοίων δεινῶν.
Εἶτα ὁ Νʹ Ψαλμὸς καὶ ἀρχόμεθα τοῦ Κανόνος
ᾨδὴ αʹ. Ἦχος πλ. δʹ. Ὑγρὰν διοδεύσας…
Τὸν Πλάστην καὶ Κύριον τοῦ παντός* ἱκέτευε πάντες* σοῦ δεόμεθα ταπεινῶς,* ὅπως, ̉Αρχιθύτα Βησσαρίων,* ἡμῖν παράσχῃ πταισμάτων τὴν ἄφεσιν.
Χριστὸν καθικέτευε ἐκτενῶς* δεόμεθα πάντες,* Βησσαρίων θαυματουργέ,* ὅπως προστατεύσῃ τὴν ῾Ελλάδαν* ἐκ τῶν κυκλοῦντων αὐτὴν* ἐχθρῶν, ἔνδοξε.
̉Ε λθῶν εἰς συναίσθησιν, θαυμαστέ* φοβοῦμαι τὴν κρίσιν* διό σπεύδω δεητικῶς* πρός σε, Βησσαρίων ἀθλοφόρε,* καὶ ἐκζητῶ σὴν βοήθειαν, πάντιμε.
Θεοτοκίον.
῾Οδὸν τὴν εὐθείαν τοῦ σοῦ Υἱοῦ* ὁ τάλας, Παρθένε,* ἐγκατέλειψα ἀληθῶς˙* διὸ σοι προσπίπτω ἀνακράζων* μὴ μὲ παρίδῃς τὸν ἄθλιον, Δέσποινα.
ᾨδὴ γʹ. Οὐρανίας ἁψῖδος...
Τὸν σεισμὸν καταπαύει λιταῖς σου ὁ ῞Υψιστος* διό, Βησσαρίων παμμάκαρ,* σοι καταφεύγομεν* καὶ ἐκζητοῦμεν θερμῶς* τὴν σῇ βοήθειαν πάντες,* ἣν παράσχου, ῞Αγιε,* τάχος δεόμεθα.
Τῆς ὀσφύος τὰ ἄλγη* ὁ Πλαστουργὸς Κύριος* καὶ ποικίλους ὄγκους ἰάται,* λιταῖς σου, ἔνδοξε,* διὸ θερμῶς οἱ πιστοὶ* μετὰ δακρύων αἰτοῦσι* τὴν προστασίαν σου, ῞Οσιε* καὶ μεσιτείαν σου.
Σοὶ προσφεύγομεν πάντες,* θαυματουργὲ ῞Αγιε,* καί σε ἱκετεύομεν πίστει* ῥύσαι ἱκέτας σου* ἐκ τῶν ποικίλων παθῶν* καὶ ἐκ δεινῶν νοσημάτων,* Βησσαρίων ἔνδοξε,* Τρίκκης τὸ καύχημα.
Θεοτοκίον.
Θεοτόκε Παρθένε,* χριστιανῶν καύχημα* σὲ καθικετεύομεν πάντες* σῶσον ἱκέτας σου* ἐκ νοσημάτων πολλῶν* καὶ ἐκ χειρῶν ἀρχεκάκου* καὶ Υἱὸν Σου, Δέσποινα,* σὺ ἐξευμένισον.
Διάσωσον* ἀπὸ κινδύνων ἱκέτας σου, ̉ Αρχιθύτα,* ὅτι πάντες δεητικῶς* εἰς σὲ καταφεύγομεν* ὡς ἔχοντι τῷ Θεῷ παῤῥησία.
̉Επιβλεψον* ἐν εὐμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε,* ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν* καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.
Αἴτησις καὶ τὸ Κάθισμα. Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμὴ...
Σὺ πρέσβυς θερμὸς* καὶ τεῖχος ἀπροσμάχητον* ἐδείχθης, σοφέ,* καὶ κόσμου καταφύγιον* ἐκτενῶς βοῶμέν σοι,* Βησσαρίων ῞Αγιε, πρόφθασον* καὶ ἐκ κινδύνων λύτρωσαι ἡμᾶς,* τοὺς σοι πόθῳ καὶ πίστει προσφεύγοντας.
ᾨδὴ δʹ. Εἰσακήκοα, Κύριε...
̉Ιατρὸς ὁ ἀνάργυρος* ἀνεδείχθης, μάκαρ, ὡς καὶ ἀλάνθαστος* πάντων τῶν νοσοῦντων, ἔνδοξε,* καὶ τῆς νεολαίας σὺ τὸ πρότυπον.
Τῆς καρδίας τὰ τραύματα* Βησσαρίων ἔνδοξε, σὺ ἐπούλωσον* καὶ ταπείνωσιν παράσχου μοι* ποιμενάρχα Τρίκκης ἱκετεύω σε.
῾Υγιείαν παράσχου μοι,* Βησσαρίων Ὅσιε ἱκετεύω σε,* καὶ τὰ τέκνα μου προστάτευσον,* ἐκ παντοίων νόσων, ἀξιάγαστε.
Θεοτοκίον.
Παναγία Πανάχραντε,* ἀνεπαίσχυντα τέλη Σὺ παράσχου μοι,* καὶ τὸν κλύδωνα κατεύνασον,* τῶν ἐμῶν πταισμάτων Θεοδόξαστε.
ᾨδὴ εʹ. Φωτισον ἡμᾶς…
῎Αναρχον Θεόν,* Βησσαρίων, ἐξευμένισον* καὶ τὴν καρδίαν μου πλήρωσον χαρᾶς,* ἵνα δοξάζω σε ̉Οσίων ἀκροθίνιον.
Δέχου προσευχάς* καὶ δεήσεις, ἀξιάγαστε,* καὶ τὴν καρδίαν μου πλήρωσον χαρᾶς,* τῶν ̉Ορθοδόξων, Βησσαρίων, καταφύγιον.
Νόσων ἰατρὸς* ἀνεδείχθης, Θεοδόξαστε,* διὸ σοι πάντες προσφεύγομεν θερμῶς* καὶ ἐξαιτοῦμεν παρασχεῖν ἡμῖν τὴν ἴσασιν.
Θεοτοκίον.
̉Ιασαι Ἁγνή,* τῆς καρδίας μου τὰ τραύματα* καὶ τοῦ νοός μου, Κόρη, τὴν ἔπαρσιν,* καὶ ὑγείαν τῇ πρεσβείᾳ σου παράσχου μοι.
ᾨδὴ στʹ. Τὴν δέησιν ἐκχεῶ…
Τὰ τέκνα τῶν ̉Ορθοδόξων φύλαττε* ἐκ τοῦ λοιμοῦ τῆς ἁμαρτίας, Θεόφρον,* καὶ ταῖς λιταῖς σου, τῆς Τρίκκης τὸ κλέος,* εἰς τὰς νομὰς τοῦ Κυρίου ὁδήγησον* δεόμεθά σου ταπεινῶς,* Βησσαρίων, πιστῶν καταφύγιον.
̉Εκ βλάβης τῶν φρενῶν διαφύλαττε,* Βησσαρίων, τοὺς ἱκέτας σου τάχος* καὶ ἐκ ποικίλων παγίδων ἀπαύστως,* ἃς ὁ ἐχθρὸς ἐξυφαίνει διάσωσον* δεόμεθα γονυκλινῶς,* ̉Αρχιθύτα, ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι.
῾Ως τεῖχος, καταφυγῆς καλοῦμέν σε,* ̉Ορθοδόξων οἱ χοροί, θεοφόρε,* καὶ ἰατρὸν ἐν τοῖς νόσοις παμμάκαρ,* σὲ ὀνομάζομεν Ὅσιε πάντιμε,* καὶ δέομαί σου ἀγαθέ,* ἐκ παθῶν καὶ κινδύνων διάσωσον.
Θεοτοκίον.
Θυμώδης, ἐριστικὸς καὶ ἄφιλος,* ὁ ἀχρεῖός σου ἱκέτης κατέστην,* σπεῦσον, Παρθένε, καὶ σῶσόν με τάχος,* ἵνα ῥυσθῶ αἰωνίου κολάσεως,* σοῦ δέομαι, Μῆτερ Θεοῦ,* ἐκ χειρῶν τοῦ ἀλάστορος ῥῦσαί με.
Διάσωσον* ἀπὸ κινδύνων ἱκέτας σου, ̉Αρχιθύτα,* ὅτι πάντες δεητικῶς* εἰς σὲ καταφεύγομεν* ὡς ἔχοντι τῷ Θεῷ παῤῥησία.
Α῎Αχραντε,* ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως* ἐπ̉ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον,* ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.
Δέησις καὶ τὸ Κοντάκιον. Ἦχος β´. Προστασία.
Σὲ προστάτην τῶν ̉Ορθοδόξων ὀνομάζομεν* καὶ ἀκοίμητον φρουρὸν ἁπάντων καλοῦμέν σε˙* μὴ παρίδῃς* ἁμαρτωλῶν ἱκέτιδας φωνάς,* ἀλλὰ πρόφθασον, θαυματουργέ,* εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν τῶν θερμῶς δεομένων σου.* ῾Ρῦσαι ἡμᾶς ἐκ πλάνης* καὶ σῶσον ἐκ τοῦ καρκίνου* τοὺς καταφεύγοντας πρὸς σέ,* Βησσαρίων μα-κάριε.
Καὶ εὐθὺς τὸ Προκείμενον. Ἦχος δ´.
Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου αὐτοῦ. (δίς)
Στίχος: Ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν Κύριον καὶ προσέσχε μοι.
Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου αὐτοῦ.
῾Ο ῾Ιερεύς: Καὶ ὑπὲρ τοῦ καταξιωθῆναι ἡμᾶς …
῾Ο Χορός: Κύριε ἐλέησον (τρίς)
῾Ο ῾Ιερεύς: Σοφία, ὀρθοὶ ἀκούσωμεν τοῦ ἁγίου …
῾Ο Χορός: Καὶ τῷ Πνεύματί σου.
῾Ο ῾Ιερεύς: ̉Εκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην ἁγίου Εὐαγγελίου…
῾Ο Χορός: Δόξα σοι, Κύριε, Δόξα σοι.
Εἶπεν ὁ Κύριος˙ ἐγὼ εἰμι ἡ θύρα˙ δι᾽ ἐμοῦ ἐὰν τις εἰσέλθῃ σωθήσεται καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται καὶ νομὴν εὑρήσει. Ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ˙ ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσιν καὶ περισσὸν ἔχωσιν. Ἐγὼ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός˙ ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων˙ ὁ μισθωτὸς καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ ἔστιν τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησιν τὰ πρόβατα καὶ φεύγει καὶ ὁ λύκος ἀρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα.῾Ο δὲ μισθωτὸς φεύγει, ὅτι μισθωτός ἐστιν καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων. ̉Εγὼ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ γινώσκω τὰ ἐμὰ καὶ γινώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν˙ καθὼς γινώσκει με ὁ Πατὴρ, κἀγὼ γινώσκω τὸν Πατέρα˙ καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων. Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης˙ κἀκεῖνα δεῖ με ἀγαγεῖν καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσιν καὶ γενήσονται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν.
῾Ο Χορός: Δόξα σοι, Κύριε, Δόξα σοι.
Δόξα Πατρὶ …
Ταῖς τοῦ σοῦ ῾Οσίου πρεσβείαις Ἐλεῆμον,* ἐξάλειψον τὰ πλήθη* τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Καὶ νῦν …
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις Ἐλεῆμον,* ἐξάλειψον τὰ πλήθη* τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Στίχος: Ἐλέησόν με ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα …
Προσόμοιον. Ἦχος πλ. β´. Ὅλην ἀποθέμενοι…
Μὴ ἐγκαταλείπῃς με,* σὺ τοῦ Χριστοῦ στρατιώτα,* Βησσαρίων ἔνδοξε,* ἀλλὰ δέξαι δέησιν τοῦ ἱκέτου σου,* θλῖψις γὰρ ἔχει με,* φέρειν οὐ δύναμαι,* ἀρχεκάκου τὰ τοξεύματα,* σκέπην οὐ κέκτημαι,* οὐδὲ κατάφύγιον, ῞Αγιε,* πάντοθεν πολεμούμενος,* καὶ παραμυθίαν οὐκ ἔχω πλήν σου,* δόξα τῶν ̉Αγγέλων,* καὶ κλέος Ὀρθοδόξων, θαυμαστέ,* μὴ μοῦ παρίδῃς τὴν δέησιν,* τὸ συμφέρον ποίησον.
῾Ο ῾Ιερεύς: Σῶσον, ὁ Θεός, τὸν λαὸν σου …
῾Ο Χορός: Κύριε, ἐλέησον (δωδεκάκις)
῾Ο ῾Ιερεύς: ̉ Ελέει καὶ οἰκτιρμοῖς …
῾Ο Χορός: ̉Αμήν.
Καὶ ἀποπληροῦμεν τὰς λοιπὰς ᾨδὰς τοῦ Κανόνος.
ᾨδὴ ζʹ. Οἱ ἐκ τῆς ̉ Ιουδαίας…
Τρικυμίας τοῦ βίου,* καταπράϋνον δέομαι ὁ ἀνάξιος,* καὶ δίδως μοι εἰρήνην,* χαρὰν τε καὶ γαλήνην,* ἵνα πόθῳ κραυγάζω σοι˙* Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν,* Θεὸς εὐλογητὸς εἶ.
Τῶν ἀτέκνων συζύγων,* καταφύγιον γέγονας, Θεοδόξαστε,* καὶ τῶν σφοδρῶς ποθούντων,* τὸν βίον τῶν ̉Αγγέλων,* ποδηγέτης ἀλάνθαστος˙* Σέ, Βησσαρίων, πιστοί* ἁπαύστως ἀνυμνοῦσι.
Τοῦ σεισμοῦ τὴν μανίαν* καταπαύει ὁ Πλάστης, Βησσαρίων ἕνδοξε,* διὸ πιστῶν τὰ πλήθη* αἰτοῦσι σαῖς πρεσβεῖαις* καὶ γονυκλινῶς σοῦ δέονται,* τὸν Ζωοδότην Χριστόν, εὐμένισον λιταῖς Σου.
Θεοτοκίον.
Θεοτόκε Παρθένε,* πρὸς σὲ πίστει προσέρχομαι ὁ ἀνάξιος* καὶ χείρας μου σοι αἴρω* καὶ πόθῳ ἀνακράζω* ἀποδήμους διάσωσον* ἐκ τῶν χειρῶν πειραστοῦ* καὶ τῶν αἰρετιζόντων.
ᾨδὴ ηʹ. Τὸν Βασιλέα...
Τὸν Βασιλέα* καὶ τῶν ἀνθρώπων Σωτήρα* καθικέτευε, πάτερ, ἀπαύστως,* ἵνα ἀπάλλαξῃ* ἱκέτας ἐκ τῶν νόσων.
Τὴν ἀνεργίαν* ταῖς σαῖς λιταῖς, Βησσαρίων,* Πλαστουργὸς ἐκδιώκει ταχέως* καὶ πιστοῖς παρέχει,* μάκαρ, ἐργασίαν.
Τοὺς ̉Ορθοδόξους* σύ, Βησσαρίων τρισμάκαρ,* μὴ παρίδῃς, φωσφόρε, βοῶμεν,* ἀλλά συ παράσχου* ταπείνωσιν καὶ πίστιν.
Θεοτοκίον.
Σοὶ Θεοτόκε,* τῶν ̉Ορθοδόξων τὰ πλήθη* καταφεύγουσι πίστει βοῶντα,* ῎Αχραντε Παρθένε* βοήθῃ σοῦ ἱκέτας.
ᾨδὴ θʹ. Κυρίως Θεοτόκον...
῾Ημᾶς ὁδοιποροῦντας* ὡς καὶ ἀγρυπνοῦντας* σύ, ̉Αρχιθύτα Βησσαρίων, σκέπασον* καὶ τοὺς πρὸς σὲ προσδραμῶντας* χαρᾶς ἀξίωσον.
Νοσούντων καὶ πλεόντων* καὶ τῶν ἐν κινδύνοις* φρουρὸς, σοφέ, ἀνεδείχθης ἀκοίμητος* καὶ τῶν στενόντων* ἐκ πόνων τὸ παραμύθιον.
Παθῶν μου τὴν μανίαν,* νέκρωσον, Θεόφρον,* καὶ τοῦ νοὸς μου τὴν ζάλην κατεύνασον,* ἵνα ἀπαύστως δοξάζω* σὲ τόν, μακάριον.
Θεοτοκίον.
̉Αξίωσον ἱκέτην,* ̉Αχραντε Παρθένε,* ἀκατακρίτως λαβεῖν τὴν Μετάληψιν* τῶν Μυστηρίων Υἱοῦ Σου,* ἵνα δοξάζω σε
Καὶ εὐθὺς τὰ Μεγαλυνάρια.
῎Αξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς,* μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον,* τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.* Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ,* καὶ ἐνδοξοτέραν* ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ,* τὴν ἀδιαφθόρως* Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν,* τὴν ὄντως, Θεοτόκον,* σὲ μεγαλύνομεν.
Δεῦτε, ̉Αρχιθύτην τοῦ ̉Ιησοῦ,* τιμήσωμεν πάντες* καὶ βοήσωμεν ἐκτενῶς* διάσωζε ἐκ πλάνης,* θεῖε ῾Ιεράρχα,* τοὺς πόθῳ ἐκζητοῦντας* τὴν προστασία Σου.
̉Ιατρὸς ἐδείχθης, θαυματουργέ,* καὶ τῶν ἐν ἀνάγκαις* ἀντιλήπτωρ καὶ ἀῤῥωγὸς* καὶ τῆς νεολαίας ἀκοίμητος προστάτης* καὶ πάντων τῶν ἐν θλίψῃ τὸ παραμύθιον.
Φύλαττε τὰ τέκνα σῶν ἱκετῶν* ἐκ πάσης κακίας* ἐφαρμάτων συνηθειῶν* καὶ ἐκ τῆς μανίας τοῦ γυμνισμοῦ, χριστόφρον,* σὺ Βησσαρίων, πάντων* τὸ καταφύγιον.
̉Ορφανῶν προστάτης καὶ βοηθός,* πεινῶντων τροφέας* καὶ ἀνέργων καταφυγή,* μάκαρ κατεστάθῃς* διὸ σε, Βησσαρίων,* δοξάζομεν ἁπαύστως* καὶ ὕμνους μέλπομεν.
Δέχου παρακλήσεις σῶν ἱκετῶν,* μάκαρ Βησσαρίων,* μοναζόντων καταφυγὴ* καὶ τοὺς δεομένους* ἀπάλλαξον ταχέως* ἐκ τῆς κενοδοξίας καὶ κατακρίσεως.
Πᾶσαι τῶν ἀγγέλων αἱ στρατιαί,* Πρόδρομε Κυρίου,* ̉Αποστόλων ἡ δωδεκάς,* οἱ ἅγιοι Πάντες* μετὰ τῆς Θεοτόκου,* ποιήσατε πρεσβείαν* εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.
Εἶτα ὁ Χορὸς τὸ Τρισάγιον, Δόξα Πατρί... Παναγία Τριάς... Πάτερ ἡμῶν... ὁ Ἱερεύς: ῞Οτι Σοῦ... καὶ ὁ Χορός: ̉Αμήν.
Καὶ τὸ ̉̉̉Απολυτίκιον. ῏Ηχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον…
Τὸν Τρικκαίων ἡ πόλις ἡ περιώνυμος,* Βησσαρίωνα, τιμᾶ τὸν θαυματόβρυτον* καὶ ἀσπάζεται αὐτοῦ* τὸ θεῖον εἰκόνισμα,* ὅτι ἐβίωσε σεμνῶς* καὶ ἐποίμανεν σοφῶς* ταύτην ὡς ̉Αρχιθύτης* καὶ πρεσβεύει πρὸς τὸν Σωτήρα* διδόναι πᾶσι* τὸ θεῖον ἔλεος.
Δέησις, ̉Απόλυσις καὶ τῶν πιστῶν ἀσπαζομένων τὰς εἰκόνας ψάλλομεν:
῏Ηχος β’. ῞Οτε ἐκ τοῦ ξύλου…
Πάντας τοὺς προστρέχοντας πιστῶς* πρὸ τῆς ἱερᾶς σου εἰκόνας,* ὦ Βησσαρίων σεμνέ,* δίδου σὺ μετάνοιαν,* ὑπομονὴν καὶ χαράν,* φωτισμὸν καὶ ταπείνωσιν,* εἰρήνην καὶ πίστιν,* ἄγγελον ἀκοίμητον καὶ ὁδηγόν ἀσφαλῆ.* Πάτερ τῶν Τρικκαίων τό κλέος,* πτωχῶν ἀνεδείχθης προστάτης* καὶ τῶν ̉Ορθοδόξων καταφύγιον.
Ἦχος πλ. δ΄.
Δέσποινα πρόσδεξαι* τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου* καὶ λύτρωσε ἡμᾶς* ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.
Ἦχος β΄.
Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου* εἰς σὲ ἀνατίθημι,* Μῆτερ τοῦ Θεοῦ,* φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.
Ὁ Ἱερεύς: Δι᾿ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς.
̉Αμήν.
Εἰς τὰ δύο πρῶτα τροπάρια ἑκάστης ᾠδῆς λέγομεν: ῞Αγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν, εἰς δὲ τὰ δύο τελευταῖα: Δόξα Πατρὶ…, Καὶ νῦν…
