Νεομάρτυς Γεώργιος ὁ ἐκ Σερβίας
(11 Φεβρουαρίου)
Ο Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος γεννήθηκε στην πόλη Κράτοβα της Σερβίας από γονείς ευσεβείς. Από πολύ μικρή ηλικία επιδόθηκε στη μελέτη του θείου λόγου και αργότερα έμαθε την τέχνη του χρυσοχόου. Έχασε τον πατέρα του σε νεαρή ηλικία και φοβούμενος μήπως, λόγω της ωραιότητάς του, απαχθεί στην αυλή του σουλτάνου Βαγιατζή Β' (1481 - 1512 μ.Χ.), ήλθε στην Βουλγαρία και παρέμεινε στη Σόφια πλησίον ενός ιερέα που ονομαζόταν Πέτρος. Ο ιερέας εκείνος του παρέσχε κάθε μέσο για να διδαχθεί τα ιερά γράμματα. Κι έτσι ο Άγιος ζούσε βίο θεοφιλή και ασκητικό.
Οι Τούρκοι προσπάθησαν να τον εξισλαμίσουν και για το λόγο αυτό μεταχειρίστηκαν έναν έμπειρο μουσουλμάνο διδάσκαλο, ο οποίος σαν αφορμή για να τον πλησιάσει προσκόμισε σε αυτόν χρυσό για κατασκευή κοσμήματος. Κατά τις επαφές μαζί του ο Γεώργιος απέδειξε ότι η μόνη αληθινή πίστη είναι η Χριστιανική και ήλεγξε ως ψευδή την μουσουλμανική θρησκεία. Για τον λόγο αυτό οδηγήθηκε στον κριτή. Παρά τις κολακείες, τις υποσχέσεις και τις απειλές ο Μάρτυρας παρέμεινε σταθερός στην πατρώα ευσέβεια. Ο ιερεύς Πέτρος τον επισκέφθηκε στην φυλακή, τον ασπάσθηκε και του είπε: «Χαίρε, Γεώργιε, εσύ σήμερα δόξασες τον Χριστό, όπως κάποτε ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος, και ο νέος Στέφανος την εποχή της εικονομαχίας και άλλοι πολλοί Άγιοι, γιατί παρόμοιο έργο και εσύ έκανες». Μετά από αυτά ο Άγιος οδηγήθηκε και πάλι ενώπιον του κριτού, ο οποίος του υποσχέθηκε ότι θα τον υιοθετήσει και θα του χαρίσει αμέτρητα πλούτη και δόξα, εάν αρνηθεί τον Χριστό. Ο Άγιος και πάλι εξεδήλωσε την διάθεσή του να μαρτυρήσει και ομολόγησε τον Χριστό. Τότε ο κριτής παρέδωσε τον Μάρτυρα στο μαινόμενο πλήθος, το οποίο τον έδεσε και τον περιέφερε ανά τις οδούς της πόλεως καί στήν συνέχεια τόν ἔκαψε. Ο Άγιος μαρτύρησε το έτος 1515 μ.Χ. στη Σόφια της Βουλγαρίας.
Παρακλητικός Κανών
εἰς τὸν Νεομάρτυρα ῞Αγιον Γεώργιον τὸν ἐκ Σερβίας
Ποίημα τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση
Εὐλογήσαντος τοῦ ῾Ιερέως ἀναγιγνώσκεται ὁ Ψαλμὸς ρμβ´ (142ος) καὶ εὐθὺς ὁ χορὸς σὲ Ἦχον δ´ λέγει τὸ Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν,… (τετράκις).
Εἴτα τὰ παρόντα Τροπάρια. Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῶ.
Τὸν ἀγαπήσαντα θερμῶς τὸν Δεσπότην* καὶ μαρτυρίου ἐνδύθεντα τὴν χλαῖναν,* δεῦτε πιστοὶ βοήσωμεν ἐκ βάθους ψυχῆς˙* φύλαττε, Γεώργιε, Νεομάρτυς Κυρίου,* πάντας τοὺς προστρέχοντας* ἐκ καρκίνου καὶ πλάνης,* καὶ ἐκ κινδύνων ῥῦσαι θαυμαστὲ, καὶ ἐξ ὀδόντων τοῦ δράκοντος ἅπαντας.
Δόξα Πατρὶ… Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως…
Θείω Πνεύματι, ἀνακηρύξας,* τὴν τοῦ Κτίσαντος, οἰκονομίαν,* ἀθλητικῶς ἠγωνίσω Γεώργιε,* καὶ τοῦ πυρὸς ἐνεγκῶν τὴν κατάφλεξιν,* κατάδροσίζεις ἡμᾶς θείαις χάρισι.* Μάρτυς ἔνδοξε,* Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε,* δωρήσασθαι ἡμιν τὸ μέγα ἔλεος.
Καὶ νῦν… Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσομεν πότε, Θεοτόκε,* τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀναξιοι˙* εἰ μὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα,* τὶς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων;* Τὶς δὲ διεφύλαξεν ἕως νῦν ἐλευθέρους;* Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα, ἐκ σού˙* σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.
Εἶτα τὸν Νʹ (50ος) Ψαλμόν (χύμα) καὶ ἀκολουθοῦν αἱ: ᾨδαὶ τοῦ Κανόνος.[1]
ᾨδὴ αʹ. Ἦχος πλ. δʹ. Ὑγρὰν διοδεύσας…
Τόν Κτίστην ἱκέτευε ταπεινῶς* δεόμεθα πάντες, οἱ προστρέχοντες ἐπί σε,* ὅπως ἡμῖν τοῖς πόθω αἰτοῦσι* παράσχῃ τάχος μετάνοιαν, ἔνδοξε.
̉Ιώσεις ποικίλας, θαυματουργέ,* ταχὺ θεραπεύεις* διὸ σπεύδω γονυκλινῶς* πρὸ τῆς ἁγίας σου εἰκόνος* καὶ ἐκζητῶ σὴν βοήθειαν, Πάντιμε.
Τὸν νοῦν μου ἐσκότησεν ὁ ἐχθρός,* Χριστοῦ Νεομάρτυς,* διὸ τρέμω καὶ δειλιῶ* καὶ πίστει προσφεύγω σοι ἱκέτης,* ἐκζητῶν Γεώργιε, ταῖς πρεσβείες σου.
Θεοτοκίον.
῾Ημέραν καὶ νύκτα, ὦ Θαυμαστή,* Δεσπότου τὸ σκεῦος,* ἱκετεύω σὲ ταπεινῶς* δυσώπει Υἱὸν Σου, Θεοτόκε,* ὅπως ῥυσθῶμεν ἐκ νόσων καὶ θλίψεων.
ᾨδὴ γʹ. Οὐρανίας ἁψῖδος…
̉Εκ τροχαίου, Χριστόφρων,* σὺ διαφύλαξον* πάντας τοὺς προστρέχοντας πόθῳ* πρὸ τῆς εἰκόνος Σου* καὶ ἐξαιτοῦντας θερμῶς* τὴν σὴν βοήθειαν πίστει* καὶ Χριστὸν δοξάζοντας,* μά-καρ Γεώργιε.
̉Εργασίαν εὑρίσκεις,* θαυματουργέ ῞Αγιε* τοῖς σοι προσφεύγουσι πίστει* καὶ ἀνακράζουσι,* βοήθει τάχος ἡμᾶς* σὺ τοῦ Χριστοῦ στρατιῶτα* καὶ τὴν ἀνεργίαν* παῦσον δεόμεθα.
̉Ορθοδόξων τὰ τέκνα* καλῶς διαφύλαττε* καὶ ἐν τῇ ὀρθῇ ἡμῶν πίστει* ταῦτα σὺ τήρησον,* ἵνα πορεύονται* ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ Κυρίου* καὶ Αὐτὸν δοξάζουσι* διὰ τοῦ βίου των.
Θεοτοκίον.
Συνειδήσεως, Κόρη,* τὰς τύψεις διάλυσον* καὶ τῆς μετανοίας τὰ δῶρα* τάχος παράσχου μοι,* Μαριὰμ θαυμαστή,* τῶν ̉Ορθοδόξων προστάτις* καὶ πιστῶν τὸ στήριγμα,* Θεογεννήτρια.
Διάσωσον* ἀπὸ κινδύνων ἱκέτας σου, Νεομάρτυς,* ὅτι πάντες δεητικῶς* εἰς σὲ καταφεύγομεν* ὡς ἔχοντι τῷ Θεῷ παῤῥησία.
̉Επιβλεψον* ἐν εὐμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε,* ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν* καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.
Εἶτα ὁ ῾Ιερεὺς μνημονεύει τὰ ὀνόματα καὶ τὸ
Κάθισμα. Ἦχος βʹ. Πρεσβεία θερμὴ.
Πρεσβείαν τὴν σὴν* αἰτοῦμεν οἱ ἀνάξιοι˙* διὸ τῶν πιστῶν* τὰ πλήθη σοι προσφεύγουσι* καὶ θερμῶς βοῶσί σε,* Νεομάρτυς, σκέπασον ἅπαντας* καὶ ἐκ τροχαίων φύλαττε ἡμᾶς* τοὺς σοι θερμῶς ἀεὶ κατάφεύγοντας.
ᾨδὴ δʹ. Εἰσακήκοα, Κύριε,…
̉Ορθοδόξους προστάτευσον,* Νεομάρτυς Γεώργιε Θεοδόξαστε,* καὶ δεόμεθά σου φύλαττε* ἐκ τῆς ἀνεργίας τοὺς ἱκέτας σου.
Τὴν νεότητα φύλαττε* θερμῶς ἱκετεύομεν οἱ ἀνάξιοι* ἐκ παγίδων τοῦ ἀλάστορος,* Νέομάρτυς ἔνδοξε Γεώργιε.
̉Εκ τῶν ὄγκων θεράπευσον* ἡμᾶς τοὺς σοι προσπίπτοντας, μακάριε,* καὶ εἰρήνης καταξίωσον* ̉Ορθοδόξους χώρας,* χριστοφώτιστε.
̉Εκ τροχαίου προστάτευσον* τοὺς ἱκέτας, Δέσποινα Θεονύμφευτε,* καὶ τοὺς εἰς Σὲ κατάφεύγοντας* ὑγιείαν δίδου, Παναμώμητε.
ᾨδή ε´. Φώτισον ἡμᾶς...
Λύτρωσαι ἡμᾶς,* Νεομάρτυς Θεοδόξαστε,* ἐκ πάσης νόσου καὶ πικρᾶς θλίψεως* καὶ σοῦ ἱκέτας μετανοίας καταξίωσον.
῎Εμπλησον ἡμῶν,* τὰς καρδίας Θείας Χάριτος,* Γεώργιε, ̉Εκκλησίας καλλονή,* ἵνα ζωήν εἰρηναίαν ἅπαντες ἔχωμεν.
Πάντας τοὺς πιστοὺς* ἐντρυφήσαι καταξίωσον* ἐν ταῖς Γραφαῖς, Γεώργιε θαυμαστέ,* καὶ βιώσαι τοῖς Χριστοῦ λόγοις καὶ προστάγμασι.
Θεοτοκίον.
῎Α χραντε, θερμῶς* ἱκετεύω Σε ὁ ἄθλιος* ἐκ τῶν παγίδων ἀρχεκάκου ἐχθροῦ* τὸν Σὸν ἱκέτην* ἀπαύστως, Σεμνή, προστάτευσον.
ᾨδὴ στ´. Τὴν δέησιν ἐκχεῶ…
Τὰ τέκνα τῶν ̉ Ορθοδόξων φύλαττε* ἐκ τῶν βελῶν τοῦ Βελίαρ, Θεόφρον,* καὶ ταῖς λιταῖς σου, Γεώργιε μάρτυς,* εἰς τὰς νομὰς τοῦ Κυρίου ὁδήγησον* δεόμεθά σου ταπεινῶς,* ἡμεῖς οἱ πρός σε πίστει προσφεύγοντες.
̉Εκ βλάβης τῶν φρενῶν διαφύλαττε,* Γεώργιε, τοὺς ἱκέτας σου τάχος* καὶ ἐκ ποικίλων παγίδων ἀπαύστως* ἃς ὁ ἐχθρὸς ἐξυφαίνει διάσωσον* δεόμεθα γονυκλινῶς,* Νεομάρτυς, ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι.
Νεότης σύ καταφεύγει, ἔνδοξε,* καί θερμῶς σέ ἱκετεύει ἀπαύστως* ῥῦσαι, Νεομάρτυς Γεώργιε, τάχος* ἐκ τῶν ποικίλων λοιμώξεων ἅπαντας* καί Κύριον τῶν οὐρανῶν* καί τῆς γῆς καταπράϋνον δέομαι.
Θεοτοκίον.
̉Απαύστως σὲ ἱκετεύω ὁ τάλας* μὴ παρίδης σὸν ἱκέτην, Παρθένε,* ἀλλὰ παράσχου ἐμοὶ τῷ ἀθλίῳ* ὑπομονὴν καὶ ταπείνωσιν δέομαι* καὶ δίδου μοι εὐθυπορεῖν* πρὸς ὁδοὺς τοῦ Υἱοῦ Σου, Θεόνυμφε.
Διάσωσον* ἀπὸ κινδύνων ἱκέτας σου, Νεομάρτυς,* ὅτι πάντες δεητικῶς* εἰς σὲ καταφεύγομεν* ὡς ἔχοντι τῷ Θεῷ παῤῥησία.
῎Αχραντε,* ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως* ἐπ̉ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα* δυσώπησον,* ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.
Δέησις καὶ τὸ Κοντάκιον. Ἦχος βʹ. Προστασία...
Σὺ προστάτης τῶν ̉Ορθοδόξων ἀκαταίσχυντος* καὶ μεσίτης πρὸς τὸν Πλαστουργὸν ἀμετάθετος,* μὴ παρίδῃς* ἁμαρτωλῶν δεήσεων φωνάς˙* ἀλλὰ πρόφθασον, θαυματουργέ,* εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν* τῶν πιστῶς δεομένων σοι˙* δέχου τὰς παρακλήσεις* καὶ σπεῦσον εἰς ἱκεσίαν,* σὺ εἶ ἀκοίμητος φρουρός,* Νεομάρτυς Γεώργιε, τῶν τιμῶντών σε.
Καὶ εὐθὺς τὸ Προκείμενον. Ἦχος δʹ.
Δίκαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει καὶ ὡσεὶ κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται. (δίς)
Στίχος: Πεφυτευμένος ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου.
Δίκαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει καὶ ὡσεὶ κέδρος…
῾Ο ῾Ιερεύς: Καὶ ὑπὲρ τοῦ καταξιωθῆναι…
῾Ο Χορός: Κύριε ἐλέησον (τρίς)
῾Ο ῾Ιερεύς: ̉Εκ τοῦ κατὰ ̉Ιωάννην.(Κεφ. ιεʹ17-27, ιςʹ 1-2)…
῾Ο Χορός: Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι.
Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς˙ ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους. Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμὲ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν. Εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει˙ ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ' ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος. Μνημονεύετε τοῦ λόγου οὗ ἐγὼ εἶπον ὑμῖν˙ οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. Εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν˙ εἰ τὸν λόγον μου ἐτήρησαν, καὶ τὸν ὑμέτερον τηρήσουσιν. Ἀλλὰ ταῦτα πάντα ποιήσουσιν ὑμῖν διὰ τὸ ὄνομά μου, ὅτι οὐκ οἴδασι τὸν πέμψαντά με. Εἰ μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον˙ νῦν δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχουσι περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν. ῾Ο ἐμὲ μισῶν καὶ τὸν πατέρα μου μισεῖ. Εἰ τὰ ἔργα μὴ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς ἃ οὐδεὶς ἄλλος πεποίηκεν, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον˙ νῦν δὲ καὶ ἑωράκασι καὶ μεμισήκασι καὶ ἐμὲ καὶ τὸν πατέρα μου. ̉Αλλ' ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος ἐν τῷ νόμῳ αὐτῶν, ὅτι ἐμίσησάν με δωρεάν. ῞Οταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος, ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ˙ καὶ ὑμεῖς δὲ μαρτυρεῖτε, ὅτι ἀπ' ἀρχῆς μετ̉ ἐμοῦ ἐστε. Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα μὴ σκανδαλισθῆτε. ̉Αποσυναγώγους ποιήσουσιν ὑμᾶς˙ ἀλλ̉ ἔρχεται ὥρα ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῷ.
Δόξα Πατρὶ…
Ταῖς τοῦ Γεωργίου πρεσβείαις Ἐλεῆμον,* ἐξάλειψον τὰ πλήθη* τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Καὶ νῦν…
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις Ἐλεῆμον,* ἐξάλειψον τὰ πλήθη* τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Στίχος: Ἐλέησόν με ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου..
Προσόμοιον. Ἦχος πλ. βʹ. ῞Ολην ἀποθέμενοι...
Μὴ ἐγκαταλείπεις με τῶν ̉Ορθοδόξων προστάτα* τὸν θερμῶς προστρέχοντα* καὶ γονυκλινῶς αἰτοῦντα βοήθειαν˙* νόσοι κατέβαλον ὅλον μου τὸ σῶμα* καὶ τὴν ψυχὴν μου κατεράκωσαν πάθη δυσίατα* ὡς καὶ πειρασμοὶ ἀκατάβλητοι,* πάντοθεν περικέκλεισμαι καὶ παρηγορίαν οὐκ ἔχω πλήν σου,* Γεώργιε μάρτυς,* προπύργιον ἁπάντων τῶν πιστῶν* καὶ τῆς νεότητος, ἔνδοξε,* φρουρὸς ὁ ἀκοίμητος.
Ὁ Ἱερεύς: Σῶσον ὁ Θεὸς τὸν λαὸν σου …
Ὁ Χορός: Κύριε, ἐλέησον (δωδεκάκις).
Ὁ Ἱερεύς: Ἐλέει καὶ οἰκτιρμοῖς…
Καὶ αἱ λοιπαὶ ᾨδαὶ τοῦ Κανόνος
Τοῦ σεισμοῦ τὴν μανίαν* καταπαύει ὁ Πλάστης λιταῖς σου, ἔνδοξε,* διὸ πιστῶν τὰ πλήθη* αἰτοῦσι σαῖς πρεσβεῖαις* καὶ γονυκλινῶς σοῦ δέονται,* τὸν Ζωοδότην Χριστόν,* εὐμένισον, Φωσφόρε.
Τῶν ἀτέκνων κατέστης* καταφύγιον, Νεομάρτυς Γεώργιε,* καί πάντων τῶν ποθούντων* ἰδεῖν Θεοῦ τήν δόξαν* ἀρωγός, διό κράζωσι˙* ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν, Θεὸς εὐλογητὸς εἶ.
Νικητάς ἁμαρτίας* τοὺς πιστούς σὺ ἀνάδειξον, Θεοδόξαστε,* λιταῖς σου πρὸς τὸν Κτίστην* δεόμεθα ἁπαύστως* διὸ σοι καταφεύγομεν,* Νέομάρτυς θαυματουργέ,* πιστῶν ἡ βακτηρία.
Θεοτοκίον.
Θεοτόκε Παρθένε,* πρὸς σὲ πίστει προσέρχομαι ὁ ἀνάξιος* καὶ χείρας μού σοι αἴρω* καὶ πόθῳ ἀνακράζω* ἀποδήμους διάσωσον* ἐκ τῶν χειρῶν πειραστοῦ* καὶ τῶν αἰρετιζόντων.
ᾨδή η´. Τὸν Βασιλέα...
̉Α δυναμίας τῶν μαθητῶν ταῖς λιταῖς σου* θεραπεύει ὁ Κτίστης ταχέως* καὶ εἰς τοὺς γονέας* χαρὰν παρέχει, μάρτυς.
Τὴν ἀνεργίαν ταῖς σαῖς λιταῖς, μυροβόλε,* ὁ Δεσπότης τῶν ὅλων ἀπελαύνει* καὶ πιστοῖς παρέχει* ταχέως ἐργασίαν.
Τῷ Γεωργίῳ, Νεομαρτύρων τὸ κλέος* ἱκετεύσομεν πιστοὶ ὁλοψύχως,* ὅτι ἀπελαύνει* τοὺς δαίμονας ταχέως.
Θεοτοκίον.
Τὴν Θεοτόκον τοῦ Λυτρωτοῦ τὴν μητέρα* ἱκετεύσομεν ἀπαύστως βοῶντες,* χάριζε ἱκέταις* τὴν ἄνωθεν εἰρήνην.
ᾨδή θ´. Κυρίως Θεοτόκον...
Τοὺς ὄγκους θεραπεύεις,* καὶ πιστοῖς παρέχεις* ἀκλόνητον ὑγιείαν, Γεώργιε,* διό πρός σέ οἱ νοσοῦντες* πίστει προσφεύγουσι.
̉Απάνεμος λιμένας,* μάκαρ, ἀνεδείχθης* καὶ ̉Ορθοδόξων ἀπόρθητον τεῖχος, σοφέ,* κατάφυγὴ τε καὶ σκέπη* μάρτυς Γεώργιε.
Τοὺς ῾Ιεραποστόλους* σκέπε, Θεοφόρε,* καί ἐκ ποικίλων κινδύνων σύ φύλαττε,* καί ̉Ορθοδόξους ἀπαύστως* φρούρει δεόμεθα.
Θεοτοκίον.
̉Αξίωσον ἱκέτην,* Δέσποινα τοῦ κόσμου,* ἀκατακρίτως λαβεῖν τὴν Μετάληψιν* τῶν μυστηρίων τῶν Θείων,* ἵνα δοξάζω σε.
Καὶ εὐθὺς, τὰ Μεγαλυνάρια
῎Αξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς* μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον,* τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον* καὶ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.* Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ* καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ,* τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν,* τὴν ὄντως Θεοτόκον σὲ μεγαλύνομεν.
῎Ελαβες τήν χάριν παρά Θεοῦ* Γεώργιε μάρτυς,* θεραπεύειν ὁλοτελῶς* ὄγκους καί ἰώσεις* διό καί οἱ νοσοῦντες* βοήθειαν αἰτοῦσι* ἐκ σοῦ πανύμνητε.
Τὴν ῾Ελλάδαν σκέπε, θαυματουργέ,* Γεώργιε μάρτυς,* σοῦ δεόμεθα ταπεινῶς* καί ἐκ τῶν κυκλοῦντων* αὐτὴν ἐχθρῶν, φωσφόρε,* διάσωσον λιταῖς σου* ταῖς πρὸς τὸν ῞Υψιστον.
῾Ημᾶς τοὺς προστρέχοντας ἐπί σε* μὴ ἐγκαταλείπεις* εἰς τὰς χείρας τοῦ πτερνηστοῦ,* ἀλλά σὺ παράσχου* ἡμῖν τοῖς ἀναξίοις* ὑγείαν, σωφροσύνην* καὶ βίον ἔνθεον.
Δόξα ἐκκλησίας καὶ χαρμονή,* μάρτυς, ἀνεδείχθης* καὶ προπύργιον τῶν πιστῶν* καὶ τῆς νέολαίας,* φρουρὸς τε καὶ προστάτης,* Γεώργιε μάκαρ, ̉Αγγέλων σύσκηνε.
Πάντας τοὺς προστρέχοντας ἐπὶ σε* μή ἐγκαταλείπεις,* ἀλλὰ δίδου ὑπομονήν,* πίστιν καὶ ἀγάπην,* ὑγείαν, σωφροσύνην* καὶ τοῦ Θεοῦ τὴν δόξαν* ἰδεῖν ἀξίωσον.
Πᾶσαι τῶν ἀγγέλων αἱ στρατιαί,* Πρόδρομε Κυρίου* ̉Αποστόλων ἡ δωδεκάς,* οἱ ῞Αγιοι πάντες,* μετὰ τῆς Θεοτόκου,* ποιήσατε πρεσβείαν,* εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.
῾Ο Χορός: Τὸ Τρισάγιον, Πάτερ ἡμῶν…, ὁ ῾Ιερεύς: ῞Οτι σοῦ ἐστὶν… καὶ τὸ
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως…
Θείω Πνεύματι, ἀνακηρύξας,* τὴν τοῦ Κτίσαντος, οἰκονομίαν,* ἀθλητικῶς ἠγωνίσω Γεώργιε,* καὶ τοῦ πυρὸς ἐνεγκῶν τὴν κατάφλεξιν,* κατάδροσίζεις ἡμᾶς θείαις χάρισι.* Μάρτυς ἔνδοξε,* Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε,* δωρήσασθαι ἡμιν τὸ μέγα ἔλεος.
Δέησις ὑπό τοῦ ῾Ιερέως, μικρὰ ἀπόλυσις καὶ τὰ ἑξῆς:
῞Οτε ἐκ τοῦ ξύλου... ῏Ηχος βʹ.
Δέχου παρακλήσεις ἱκετῶν,* δέχου ̉Ορθοδόξων δεήσεις* ὦ, Νεομάρτυς Χριστοῦ,* ἄλλον γὰρ οὐκ ἔχομεν* πρὸς τὸν Θεὸν πρεσβευτήν,* οἱ παθῶν ἐμπιμπλάμενοι* ἀόκνως, φωσφόρε,* σὲ ἐπικαλούμεθα καὶ ἱκετεύομεν˙* ῞Αγιε Γεώργιε, σπεῦσον* ῥῦσαι τοὺς ἱκέτας σου τάχος* ἐκ πάσης περιστάσεως καὶ θλίψεως.
῏Ηχος πλ. δʹ.
Δέσποινα, πρόσδεξαι* τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου* καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς* ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.
῏Ηχος βʹ.
Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου* εἰς σὲ ἀνατίθημι,* Μῆτερ τοῦ Θεοῦ,* φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.
῾Ο ῾Ιερεύς ἤ ὁ Προεστώς.
Δι̉ εὐχῶν τῶν ῾Αγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε ̉Ιησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.
̉Αμήν.
[1]. Εἰς τὰ δύο πρῶτα τροπάρια ἑκάστης ᾠδῆς λέγομεν: ῾Αγία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν, εἰς δὲ τὰ δύο τελευταῖα: Δόξα Πατρὶ…, Καὶ νῦν…
