Ὁ σταυρὸς τῆς δοκιμασίας καὶ ἡ ἐλπίδα τῆς δικαιώσεως
Ἡ ὑπόθεση τοῦ πρῶην Μητροπολίτου Πάφου Τυχικοῦ ἀπασχολεῖ ἔντονα τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Κύπρου ἀπεφάσισε τὴν παύση του ἀπὸ τὴ διοίκηση τῆς Μητροπόλεως Πάφου, παραμένοντας ὅμως ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου.
Πέρα ἀπὸ τὰ κανονικὰ καὶ διοικητικὰ ζητήματα, πολλοὶ πιστοὶ βιώνουν τὴν ἐξέλιξη αὐτὴ μὲ πόνο. Γιὰ ἐκείνους, ὁ Τυχικὸς εἶναι ἕνας ἱεράρχης ποὺ διακόνησε μὲ ζῆλο, ἀγάπη πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη παράδοση καὶ ἐγγύτητα πρὸς τὸν λαό. Βλέπουν στὸ πρόσωπό του ἕναν ποιμένα ποὺ περνᾶ μία μεγάλη δοκιμασία καὶ προσεύχονται γιὰ τὴν ἐνίσχυση καὶ τὴ δικαίωσή του.
Ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία διδάσκει ὅτι οἱ δοκιμασίες τῶν ποιμένων δὲν εἶναι κάτι πρωτόγνωρο. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἀπὸ τοὺς λαμπροτέρους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἐξορίσθηκε καὶ ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὸν θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἀντιμετώπισε συκοφαντίες, πολεμήθηκε ἀπὸ ἰσχυροὺς κύκλους τῆς ἐποχῆς του, ἀλλὰ ἡ ἱστορία καὶ ἡ συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας τὸν ἀνεγνώρισαν ὡς ἅγιο καὶ οἰκουμενικὸ διδάσκαλο.
Παρόμοια ὁδὸ δοκιμασίας διήλθε καὶ... ὁ Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως. Συκοφαντήθηκε, παραγκωνίσθηκε, ἐδιώχθη ἀπὸ θέσεις εὐθύνης καὶ γνώρισε τὴν πικρία τῆς ἀδικίας. Ὅμως δὲν ἀνταπέδωσε μὲ πικρία. Ἔμεινε πιστὸς στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ τελικὰ ἔγινε ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον ἀγαπητοὺς ἁγίους τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ἡ ἱστορία γνωρίζει καὶ ἄλλες μορφές ποὺ γεύθηκαν τὴν ἀπομόνωση καὶ τὴν ἀχαριστία· τὸν Ἅγιο Ἀθανάσιο τὸν Μέγα, τὸν Ἅγιο Φλάβιανο Κωνσταντινουπόλεως, τὸν Ἅγιο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητή. Ὅλοι τους ἔμαθαν ὅτι ἡ ἀλήθεια πολλές φορὲς βαδίζει μέσα ἀπὸ τὸ μονοπάτι τῆς δοκιμασίας.
Σήμερα, πολλοὶ ἁπλοὶ ἱερεῖς, μοναχοί καὶ λαϊκοὶ ἐκφράζουν δημοσίως ἢ σιωπηρῶς τὴ συμπαράστασή τους πρὸς τὸν πρῶην Μητροπολίτη Πάφου. Ἴσως ἡ φωνή τους νὰ μὴν ἀκούγεται πάντοτε δυνατά. Ὅμως ἡ προσευχὴ δὲν μετριέται μὲ πρωτοσέλιδα οὔτε μὲ δημόσιες δηλώσεις. Μετριέται στὴν καρδιὰ τοῦ πιστοῦ λαοῦ.
Κάποιοι ἐκφράζουν ἐπίσης τὴ λύπη τους διότι θεωροῦν ὅτι δὲν ὑπῆρξε ἡ δημόσια στήριξη ποὺ θὰ ἐπιθυμοῦσαν ἀπὸ ἄλλους ἱεράρχες. Ἄλλοι διαφωνοῦν μὲ τοὺς χειρισμοὺς ποὺ ἔγιναν. Ὅμως, ἀκόμη καὶ μέσα στὴ διαφωνία, ὁ χριστιανὸς καλείται νὰ διατηρεῖ τὸν σεβασμὸ πρὸς τὰ πρόσωπα καὶ νὰ ἀποφεύγει τὸ μῖσος καὶ τὴν κατάκριση.
Διότι ἡ Ἐκκλησία δὲν σώζεται μὲ παρατάξεις. Σώζεται μὲ μετάνοια, ταπείνωση καὶ προσευχή.
Καὶ ἂν ὁ Τυχικὸς περνᾶ τώρα μία περίοδο Γολγοθᾶ, οἱ πιστοὶ ποὺ τὸν ἀγαποῦν ἐλπίζουν ὅτι ὁ Θεὸς θὰ μεταβάλει τὴ δοκιμασία αὐτὴ σὲ πνευματικὴ καρποφορία. Διότι ἡ ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας δείχνει ὅτι πολλὲς φορὲς ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει τὶς θλίψεις, ὄχι γιὰ νὰ συντρίψει τοὺς δικούς Του, ἀλλὰ γιὰ νὰ φανερώσει τὴν ὑπομονή καὶ τὴν πίστη τους.
Ὅπως λέγει ὁ λόγος τῆς Γραφῆς:
«Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.»
Καὶ ὅπως ἔγραφε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος:
«Ὁ Θεὸς δὲν ἐγκαταλείπει ἐκεῖνον ποὺ ἐλπίζει εἰς Αὐτόν.»
Εἴθε οἱ πρεσβεῖες τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου καὶ πάντων τῶν δοκιμασθέντων Ἁγίων νὰ συνοδεύουν τὸν πρῶην Μητροπολίτη Πάφου Τυχικὸ σὲ κάθε βῆμα τῆς δοκιμασίας του, καὶ νὰ χαρίζουν εἰρήνη, φώτιση καὶ παρηγορία σὲ ὅλο τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου