“Αρωματοθεραπεία”. Μια ακόμα νεοποχήτικη “θεραπεία” που είναι ασύμβατη και με την χριστιανική πίστη και με την ιατρική επιστήμη

 

“Αρωματοθεραπεία”. Μια ακόμα νεοποχήτικη “θεραπεία” που είναι ασύμβατη και με την χριστιανική πίστη και με την ιατρική επιστήμη

“Αρωματοθεραπεία”. Μια ακόμα νεοποχήτικη “θεραπεία” που είναι ασύμβατη και με την χριστιανική πίστη και με την ιατρική επιστήμη

Του πρωτοπρεσβύτερου και  εφημέριου του Ι.Ν Αγίων  Ταξιαρχών  Ιστιαίας Ευβοίας  Στέφανου Στεφόπουλου

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε περιοδικά ποικίλης ύλης ή μόδας και υγείας, διαφημίσεις στην τηλεόραση και φαρμακεία να κατακλύζονται από τα λεγόμενα προϊόντα “αρωματοθεραπείας”.

Υπόσχονται “ευεξία”, ψυχοσωματική “ισορροπία” , “θεραπεία” , αναζωογόνηση, από κάποιες παθήσεις.

Εκτός απο τα  αρώματα της αρωματοθεραπείας , που κατά βάσιν είναι αιθέρια έλαια, συγγενή προϊόντα αποτελούν και τα “ανθοϊάματα Bach”  τα οποία αν και έχουν διαφορετική προέλευση και τρόπο δράσης υποτίθεται ότι συνδυάζουν τη “δύναμη της φύσης για την εναρμόνιση σώματος, νου και πνεύματος”.

​Η Ιστορία πίσω από τα Ανθοϊάματα

Τα ανθοϊάματα γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1930 στην Αγγλία, από το όραμα του Dr. Edward Bach (Έντουαρντ Μπαχ), ενός διακεκριμένου γιατρού, βακτηριολόγου και ομοιοπαθητικού. Ο Μπαχ, παρατηρώντας τους ασθενείς του, συνειδητοποίησε ότι η σωματική ασθένεια είναι συχνά το αποτέλεσμα μιας βαθύτερης συναισθηματικής ή ψυχικής δυσαρμονίας.

​Απογοητευμένος από τα όρια της κλασικής ιατρικής της εποχής του, εγκατέλειψε το ιατρείο του στο Λονδίνο και στράφηκε στη φύση. Εκεί, ανακάλυψε και ανέπτυξε 38 θεραπευτικά ιάματα φτιαγμένα από άνθη άγριων φυτών και δέντρων. Στόχος του ήταν να δημιουργήσει ένα απλό, φυσικό σύστημα που θα θεράπευε την προσωπικότητα και τα συναισθήματα του ασθενούς (όπως τον φόβο, την ανασφάλεια ή τη θλίψη), αποκαθιστώντας έτσι την εσωτερική ισορροπία που οδηγεί στην ίαση.

​Η Γέφυρα με την Αρωματοθεραπεία

Ενώ η αρωματοθεραπεία χρησιμοποιεί τα πλούσια αιθέρια έλαια των φυτών για να διεγείρει , όπως ισχυρίζονται, τις αισθήσεις και να προσφέρει άμεση σωματική και νοητική χαλάρωση μέσω της όσφρησης, τα ανθοϊάματα Bach δρουν σε ένα πιο λεπτό, ενεργειακό επίπεδο χωρίς να έχουν άρωμα.

​Όταν αυτά τα δύο συνδυάζονται, δημιουργούν μια κάποιου είδους συνέργεια:

​Η Αρωματοθεραπεία «προετοιμάζει το έδαφος», καταπραΰνοντας άμεσα το νευρικό σύστημα και μειώνοντας την ένταση της καθημερινότητας.

​Τα Ανθοϊάματα Bach εργάζονται βαθύτερα και πιο αθόρυβα, βοηθώντας στην επεξεργασία και τη θετική μεταμόρφωση των αρνητικών συναισθημάτων.
Χρησιμοποιούνται δε ευρέως και τα δύο από “εναλλακτικούς θεραπευτές” και κινήματα-ομάδες της μη συμβατής με την Ορθόδοξη πίστη και ζωή “Νέας Εποχής”.
Είναι όμως τα αρώματα ικανά να επηρεάσουν την ψυχοσωματική ισορροπία του ανθρώπου; Τι λέει γιά όλα αυτά η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Επιστήμη;

Η αρωματοθεραπεία ορίζεται από την ίδια την Εθνική Ένωση Ολιστικής Αρωματοθεραπείας (NAHA) ως η τέχνη και επιστήμη της χρήσης φυσικά εξαχθέντων αρωματικών ουσιών προς εξισορρόπηση, εναρμόνιση και προαγωγή της υγείας σώματος, νου και πνεύματος.

Ο όρος «αρωματοθεραπεία» εισήχθη από τον Γάλλο χημικό René-Maurice Gattefossé το 1937. Χρησιμοποιεί αιθέρια έλαια φυτών μέσω εισπνοής, δερματικής εφαρμογής ή διάχυσης στον αέρα.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ

1. ΕΛΛΕΙΨΗ ΦΑΡΜΑΚΟΚΙΝΗΤΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ

Η αρωματοθεραπεία στερείται φαρμακολογικής τεκμηρίωσης. Τα αιθέρια έλαια είναι μείγματα πτητικών οργανικών ενώσεων. Η εισπνοή τους προκαλεί πρόσκαιρη οσφρητική απόκριση και όχι συστημική ιατρική θεραπεία. Οι ουσίες αυτές εξατμίζονται ταχύτατα και δεν διατηρούν συγκεντρώσεις στο αίμα ικανές να επιφέρουν βιοχημικές αλλαγές σε όργανα ή ιστούς. Οι ισχυρισμοί περί «θεραπείας» μέσω της οσμής παραβλέπουν τους βασικούς κανόνες της φαρμακοκινητικής, δηλαδή τη διαδρομή, την απορρόφηση και τη δράση μιας ουσίας στον ανθρώπινο οργανισμό.

2. Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ «ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ»

Η διαδεδομένη αντίληψη ότι τα «φυσικά» προϊόντα είναι ακίνδυνα αποτελεί πλάνη. Πολλές ουσίες της φύσης παρουσιάζουν υψηλή τοξικότητα. Τα αιθέρια έλαια συχνά προκαλούν αλλεργικές δερματίτιδες, φωτοτοξικές αντιδράσεις και σε κάποιες περιπτώσεις νεφροτοξικότητα ή ηπατοτοξικότητα. Η δερματική απορρόφηση οδηγεί σε ευαισθητοποίηση, κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα αναπτύσσει μόνιμη αντίδραση σε συγκεκριμένα αλλεργιογόνα. Μικρές διαφορές στη δοσολογία μετατρέπουν μια αρωματική ουσία σε τοξική.

3. ΤΟ ΟΣΦΡΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΩΣ ΠΥΛΗ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΩΝ

Η απόκριση του ανθρώπου στις μυρωδιές είναι πρωτίστως ψυχολογική και συναισθηματική, όχι θεραπευτική. Η σύνδεση του οσφρητικού βολβού με το μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου εξηγεί γιατί οι μυρωδιές ανακαλούν αναμνήσεις ή μεταβάλλουν τη διάθεση.

Η αρωματοθεραπεία εκμεταλλεύεται αυτόν τον μηχανισμό, παρουσιάζοντας μια προσωρινή αλλαγή στη διάθεση ως «ίαση» οργανικών ασθενειών. Η έρευνα του Πανεπιστημίου Ohio State απέδειξε ότι η επίδραση του λεμονιού ή της λεβάντας στον πόνο και την αρτηριακή πίεση είναι μηδενική.

4. ΑΠΟΥΣΙΑ ΠΟΙΟΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

Η βιομηχανία αιθέριων ελαίων λειτουργεί χωρίς αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο. Δεν υπάρχει τυποποίηση ούτε επίσημη ιατρική άδεια άσκησης. Τα προϊόντα της αγοράς παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις στη χημική σύσταση, καθιστώντας τον κίνδυνο νοθείας ή ακατάλληλης χημικής επεξεργασίας εξαιρετικά υψηλό. Οι εταιρείες εμπορικοποιούν τα σκευάσματα με ψευδοεπιστημονικούς ισχυρισμούς, αποφεύγοντας τον ιατρικό έλεγχο.

ΔΕΣΜΟΣ ΜΕ ΤΗ “ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ”

1. ΑΡΧΑΪΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΜΕ ΜΑΓΙΚΗ-ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΗ ΧΡΟΙΑ

Η ιστορία της αρωματοθεραπείας συνδέεται εξαρχής με τη θρησκεία, τη μυστηριακή λατρεία και τη μαγεία. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν αρωματικά έλαια στις ταριχεύσεις και τις τελετές τους. Πριν από την ανακάλυψη της σύγχρονης ιατρικής, οι λαοί χρησιμοποιούσαν αρωματικά βότανα για να «διώξουν» κακά πνεύματα.

2. ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ “ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ”

Η αρωματοθεραπεία αποτελεί βασικό εργαλείο της «ολιστικής υγείας». Οι πρακτικές αυτές βασίζονται στην πίστη στο «λεπτό σώμα» και σε ενεργειακά πεδία, τα οποία δεν ανιχνεύονται επιστημονικά. Η κεντρική ιδεολογία της αρωματοθεραπείας ως πνευματικής θεραπείας θεωρεί την ασθένεια ως αποτέλεσμα αποσύνδεσης από την «κοσμική ενέργεια». Αυτή η αντίληψη ταυτίζεται με τα δόγματα του αποκρυφισμού και της Θεοσοφίας.

3. Η ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

Το έγγραφο του Βατικανού «Ο Ιησούς Χριστός, ο Φορέας του Ζώντος Ύδατος» υπογραμμίζει τον κίνδυνο που εγκυμονεί η ενασχόληση με τέτοιες τεχνικές. Η αποδοχή τους οδηγεί τους πιστούς στην υιοθέτηση μιας κοσμοθεωρίας όπου η σωτηρία και η υγεία επιτυγχάνονται μέσω τεχνικών αυτοπραγμάτωσης και όχι μέσω της πίστης στον Θεό.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ

1. Η Θ΄ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ (1997)

Η Θ΄ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών διεπίστωσε ότι οι εναλλακτικές θεραπείες γίνονται γέφυρα για να εισαχθούν θεωρίες ανατολικών θρησκειών στο ποίμνιο. Αιρέσεις χρησιμοποιούν αυτές τις πρακτικές ως προσωπείο για να προσεγγίσουν τους ορθόδοξους χριστιανούς.

2. Η «ΑΥΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ» ΚΑΙ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ

Η ιδεολογία της αρωματοθεραπείας προβάλλει την εσωτερική δύναμη του ανθρώπου ως πηγή ιάσεως. Αυτό αγνοεί την εξάρτηση από τον Θεό. Η θεοποίηση της «ενέργειας» των φυτών αντικαθιστά την εμπιστοσύνη στη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την υπομονή στη δοκιμασία της ασθένειας.

3. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΒΟΤΑΝΑ

Η Ορθόδοξη παράδοση χρησιμοποιεί τα φυτά ως ευλογία της δημιουργίας, όπως δίδαξε ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρός. Το πρόβλημα εντοπίζεται στην προσθήκη αποκρυφιστικών εννοιών, όπως τα «τσάκρας» και οι «μεσημβρινοί», που μετατρέπουν τη χρήση των βοτάνων σε πνευματική παγίδα.

4. ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΛΙΒΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΑΣ

Η χρήση του θυμιάματος στην Ορθόδοξη λατρεία είναι θυσιαστική και δοξολογική. Δεν αποτελεί θεραπευτική τεχνική. Σκοπός είναι η άνοδος της προσευχής στον Θεό. Η επίκληση της χρήσης τους από την αρωματοθεραπεία αποτελεί αλλοίωση του νοήματος της λατρείας.

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ

Η βιομηχανία αιθέριων ελαίων αναπτύσσεται μέσω δικτύων πολυεπίπεδου μάρκετινγκ (MLM). Μεγάλες εταιρείες συνδυάζουν την πώληση με νεοεποχίτικες ιδεολογίες. Ο κίνδυνος εγκατάλειψης της ιατρικής φροντίδας είναι υπαρκτός. Ασθενείς με σοβαρές παθήσεις ενδέχεται να αναβάλουν τη θεραπεία τους, με δυσάρεστα αποτελέσματα για την υγεία τους.

Από τα παραπάνω συνάγεται το συμπέρασμα πως η “θεραπευτική τεχνική” της αρωματοθεραπείας ούτε επιστημονική βάση έχει, αντίθετα μάλιστα εγκυμονεί κινδύνουν για την υγεία μας, ούτε μπορεί να χρησιμοποιείται από Ορθοδόξους Χριστιανούς.
Η ανάγκη των ανθρώπων να θεραπεύουν το σώμα τους παραμένει θέμα ιατρικής αντιμετώπισης καθώς και θεϊκής αγάπης και πρόνοιας.

Η μόνη ασφαλής καταφυγή δε, όσον αφορά στην ψυχική και πνευματική υγεία δεν μπορεί να εναποτίθεται σε αμφισβητούμενες “εναλλακτικές” πρακτικές αλλά στο άπειρο έλεος του Θεού και στη συνέργεια ανθρώπου και θείας χάριτος.

Ι.Ν. Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας. entaksis.gr